Een Travellerspoint blog

Berichten over festival

Op weg naar Elephant City

sunny 33 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Via verschillende media vernemen we dat er geen problemen meer zijn om vanuit Bangkok naar het noorden te rijden. De waarheid is anders. We zijn nog maar tien minuten vertrokken of het verkeer staat volledig stil. Tiens, alles zou toch vlot moeten gaan? Waarschijnlijk moeten we aanschuiven om de tol te betalen. Het is vier uur in de namiddag, spitsuur misschien? Een uur later zijn we nog geen kilometer verder. Die man van de verhuurdienst zei toch dat er absoluut geen problemen waren op de weg door de overstromingen? We geloven er niet veel meer van. Open pickup trucks staan mee in de file, volgeladen met grote families en huisraad. Gelaten gezichten, heel af en toe een glimlach. Op het viaduct waar we over moeten, staan verschillende rijen auto’s, pickup trucks en vrachtwagens geparkeerd. Sommigen al met een laagje stof, anderen met een zeil over gespannen maar hoog en droog. De tolhokjes staan er verlaten bij. We moeten nu allemaal naar het rechtse baanvak want links valt niet meer te rijden omdat het water tot over de snelweg loopt. Af en toe waagt een vrachtwagen zich er toch door. Rondom ons zien we alleen maar water, de buitenwijken van Bangkok zijn erg getroffen. Naast en op de snelweg zoeken families onderdak in geïmproviseerde tentenkampen. Ze hebben doeken gespannen over bamboestokken of over hun pickup truck of wat ook maar kan dienen om het weinige dat ze nog hebben te beschermen. Ze zitten in groepjes rond een lamp, kaars of ander vuurtje met kleine kindjes ... in de uitlaatgassen, en dat waarschijnlijk al enkele weken. De aanblik is schrijnend en stemt niet overeen met de ‘feel good’ beelden die we hier op de lokale tv-zenders zien. We worden er stil van en zwijgen over de ellenlange file. Na een trip van meer dan 6 uur (ipv de ingecalculeerde 2,5 uur), het is ondertussen al half elf ’s avonds, overnachten we in Khorat.

De volgende dag rijden we verder en de weg naar Surin is heel landelijk en rustig. Het is droog en we zien geen tekenen meer van wateroverlast. We hebben een guesthouse gevonden die wat afgelegen ligt maar aangezien we een auto hebben gehuurd, kan ons dat niet tegenhouden. De weg er naartoe is minder evident want de richtingaanwijzers zijn enkel in het Thais en onze kennis van dit sierlijke maar exotische alfabet is helaas nihil. We gaan de weg vragen maar de Thai kennen evenveel Engels als wij hun taal dus... Uiteindelijk vinden we een barretje dat Coffee House heet, dus daar zullen ze wel Engels kunnen :-) We krijgen een tekening mee, en met veel handgebaren helpen twee schattige senioren ons verder op weg. Onze guesthouse ligt inderdaad heel ruraal, geen mens te bespeuren, alleen natuur en veel beestjes ;-)

Een_beetje..he_wild.jpgOnze_achtertuin.jpg
In_onze_achtertuin.jpg

We rijden richting Si Khoraphum voor de jaarlijkse Si Khoraphum Khmer Ruins Celebration die onze Thaise contactpersoon ons had aangeraden. Weer niet evident om de locatie te vinden. Het feest wordt op een paar uitzonderingen na, door de plaatselijke bevolking bijgewoond. OK, we zijn wel wat te vroeg op de avond maar nergens een indicatie naar de tempel. Op een groot reclamepaneel kan ik de datum van vandaag afleiden (cijfertjes zijn gelukkig hetzelfde) dus we vermoeden dat we wel in de buurt zitten. Er staat een markt dus ik ga het daar even vragen en word een paar keer doorverwezen in het Thais ;-) Na een eindje stappen doen we nog een poging bij de garagist en zijn collega die er op hun beurt dan weer een motorrijder bijhalen die net voorbij rijdt. Hilarisch maar zo schattig want ze begrijpen nu wel waar we moeten zijn maar kunnen niet uitleggen hoe we er moeten geraken. De garagist gebaart dat ik achterop bij hem en Theo achterop bij de motorrijder moet gaan zitten en dat ze ons naar ginder zullen rijden. Superlief ware het niet dat we met de auto zijn en God weet waar ze ons naartoe brengen... We moeten nog terug geraken ook hé. We zwieren nog eens met onze autosleutel en om het verhaal kort te maken; de motorrijder neemt ons allebei achterop – zijn dochtertje zit immers al vooraan – en met zijn vieren rijden we (hadden we dat maar kunnen fotograferen) tot aan onze auto om daarna de motorrijder te volgen die ons escorteert naar de locatie van het openluchtfeest. Wat een schat van een man! En het zijn echt schatten die Thai want we worden met open armen ontvangen door de mensen van de organisatie, krijgen er gratis eten, en moeten met iedereen op de foto. Na een ellenlange speech kan eindelijk het klank- en lichtspektakel beginnen. Wat op het eerste gezicht een klein, lokaal evenement leek met wat eet- en souvenirstalletjes van ethnische volken, blijkt een indrukwekkende voorstelling waarbij honderden deelnemers de 1000-jarige legende van deze Khmer ruïnes uitbeelden. Gracieus, met bijna hypnotiserende handbewegingen en perfect synchroon worden 8 acts opgevoerd in prachtige kostuums. Een voor een bezorgen ze ons kippenvel en met alles erop en eraan; vuurwerk, wensballons... Het is veel mooier dan de dansvoorstelling in het Prambanan in Yogyakarta. Na de voorstelling staat een van de politieagenten er op om ons met een busje dat hij heeft laten aanrukken naar huis te laten brengen. Wat een avond, en wat een gastvrijheid.

Sound_and_..how__2_.jpgSound_and_..how__1_.jpg

Naar aanleiding van de jaarlijkse Elephant roundup zijn er allerlei evenementen in Surin en er staat ook een hele grote markt. Het is bewolkt maar drukkend warm en we verdwalen in de eindeloze gangpaden die overdekt zijn met doeken om wat schaduw te creëren. Regelmatig worden we aangesproken door pubermeisjes in schooluniform die kennelijk hun Engelse kennis in praktijk moeten omzetten en allemaal hetzelfde scriptje (moeten) volgen. "Where do you come from, what is your age, do you like Thai food....?" In de straten langs de markt wandelen mahouts met hun olifanten. Je kan een ritje maken of voor 20 THB de olifant wat te eten geven.

Hello_do_y..ai_food.jpgKijk_eens_.._al_kan.jpg

Vooral de baby-olifantjes doen meisjes- en vrouwenharten sneller slaan, het mijne ook :-) Oh wat zijn ze toch zoooo schattig. We vergeten er helemaal de tijd bij en moegeslenterd kijken we al uit naar de volgende ochtend, want dan gaan we naar het Srinarong stadium voor de jaarlijkse Surin Elephant Round Up show en het was een hele opgave om daar als buitenlander kaarten voor te bemachtigen.

Vanuit alle hoeken van de stad stromen volgestouwde pickup trucks, tuk tuks, brommers en voetgangers toe. Rondom het stadium kunnen we een kijkje nemen achter de schermen. Vooral de krijgers hebben het druk met poseren want heel wat jongens en mannen staan graag op de foto met die stoere binken.

Stoere_jongens.jpg

Figurantengroepjes staan hun dansje nog wat te oefenen, decorstukken worden gesorteerd, hier en daar wordt nog een likje make-up bijgestreken, sarongs en hoofddoeken netjes rondgewikkeld.... enkele mahouts laten hun olifant(je) nog even uit. Het stadium zit afgeladen vol. We zijn heel benieuwd en vol verwachtingen. Het feest begint met enkele Thaise dansvoorstellingen en daarna komen een tiental mahouts het muzikaal, sportief of artistiek talent van hun olifanten voorstellen. De lieve zoogdieren dansen, schilderen, jongleren, voetballen, spelen darts en andere spellen. De mama olifanten komen hun kleintjes voorstellen. In de loop van dit jaar zijn er vijf geboren. Een beetje stuntelig wiebelen ze het stadium binnen, ze hebben hun vier pootjes nog niet onder controle. Grappig om te zien maar we kunnen onze ontgoocheling niet verstoppen want we hadden toch wel meer verwacht maar gelukkig volgt kort daarop een historische evocatie van meer dan 300 olifanten en minstens zoveel figuranten. Heel indrukwekkend om te zien én te horen want er worden kanonschoten gelost en confetti de lucht ingeschoten. Na de voorstelling kunnen we meerijden op een olifant. Een mahout wijst naar zijn lege bankje en gebaart dat we vanaf de tribune op de kop van de olifant moeten klimmen om zo op het bankje te kunnen plaats nemen.

Surin_Elep.._up__2_.jpgSurin_Elep..onfetti.jpg

Daar gaan we, het bankje schokt van links naar rechts synchroon met de tred van onze reus. Grappig hoe iedereen enthousiast staat te wuiven. Anderen staan al aan te schuiven om ook eens mee te mogen. Heel even bederft de rekening ons plezier want de mahout profiteert duidelijk van het opgewonden publiek en vraagt zo maar eventjes 1000 THB, 2 personen aan 500 THB per persoon. Als dat geen oplichterij is. We onderhandelen 500 goed wetende dat dat veel te veel is maar kom. Later in de namiddag maken de olifanten gewoon deel uit van het straatbeeld en staan ze, op weg naar huis, mee in de file zoals elk ander voertuig.

Geplaatst door Theo DM 03:09 Gearchiveerd in Thailand Tagged elephants festival si surin olifanten koraphum Reacties (1)

Duizend luchtballonnen nog aan toe

sunny 30 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

De luchthaven van Ko Samui ziet er echt onwezenlijk Disney-achtig uit met een Ko Samui-village en kleine winkeltjes, kraaknette openluchtgates en elektrische wagentjes die aan en af rijden. Je zou bijna geloven dat je op weg bent naar een attractie en we vragen ons even af of het wel echte vliegtuigen zijn die daar op de tarmac staan. Fel beschilderd met exotische taferelen en met de gekste namen....

Luchthaven_Ko__Samui.jpgAls_dat_ma..ed_komt.jpg

Onze eerste turbulente vlucht gaat naar Bangkok en die zullen we niet snel vergeten want onze pilote vliegt halfweg door een verzameling cumulonimbuswolken waardoor het vliegtuig een val van 10 meter maakt en het toestel hevig begint te schokken. Mijn boek vliegt uit mijn handen en belandt twee rijen verder verder. Ik verga van de schrik en samen met mij nog vele anderen. Ik laat de leuning van mijn stoel niet meer los tot we aan de grond zijn. De tweede vlucht verloopt gelukkig vlekkeloos en van de overstromingen in Bangkok hebben we hoegenaamd niets gemerkt.

Het is namiddag als we toekomen in Chiang Mai en na een plons in het ijskoude zwembadje (brrr wat een verschil, hier zijn de nachten koud en het water koelt dus flink af) profiteren we ervan om de stad al te gaan verkennen in het daglicht. Onze guest house is dicht bij de luchthaven en het is een eindje wandelen naar het oude centrum. Onderweg zien we overal stalletjes waar ze bloemstukjes verkopen, kaarsenhoudertjes en witte cirkelvormige, papieren ‘dingen’.... Ik herinner me iets van een festival dat rond deze tijd plaats heeft. En inderdaad, het is volle maan en de 12e maan-maand van de Thaise kalender dus wordt drie dagen lang het Loi Krathong of Festival van het Licht gevierd. Die bloemstukjes zijn dus Krathongs. Ze zien er een beetje uit als kerststukjes maar dan gemaakt van bananenbladeren en bloemen, met kaarsjes en wierookstokjes. We vinden een gezellig en drukbezocht lokaal restaurantje en terwijl we eten horen we vuurwerk knallen en zien we een heleboel lichtvlekken de lucht ingaan, het zijn die witte papieren wensballonnen die van overal in de stad worden opgelaten. Overal in de straten branden kaarsen, echt mooi en indrukwekkend om te zien. We kopen ook een luchtballon, een rode in de vorm van een hart :-) en volgen de menigte.

20111114_C..Mai_055.jpg20111110_C..Mai_046.jpg

Heel de stad is versierd met gekleurde papieren lampionnen en andere vormen. De meeste mensen laten hun papieren ballonnen op bij de rivier en laten er ook de krathongs te water. Wij laten onze harten wensballon ook op en doen er natuurlijk een wens bij. Kei romantisch!

20111110_C..Mai_067.jpg20111110_C..Mai_069.jpg

Het festival gaat gepaard met een grote parade waarin duizenden mensen meelopen in originele klederdracht en er rijden ook fraai verlichte en versierde praalwagens mee. Blijkbaar hebben we al een groot stuk gemist maar de stoet wordt morgen nog eens herhaald. Het hele eind te voet terug zien we deze keer niet zitten en we laten ons met een Thaise, gemotoriseerde tuk tuk in een mum van tijd naar huis brengen.

20111111_C..039__2_.jpg

Scooter addicts die we tegenwoordig zijn, trekken we eerst de stad in op zoek naar een scooter. Het is druk met dit festivalweekend en moeilijk om er nog eentje te vinden. We stappen een scooterwinkel binnen, je weet nooit dat die er misschien een zou willen verhuren. De man is supervriendelijk, belt naar een paar connecties en bingo. Hij toont ons op de kaart waar we nog terecht kunnen. We hebben geluk, het is de laatste!

Reasoon_to_come_back.jpg

Joehoe, good morning Chiang Mai! We rijden richting Nimmanhaeminwijk in het Westen van de oude stad. Een bruisende wijk waar het stikt van de koffiebarretjes (mijn dagen kunnen niet meer stuk :-), een voor een echt leuke plekjes maar vooral .... heerlijke koffies. Nimmanhaem telt 17 zijstraten en in ieder straatje vind je trendy winkeltjes, art galleries, restaurantjes, barretjes.

diverse_008.jpgdiverse_012.jpg
Boeddha_pick-up.jpg20111111_C..019__2_.jpg

Een mix van Zurenborg, het Zuid en het Eilandje maar dan op een zwoele zomerdag. Oei, begin ik Antwerpen te missen? ;-) We brengen de rest van de dag door in deze buurt, onder de indruk van de architectuur en de originele inrichtingen en voor we het weten is het avond. We maken dat we op tijd zijn voor de Loi Krathong parade, alles schittert en blinkt, duizenden toeschouwers staan langs straten en pleintjes te genieten van het schouwspel.

20111111_C..Mai_053.jpg20111110_C..Mai_065.jpg

Er komt geen einde aan en om een appelflauwte op te vangen zoeken we iets lekkers tussen de talloze souvenir- en eetstalletjes van de Night Bazaar.

20111111_C..Mai_058.jpg

Daar staat een sushi man. We kunnen het bijna niet geloven, 5 tot max 10 Thai Baht per sushi! Een beetje verderop staat een man luidop te praten en een opengeklapte laptop in de lucht te draaien. Aan het andere eind van de wereld, zit de vriendin van de Nederlander mee te genieten van het Loi Krathong festival. De wondere wereld van Skype...De vrouw op het scherm ziet er – althans voor ons - wel een beetje sci-fi uit :-)

De_wondere..n_Skyoe.jpg

Geplaatst door Theo DM 08:42 Gearchiveerd in Thailand Tagged chiang mai festival feest loi krathong licht Reacties (4)

(Berichten 1 - 2 uit 2) Pagina [1]