Een Travellerspoint blog

Thailand

One night in Bangkok and the world's your oyster…


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

“… the bars are temples but the pearls ain't free. You'll find a God in every golden cloister, a little flesh, a little history…”. Ik krijg Murray Head niet uit mijn hoofd als we langs de zuidkant Bangkok binnen rijden. Behalve zandzakken nauwelijks nog iets te zien van de wateroverlast en alle tolhuisjes zijn terug bemand, of beter, bevrouwd. Het is een drukte aan de luchthaven en we vinden de weg naar Avis niet om de wagen terug te brengen. Enkele security mannen zitten wat te kletsen aan een kantoortje op de luchthaven. Ik ga het daar eens vragen. De man spreekt geen Engels maar ziet waarschijnlijk het logo van Avis op mijn documenten en knikt. Hij mompelt iets tegen zijn collega’s en gaat bij ons in de auto zitten. We zijn even verbaasd maar begrijpen direct waar hij naartoe wil. We volgen zijn instructies maar hij laat ons parkeren aan de ophaaldienst van Avis. We bedanken hem toch hartelijk en ik stap met mijn onschuldigste ‘angelface’ het Avis kantoortje in de luchthaven binnen. “Oh no, no, no not here”. Waar willen jullie hem dan? Dat krijgt de man achter de balie niet uitgelegd en op dat moment komt zijn chef er aan die vriendelijk met me meeloopt naar de auto, alles even checkt en zegt dat het wel goed is zo, ze zullen de auto zelf wel wegbrengen :-) Zo, dat is dan geregeld.
Zodra we geïnstalleerd zijn in de stad, trekken we naar de Siam buurt.

Skyscrapers.jpg La_vie_en_..Bangkok.jpg

We zijn nog maar net vertrokken en een dame spreekt ons aan in het Engels. Ze is lerares en wil graag weten vanwaar we zijn, hoelang we blijven en waar we naartoe willen. We moeten beslist gaan shoppen, vertelt ze, bij ‘The Oriental Fashion’ want daar kunnen we echt een koopje doen. Het is trouwens vandaag de laatste dag dat ze korting geven, dus snel snel. Ze trekt de kaart uit mijn handen en toont ons waar we moeten zijn. Om de hoek, hetzelfde verhaal, maar deze keer is het een politieman, “don’t worry you can trust me”. We hebben het niet zo met dat opdringerig gedoe. In Siam liggen nog overal zandzakken. Langs de straten zijn verkopers bezig hun kramen op te stellen. Dit is duidelijk een fashion buurt, alles draait hier om kleding in alle stijlen, nieuw of tweedehands. De zandzakjes maken de doortocht niet altijd gemakkelijk. Er is enorm veel volk en meer dan wat schuifelen zit er op dit uur niet in. Voor een eerste indruk kan dit al wel tellen. We gaan terug naar ons hotel om wat te surfen en te plannen voor de volgende twee dagen, maar we lezen dat Lars ook net is toegekomen in Bangkok en morgen al vertrekt naar Ko Chang om er te gaan duiken. We spreken met hem af en hebben nog een gezellige avond.

Hard_Rock_..de_Lars.jpgBangkok_street_view.jpg

Geloof het of niet maar vandaag worden we nog maar eens door een politieagent naar ‘The Oriental Fashion’ verwezen. Uitgerekend op dat moment passeert een tuktuk. Die hoort de politieman praten en aha Oriental Fashion? Tuktuk? Omdat we nu eigenlijk toch wel benieuwd zijn geworden, laten we ons naar daar rijden. We stappen de zaak binnen en een uiterste getalenteerd verkoper probeert een kostuum op maat te verkopen. Als dat niet lukt, een hemd, en als dat ook niet lukt kan hij ook standaard hemden verkopen in gelijk welke maat ;-) Maar ook dat werkt niet en we bedanken hem voor zijn ijver. Buiten staat de tuktuk driver ons op te wachten maar we hebben er echt onze buik van vol. We gebaren dat we te voet verder gaan maar die kerel blijft ons maar achtervolgen. Aan elke hoek van de straat staat hij daar terug. We duiken de metro en wat later China Town in. De zijstraten in deze buurt staan nog onder water, en de meeste shops hebben een betonnen muurtje gebouwd voor hun gevel. Na een bezoek aan de tempel van de Gouden Boeddha, gaan we met de rivierboot richting Royal Palace. Wat een hectiek!! En ook hier weer die opdringerigheid. Dan maar een taxi genomen en de dag gezien voor wat hij was. Omdat we overmorgen naar Australië vertrekken, maken we er werk van om onze rugzakken eens grondig na te kijken, te wassen wat nog te wassen valt, te herstellen wat nog te herstellen valt (:-) met dank aan Olly en Grete voor de last-minute duck tape die al heeeel goed van pas is gekomen) en alle overbodige kilo’s die we niet meer nodig hebben klaar te leggen voor de post morgen.

4Alles_wat_..is_goud.jpgTempel_van..Boeddha.jpg

Het is vandaag bewolkt en vergeef ons, maar daar zijn we heel blij om. Het is al zo heet geweest en in een stad als Bangkok valt er dan niet te ademen. We zijn vandaag op stap zonder camera, gids of kaart om niet op te vallen als toerist ;-) We gaan op zoek naar een postkantoor om ons pakket te versturen en komen terecht in smalle, vuile en stinkende steegjes. Het contrast met de luxueuze shopping malls die ernaast liggen, is erg groot. In het Bangkok Art and Cultural Centre loopt de tentoonstelling “Survival”. Het project draait rond overleven in een rampsitutatie en werd in juni van dit jaar opgestart. Het thema zou water zijn, want historisch gezien is wateroverlast een van de belangrijkste problemen in de wereld en uitgerekend vier maanden later krijgen grote delen van Thailand te kampen met overstromingen die trouwens nog altijd niet opgelost zijn. Het concept van de tentoonstelling bewijst dat ook kunst mensen kan sensibiliseren in het omgaan met rampsituaties maar jammer genoeg bleef het niet bij fictie alleen in Thailand.

Slippers area, chap curve, order chit.... dit was Thailand, het land van de glimlach.

Geplaatst door Theo DM 00:55 Gearchiveerd in Thailand Tagged bangkok Reacties (2)

Lost in paradise

sunny 34 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We leiden onze route om naar het oosten want de sites rond Ayutaya zijn nu volledig ondergelopen en niet meer bereikbaar. Op enkele trucks na is er geen verkeer op de weg en nergens is een snelheidsbeperking te bespeuren dus het gaat vlotjes. We rijden via Si Sa Ket richting Laos en vinden een prachtige plek: Khong Chiam. Khong Chiam bevindt zich op de samenvloeiing van de bruinkleurige Mekong en van de indigoblauwe ‘Moon’ rivier. Op het punt waar deze twee rivieren elkaar ontmoeten ontstaat het fenomeen dat “maenam song si” genoemd wordt of “tweekleurige rivier”.
Klinkt chique hé.

Zicht_op_de_Mekong.jpgTweekleurige_rivier.jpg

Wel, daar aan de Mekong ligt ons hotelletje en aan de overzijde ligt Laos. Twee lieve meisjes ontvangen ons in het Thais aan de receptie of misschien is het wel het lokaal dialect van hier, het Isaan. Ik vul netjes het registratieformulier in en laat het vakje ‘alien number’ leeg. Wel ‘cool’ een hotel waar ook ruimtewezens logeren ;-)

De volgende twee dagen trekken we naar het nationaal park Pha Thaem. November is immers een uitgelezen maand om de Nam Tok Soi Sawan waterval te bezoeken want het regenseizoen is gedaan. En inderdaad, het is de wandeling waard, de ideale plek om een reclamespotje van L’Oréal shampoo te filmen. Behalve enkele lokale toeristen is het ‘just the two of us’ tot wanneer een schoolbusje arriveert en we door alle leerlingen met een handdruk begroet worden. “Hello, high five!”

Joehoe_lekker_fris.jpgWow.jpg

Naast de speciale steen- en rotsformaties is het park ook heel bekend omdat het de locatie is met de grootste rotsschilderingen in Thailand. Bovenop de rotsen hebben we een prachtig uitzicht op Laos. Het is puffen, klimmen en dalen en vooral oppassen voor de ‘killer bees’. Gigantische bijennesten hangen aan de kliffen, we voelen ons niet op ons gemak. We vinden de prehistorische schilderingen (ongeveer 3000-4000 jaar oud) en met wat zoekwerk kunnen we het een en ander identificeren: vissen, figuren van mensen, dieren, handen en andere pictogrammen.

Niets_zal_..cheiden.jpgRotsschilderingen__2_.jpg

We lassen vandaag een rustdag in want we zijn allebei grieperig en krijgen het virusje ondanks de hitte maar niet uitgezweet. We rijden toch even tot aan de grens met Laos maar zonder visum kom je er niet in. De architectuur van het douanegebouw is een beetje afgekeken van het nieuwe gerechtshof in Antwerpen ;-)

Chongmek_g..et_Laos.jpg

We hebben een kleine 1000 km voor de boeg en maken van de gelegenheid gebruik om nog eens wat tempels te bezoeken op de terugweg naar Bangkok. De eerste (ECO)tempel :-) ligt wat afgelegen en we moeten weer serieus zoeken. Probeer Wat Pa Maha Chedio Kaew maar eens in het Thais te ontcijferen. Gemakkelijker klinkt het in het Nederlands ‘De bierflessentempel’ of zelfs in het Engels ‘The temple of a million bottles’. Al in 1984 begonnen monniken van de Wat Pa Maha Chedi Kaew met het verzamelen van afgedankte bierflesjes voor het maken van decoraties. Volgens geruchten zou een van de monnikken aan de lokale bewoners gevraagd hebben lege (alcohol) flessen in te zamelen en in de loop der jaren nam het aantal flessen zo toe dat ze op een dag besloten om ze, verwerkt in beton, als bouwmateriaal te gebruiken. En zo is dus met de hulp van de lokale gemeenschap dit tempelcomplex ontstaan. Echt speciaal, we zijn onder de indruk.

Temple_of_..bottles.jpg
Dettail_Te..les__7_.jpgDettail_Te..les__5_.jpg

En ook de volgende stop is zeker de moeite. Op de top van een slapende vulkaan, ligt het Angkor tempelcomplex Phanom Rung, een van de best bewaarde Khmer tempels. Het is inderdaad vrij imposant en in veel betere staat dan de Angkor Wat tempels in Cambodja.

Phanom_Run..rk__19_.jpgPhanom_Run..al_Park.jpg

Geplaatst door Theo DM 07:53 Gearchiveerd in Thailand Tagged waterfalls khong chiam waterval Reacties (2)

Op weg naar Elephant City

sunny 33 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Via verschillende media vernemen we dat er geen problemen meer zijn om vanuit Bangkok naar het noorden te rijden. De waarheid is anders. We zijn nog maar tien minuten vertrokken of het verkeer staat volledig stil. Tiens, alles zou toch vlot moeten gaan? Waarschijnlijk moeten we aanschuiven om de tol te betalen. Het is vier uur in de namiddag, spitsuur misschien? Een uur later zijn we nog geen kilometer verder. Die man van de verhuurdienst zei toch dat er absoluut geen problemen waren op de weg door de overstromingen? We geloven er niet veel meer van. Open pickup trucks staan mee in de file, volgeladen met grote families en huisraad. Gelaten gezichten, heel af en toe een glimlach. Op het viaduct waar we over moeten, staan verschillende rijen auto’s, pickup trucks en vrachtwagens geparkeerd. Sommigen al met een laagje stof, anderen met een zeil over gespannen maar hoog en droog. De tolhokjes staan er verlaten bij. We moeten nu allemaal naar het rechtse baanvak want links valt niet meer te rijden omdat het water tot over de snelweg loopt. Af en toe waagt een vrachtwagen zich er toch door. Rondom ons zien we alleen maar water, de buitenwijken van Bangkok zijn erg getroffen. Naast en op de snelweg zoeken families onderdak in geïmproviseerde tentenkampen. Ze hebben doeken gespannen over bamboestokken of over hun pickup truck of wat ook maar kan dienen om het weinige dat ze nog hebben te beschermen. Ze zitten in groepjes rond een lamp, kaars of ander vuurtje met kleine kindjes ... in de uitlaatgassen, en dat waarschijnlijk al enkele weken. De aanblik is schrijnend en stemt niet overeen met de ‘feel good’ beelden die we hier op de lokale tv-zenders zien. We worden er stil van en zwijgen over de ellenlange file. Na een trip van meer dan 6 uur (ipv de ingecalculeerde 2,5 uur), het is ondertussen al half elf ’s avonds, overnachten we in Khorat.

De volgende dag rijden we verder en de weg naar Surin is heel landelijk en rustig. Het is droog en we zien geen tekenen meer van wateroverlast. We hebben een guesthouse gevonden die wat afgelegen ligt maar aangezien we een auto hebben gehuurd, kan ons dat niet tegenhouden. De weg er naartoe is minder evident want de richtingaanwijzers zijn enkel in het Thais en onze kennis van dit sierlijke maar exotische alfabet is helaas nihil. We gaan de weg vragen maar de Thai kennen evenveel Engels als wij hun taal dus... Uiteindelijk vinden we een barretje dat Coffee House heet, dus daar zullen ze wel Engels kunnen :-) We krijgen een tekening mee, en met veel handgebaren helpen twee schattige senioren ons verder op weg. Onze guesthouse ligt inderdaad heel ruraal, geen mens te bespeuren, alleen natuur en veel beestjes ;-)

Een_beetje..he_wild.jpgOnze_achtertuin.jpg
In_onze_achtertuin.jpg

We rijden richting Si Khoraphum voor de jaarlijkse Si Khoraphum Khmer Ruins Celebration die onze Thaise contactpersoon ons had aangeraden. Weer niet evident om de locatie te vinden. Het feest wordt op een paar uitzonderingen na, door de plaatselijke bevolking bijgewoond. OK, we zijn wel wat te vroeg op de avond maar nergens een indicatie naar de tempel. Op een groot reclamepaneel kan ik de datum van vandaag afleiden (cijfertjes zijn gelukkig hetzelfde) dus we vermoeden dat we wel in de buurt zitten. Er staat een markt dus ik ga het daar even vragen en word een paar keer doorverwezen in het Thais ;-) Na een eindje stappen doen we nog een poging bij de garagist en zijn collega die er op hun beurt dan weer een motorrijder bijhalen die net voorbij rijdt. Hilarisch maar zo schattig want ze begrijpen nu wel waar we moeten zijn maar kunnen niet uitleggen hoe we er moeten geraken. De garagist gebaart dat ik achterop bij hem en Theo achterop bij de motorrijder moet gaan zitten en dat ze ons naar ginder zullen rijden. Superlief ware het niet dat we met de auto zijn en God weet waar ze ons naartoe brengen... We moeten nog terug geraken ook hé. We zwieren nog eens met onze autosleutel en om het verhaal kort te maken; de motorrijder neemt ons allebei achterop – zijn dochtertje zit immers al vooraan – en met zijn vieren rijden we (hadden we dat maar kunnen fotograferen) tot aan onze auto om daarna de motorrijder te volgen die ons escorteert naar de locatie van het openluchtfeest. Wat een schat van een man! En het zijn echt schatten die Thai want we worden met open armen ontvangen door de mensen van de organisatie, krijgen er gratis eten, en moeten met iedereen op de foto. Na een ellenlange speech kan eindelijk het klank- en lichtspektakel beginnen. Wat op het eerste gezicht een klein, lokaal evenement leek met wat eet- en souvenirstalletjes van ethnische volken, blijkt een indrukwekkende voorstelling waarbij honderden deelnemers de 1000-jarige legende van deze Khmer ruïnes uitbeelden. Gracieus, met bijna hypnotiserende handbewegingen en perfect synchroon worden 8 acts opgevoerd in prachtige kostuums. Een voor een bezorgen ze ons kippenvel en met alles erop en eraan; vuurwerk, wensballons... Het is veel mooier dan de dansvoorstelling in het Prambanan in Yogyakarta. Na de voorstelling staat een van de politieagenten er op om ons met een busje dat hij heeft laten aanrukken naar huis te laten brengen. Wat een avond, en wat een gastvrijheid.

Sound_and_..how__2_.jpgSound_and_..how__1_.jpg

Naar aanleiding van de jaarlijkse Elephant roundup zijn er allerlei evenementen in Surin en er staat ook een hele grote markt. Het is bewolkt maar drukkend warm en we verdwalen in de eindeloze gangpaden die overdekt zijn met doeken om wat schaduw te creëren. Regelmatig worden we aangesproken door pubermeisjes in schooluniform die kennelijk hun Engelse kennis in praktijk moeten omzetten en allemaal hetzelfde scriptje (moeten) volgen. "Where do you come from, what is your age, do you like Thai food....?" In de straten langs de markt wandelen mahouts met hun olifanten. Je kan een ritje maken of voor 20 THB de olifant wat te eten geven.

Hello_do_y..ai_food.jpgKijk_eens_.._al_kan.jpg

Vooral de baby-olifantjes doen meisjes- en vrouwenharten sneller slaan, het mijne ook :-) Oh wat zijn ze toch zoooo schattig. We vergeten er helemaal de tijd bij en moegeslenterd kijken we al uit naar de volgende ochtend, want dan gaan we naar het Srinarong stadium voor de jaarlijkse Surin Elephant Round Up show en het was een hele opgave om daar als buitenlander kaarten voor te bemachtigen.

Vanuit alle hoeken van de stad stromen volgestouwde pickup trucks, tuk tuks, brommers en voetgangers toe. Rondom het stadium kunnen we een kijkje nemen achter de schermen. Vooral de krijgers hebben het druk met poseren want heel wat jongens en mannen staan graag op de foto met die stoere binken.

Stoere_jongens.jpg

Figurantengroepjes staan hun dansje nog wat te oefenen, decorstukken worden gesorteerd, hier en daar wordt nog een likje make-up bijgestreken, sarongs en hoofddoeken netjes rondgewikkeld.... enkele mahouts laten hun olifant(je) nog even uit. Het stadium zit afgeladen vol. We zijn heel benieuwd en vol verwachtingen. Het feest begint met enkele Thaise dansvoorstellingen en daarna komen een tiental mahouts het muzikaal, sportief of artistiek talent van hun olifanten voorstellen. De lieve zoogdieren dansen, schilderen, jongleren, voetballen, spelen darts en andere spellen. De mama olifanten komen hun kleintjes voorstellen. In de loop van dit jaar zijn er vijf geboren. Een beetje stuntelig wiebelen ze het stadium binnen, ze hebben hun vier pootjes nog niet onder controle. Grappig om te zien maar we kunnen onze ontgoocheling niet verstoppen want we hadden toch wel meer verwacht maar gelukkig volgt kort daarop een historische evocatie van meer dan 300 olifanten en minstens zoveel figuranten. Heel indrukwekkend om te zien én te horen want er worden kanonschoten gelost en confetti de lucht ingeschoten. Na de voorstelling kunnen we meerijden op een olifant. Een mahout wijst naar zijn lege bankje en gebaart dat we vanaf de tribune op de kop van de olifant moeten klimmen om zo op het bankje te kunnen plaats nemen.

Surin_Elep.._up__2_.jpgSurin_Elep..onfetti.jpg

Daar gaan we, het bankje schokt van links naar rechts synchroon met de tred van onze reus. Grappig hoe iedereen enthousiast staat te wuiven. Anderen staan al aan te schuiven om ook eens mee te mogen. Heel even bederft de rekening ons plezier want de mahout profiteert duidelijk van het opgewonden publiek en vraagt zo maar eventjes 1000 THB, 2 personen aan 500 THB per persoon. Als dat geen oplichterij is. We onderhandelen 500 goed wetende dat dat veel te veel is maar kom. Later in de namiddag maken de olifanten gewoon deel uit van het straatbeeld en staan ze, op weg naar huis, mee in de file zoals elk ander voertuig.

Geplaatst door Theo DM 03:09 Gearchiveerd in Thailand Tagged elephants festival si surin olifanten koraphum Reacties (1)

We love Chiang Mai

sunny 31 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We zijn ondertussen anderhalve maand verder en het is weer uitkijken naar een kapper want de haarbos van Theo zit iedere ochtend volledig in de knoop. Om de hoek van onze guesthouse is een klein kapsalon waar het aanschuiven is, daar moet het goed zijn. Wow, dit is geen knipbeurt meer maar een spa-behandeling. Alle gelaatsonderdelen worden met uiterst nauwkeurige perfectie aangepakt; kruin, oren, wenkbrauwen en neus gevolgd door een een uitgebreide scheerbeurt om te eindigen met een massage van de hals. De kapper neemt er zijn tijd voor ook al zitten er nog drie mannen rustig te wachten tot zij aan de beurt zijn.

diverse_002.jpg

Voor we de stad inrijden met dit ‘fris kopke’ gaan we nog even langs bij het fruitstalletje voor mijn dagelijkse dosis vitaminen; een verse ananas in reepjes voorgesneden voor een kleine 30 eurocent!

Ons_fruitstalletje.jpg

De rest van de dag kammen we de Nimmanhaeminwijk verder uit en blijven we er hangen in koffiebarretjes, gallerijtjes en leuke boetiekjes. Cultuur mag ook niet ontbreken dus vergeten we zeker niet om wat omwegen te maken langs de tempels in de oude stad.

Wat_Chei_Luang.jpgAlles_wat_..is_goud.jpg

De Chiang Mai University (CMU) draagt niet voor niets de slogan University of Excellence, where nature nurtures beautiful intelligence. Het is zondag, de zon schijnt en de prachtige vijver van de CMU nodigt uit voor een pick-nick aan het water. Op de achtergrond het gitaarspel van een John Lennon fan geregistreerd op de iPhone van het verliefd vriendinnetje en ongetwijfeld al als videoclipje in de hele wereld verspreid via YouTube. Net als in Singapore is Apple hier trouwens heer en meester; de iPhones en iPads overheersen het straatbeeld.

We trekken vandaag uit voor een bezoek aan de Chiang Mai Zoo & Aquarium. De zoo is, zoals die van Antwerpen ;-) heeeel groot maar met het verschil dat ze verspreid ligt over een heuvel. Veel klimmen en dalen dus tenzij je wil wachten op het busje of afwisselt met de monorail, als je hiervoor betaald hebt, want naast het inkomgeld voor de zoo betaal je alles extra; het Aquarium, de panda’s, het vervoer (aan het tarief voor buitenlanders). Maar niet geklaagd want het Aquarium heeft de langste onderwatertunnel van de wereld, en de vissen en vogels zijn van het kleurrijkste soort en exotischer dan we ooit zagen. Om maar te zwijgen van de reuzepanda’s en de witte tijgers.

Kiss_kiss.jpgReuzepanda.jpg

Een bezoek aan de Wat Phrathat Doi Suthep mag niet ontbreken op de Chiang Mai lijst. Doi Suthep is een boeddhistische tempel genoemd naar de naam van de berg waar hij op gebouwd is en onderweg er naartoe hebben we een prachtig uitzicht op de stad Chiang Mai. De tempel trekt veel bezoekers en wordt door vele Thai als heilig beschouwd en dat laat zich merken. Jong of oud, allemaal hebben ze er een trap met 309 treden voor over om dan in de schittering van al het bladgoud bloemen, kaarsen, geldmuntjes of wierookstokjes te offeren.

Doi_Suthep_tempel__2_.jpgJong_gelee.._gedaan.jpg

Geplaatst door Theo DM 06:57 Gearchiveerd in Thailand Tagged zoo chiang mai panda coffee koffie Reacties (2)

Duizend luchtballonnen nog aan toe

sunny 30 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

De luchthaven van Ko Samui ziet er echt onwezenlijk Disney-achtig uit met een Ko Samui-village en kleine winkeltjes, kraaknette openluchtgates en elektrische wagentjes die aan en af rijden. Je zou bijna geloven dat je op weg bent naar een attractie en we vragen ons even af of het wel echte vliegtuigen zijn die daar op de tarmac staan. Fel beschilderd met exotische taferelen en met de gekste namen....

Luchthaven_Ko__Samui.jpgAls_dat_ma..ed_komt.jpg

Onze eerste turbulente vlucht gaat naar Bangkok en die zullen we niet snel vergeten want onze pilote vliegt halfweg door een verzameling cumulonimbuswolken waardoor het vliegtuig een val van 10 meter maakt en het toestel hevig begint te schokken. Mijn boek vliegt uit mijn handen en belandt twee rijen verder verder. Ik verga van de schrik en samen met mij nog vele anderen. Ik laat de leuning van mijn stoel niet meer los tot we aan de grond zijn. De tweede vlucht verloopt gelukkig vlekkeloos en van de overstromingen in Bangkok hebben we hoegenaamd niets gemerkt.

Het is namiddag als we toekomen in Chiang Mai en na een plons in het ijskoude zwembadje (brrr wat een verschil, hier zijn de nachten koud en het water koelt dus flink af) profiteren we ervan om de stad al te gaan verkennen in het daglicht. Onze guest house is dicht bij de luchthaven en het is een eindje wandelen naar het oude centrum. Onderweg zien we overal stalletjes waar ze bloemstukjes verkopen, kaarsenhoudertjes en witte cirkelvormige, papieren ‘dingen’.... Ik herinner me iets van een festival dat rond deze tijd plaats heeft. En inderdaad, het is volle maan en de 12e maan-maand van de Thaise kalender dus wordt drie dagen lang het Loi Krathong of Festival van het Licht gevierd. Die bloemstukjes zijn dus Krathongs. Ze zien er een beetje uit als kerststukjes maar dan gemaakt van bananenbladeren en bloemen, met kaarsjes en wierookstokjes. We vinden een gezellig en drukbezocht lokaal restaurantje en terwijl we eten horen we vuurwerk knallen en zien we een heleboel lichtvlekken de lucht ingaan, het zijn die witte papieren wensballonnen die van overal in de stad worden opgelaten. Overal in de straten branden kaarsen, echt mooi en indrukwekkend om te zien. We kopen ook een luchtballon, een rode in de vorm van een hart :-) en volgen de menigte.

20111114_C..Mai_055.jpg20111110_C..Mai_046.jpg

Heel de stad is versierd met gekleurde papieren lampionnen en andere vormen. De meeste mensen laten hun papieren ballonnen op bij de rivier en laten er ook de krathongs te water. Wij laten onze harten wensballon ook op en doen er natuurlijk een wens bij. Kei romantisch!

20111110_C..Mai_067.jpg20111110_C..Mai_069.jpg

Het festival gaat gepaard met een grote parade waarin duizenden mensen meelopen in originele klederdracht en er rijden ook fraai verlichte en versierde praalwagens mee. Blijkbaar hebben we al een groot stuk gemist maar de stoet wordt morgen nog eens herhaald. Het hele eind te voet terug zien we deze keer niet zitten en we laten ons met een Thaise, gemotoriseerde tuk tuk in een mum van tijd naar huis brengen.

20111111_C..039__2_.jpg

Scooter addicts die we tegenwoordig zijn, trekken we eerst de stad in op zoek naar een scooter. Het is druk met dit festivalweekend en moeilijk om er nog eentje te vinden. We stappen een scooterwinkel binnen, je weet nooit dat die er misschien een zou willen verhuren. De man is supervriendelijk, belt naar een paar connecties en bingo. Hij toont ons op de kaart waar we nog terecht kunnen. We hebben geluk, het is de laatste!

Reasoon_to_come_back.jpg

Joehoe, good morning Chiang Mai! We rijden richting Nimmanhaeminwijk in het Westen van de oude stad. Een bruisende wijk waar het stikt van de koffiebarretjes (mijn dagen kunnen niet meer stuk :-), een voor een echt leuke plekjes maar vooral .... heerlijke koffies. Nimmanhaem telt 17 zijstraten en in ieder straatje vind je trendy winkeltjes, art galleries, restaurantjes, barretjes.

diverse_008.jpgdiverse_012.jpg
Boeddha_pick-up.jpg20111111_C..019__2_.jpg

Een mix van Zurenborg, het Zuid en het Eilandje maar dan op een zwoele zomerdag. Oei, begin ik Antwerpen te missen? ;-) We brengen de rest van de dag door in deze buurt, onder de indruk van de architectuur en de originele inrichtingen en voor we het weten is het avond. We maken dat we op tijd zijn voor de Loi Krathong parade, alles schittert en blinkt, duizenden toeschouwers staan langs straten en pleintjes te genieten van het schouwspel.

20111111_C..Mai_053.jpg20111110_C..Mai_065.jpg

Er komt geen einde aan en om een appelflauwte op te vangen zoeken we iets lekkers tussen de talloze souvenir- en eetstalletjes van de Night Bazaar.

20111111_C..Mai_058.jpg

Daar staat een sushi man. We kunnen het bijna niet geloven, 5 tot max 10 Thai Baht per sushi! Een beetje verderop staat een man luidop te praten en een opengeklapte laptop in de lucht te draaien. Aan het andere eind van de wereld, zit de vriendin van de Nederlander mee te genieten van het Loi Krathong festival. De wondere wereld van Skype...De vrouw op het scherm ziet er – althans voor ons - wel een beetje sci-fi uit :-)

De_wondere..n_Skyoe.jpg

Geplaatst door Theo DM 08:42 Gearchiveerd in Thailand Tagged chiang mai festival feest loi krathong licht Reacties (4)

(Berichten 1 - 5 uit 6) Pagina [1] 2 » Volgende