Een Travellerspoint blog

Australië

Great Ocean Road naar Melbourne

sunny 29 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Vanuit Port Fairy rijden we verder richting Melbourne via de Great Ocean Road. Vanaf Warrnambool volgen we een aaneenschakeling van prachtige vista’s. Het gaat van de Bay of Islands over The Grotto naar de London Bridge en The Arch. De ene plek is al wat indrukwekkender dan de andere, en het is duidelijk dat bijna iedereen dezelfde route aandoet, van West naar Oost of omgekeerd.

The_Grotto.jpgBay_of_Islands.jpg

Alle bekende campervanmerken zijn vertegenwoordigd: Apollo, Britz, Backpacker, Jucy, Wicked ... de ene al wat gepimpter dan de andere. De auto’s en hun inzittenden herkennen we al na enkele stops. Ah daar zijn die Fransen weer, oh de stoere wasborden zijn er ook, grappig daar zijn de Japannertjes ook weer. Hello , hi there, we knikken, knipogen, lachen, groeten, steken een hand op. Iedereen doet zijn best om de mooiste, kleurrijkste, grappigste of indrukwekkendste foto te maken, met of zonder figuranten.

Great_Ocean_Road__3_.jpgGreat_Ocean_Road__2_.jpg

Hoewel hét icoon, hét geologisch fenomeen van de Great Ocean Road nog voor ons ligt, zijn wij nu al overtuigd van de schoonheid en diversiteit van de kustlijn. Met veel ornaat worden de ‘Twelve Apostles’ aangekondigd langs de weg en de enorme parking van het Campbell National Park staat dan ook bijna helemaal vol. Met bussen worden toeristen aangevoerd en het is aanschuiven op de platformen om een glimp op te vangen, laat staan een foto te maken, van de 45 meter hoge, en ondanks de naam, ondertussen nog maar acht uit de zee rijzende pilaren (door de continue golfslag tegen de voet van de stenen pijlers eroderen ze om uiteindelijk in te storten).

Twelve_Apostles.jpg

Wij vinden het vooral goeie marketing want de vorige spots moeten zeker niet onderdoen voor de Apostles. We onderbreken de kustweg voor een tussenstop in het hinterland van Victoria. Onze B&B ligt in de bossen van het Otways National Park, aan River Valley.

The_Otways.jpg

We zijn nog maar net toegekomen of Mick maakt ons al direct warm voor een avondexcursie met een ranger die op zoek gaat naar vogelbekdieren. We slokken gauw een pasta naar binnen en staan op tijd op de afgeproken plaats in het dorpje. Samen met twee Britten, twee Fransen en een Duitser volgen we de ranger naar het Otway National Park om na een wandeling van een half uur over te stappen in een kano.

1Lake_Emizabeth.jpg

Muisstil varen we het meer af op zoek naar wildlife. Na lang wachten zien we een zwart kopje boven water komen dat al na enkele seconden weer onder het water verdwijnt. Het is echt maar een fractie en we moeten ons goed concentreren en trachten waterrimpeltjes te volgen om te anticiperen waar het diertje of een familielid ervan weer boven water gaat komen. Gelukkig gebeurt het een paar keer en zorgen de vogel- en koalageluiden voor een beetje extra sfeer. Want als het van de bende moet afhangen.... Natuurvrienden, dat wel, maar toch een beetje van het associale soort. Na drie uur peddelen, lopen we de weg terug naar boven. Langs de kanten van het pad zorgen honderden gloeiwormpjes voor noodverlichting want het is ondertussen al pikdonker. Ze maken een web en door de chemische reactie geven ze licht af waarop insecten afkomen. Voor deze diertjes het einde van de rit, voor ons het begin van natuurlijke kerstversiering :-)

We ontbijten de volgende dag op het terras van de B&B en genieten nog eventjes van het prachtige uitzicht.

A_room_with_a_view.jpg

Zalig gewoon en het is nu al warm en zonnig, dus het belooft een mooie dag te worden. We rijden de laatste etappe van de Great Ocean Road, over Apollo Bay en Geelong naar Melbourne. In het wereldbekende Bells Beach hopen we een paar straffe surfers aan het werk te zien, maar het is een werkdag en bovendien staat er nauwelijks wind. Een paar ‘die hards’ spelen wat met de golven maar kunnen ons niet imponeren. Er liggen wel vier babes op het strand heel ostentatief te zonnen. Wedden dat die straks toevallig met hen aan de klap geraken?

Lang leve de GSM, want zonder hadden we nooit onze B&B gevonden die wat afgelegen buiten het centrum van Melbourne ligt. De gastvrouw is niet thuis en haar man ligt te slapen. De zoon des huizes die met zijn vrienden aan het zwembad lag, toont ons waar de sleutel verstopt ligt en druipt letterlijk en figuurlijk het huis in. Blijkbaar heeft hij orders gekregen het zwembad te verlaten zodra de gasten er zijn. In de tuin is schuurtje omgebouwd tot studio voor de B+B gasten. Geweldig! Geïnstalleerd en opgefrist, trekken we naar het centrum, waar we bijna een fietser van zijn sokken rijden wanneer we de auto willen parkeren aan de tramhalte. Oeps, die hadden we niet gezien. Gelukkig is de fietser een sportieveling die, door een acrobatische zwier met lijf en stuur, enkel de zijspiegel raakt maar die kunnen we gewoon terug openklappen. Dat was even schrikken en natuurlijk moet dit gebeuren voor een overvol terras!

Den_tram.jpg

De tram is dus zeker een goed idee en we laten ons rondrijden door de Circle Line city tram, die trouwens gratis is, zodat we ons morgen meteen kunnen oriënteren.

Eerste werk vandaag is de auto terugbrengen en dat gaat vlotjes, beetje the American way, goed georganiseerd en op een wip alles in orde gebracht. Gelukkig (voor mij althans) heeft Melbourne een echte koffie cultuur en je kan geen 5 meter stappen zonder een koffiebarretje te passeren. Eerst dus tegemoetkomen aan mijn cafeïneverslaving vooraleer we het centrum induiken. Om de hoek is de Queen Victoria Market, de grote dame van alle markten in Melbourne en een multiculturele belevenis. Er staan wel meer dan 500 stalletjes en je vindt er echt alles; van etenswaren tot typische Aussie gifts. Onder de marktkramers, Grieken, Indiërs, Mauritianen... weinig of geen echte Australiërs. We kunnen niet aan de verleiding weerstaan en kopen 3 zonnebrillen in de Belgische kleuren, die gaan nog van pas komen ;-) Hups, de tram op naar de Docklands met haar hoge, luxueuze flatgebouwen, pronkerige zeiljachten, chique restaurants en het controversiële, overdekte Etihad stadium. Altijd plezant om even aan het water te zitten als het zonnetje schijnt :-)

Docklands.jpg

Maar we hebben maar een dag om van Melbourne te genieten dus ‘trammen’ we verder naar het beroemde Flinders Street Station met de klokken boven de ingang. Heel wat Melbourners gebruiken de locatie om af te spreken. Als iemand zegt "I'll meet you under the clocks", dan word je daar verwacht. Over het station is het Federation Square en daar gonst het van de bedrijvigheid.

large_Flinders_S..Station.jpg

Het plein zelf is een mix van staal, glas en abstracte vormen, led walls, lichtkranten, podia. Als er iets te doen is in Melbourne dan is de kans heel groot dat het hier is. Testing, testing, one, two , one, two, het podium is bijna klaar, er staat iets te gebeuren ....We pikken een benefietconcertje mee tegen huiselijk geweld. De rest van de namiddag kuieren we in de straten van Melbourne tot onze benen ons niet meer kunnen dragen.

Street_view.jpgArchitectuur.jpg

’s Avonds ontmoeten we Jo en Jane, de eigenaars van de B+B. Jane zit er een beetje verlegen mee dat ze er gisteren niet waren toen we aankwamen en informeert of hun zoon wel een beetje beleefd was. Typisch zeker? Jo daarentegen is een nonchalante, vlotte man en hij vertelt in geuren en kleuren over zijn reizen en ervaringen in Indonesië. Hij blijkt ook een fervent surfer te zijn en als het wintert in Melbourne staat hij op zijn plank in Bali.
De volgende ochtend staat Jo – waarschijnlijk onder lichte dwang van zijn vrouw – klaar met zijn wagen om ons naar de luchthaven te brengen. Schatten van mensen zijn het.

Bye bye Australia, het was kort en krachtig in dit land oh zo prachtig :-)

Geplaatst door Theo DM 02:28 Gearchiveerd in Australië Tagged melbourne australia Reacties (0)

Wildlife abounds

sunny 25 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

De tijd is weer omgevlogen en we zouden in de Grampians nog dagen en dagen en dagen kunnen doorbrengen maar onze tijd is helaas beperkt en we moeten ons aan een strikt plan houden om op tijd in Melbourne te geraken. Dus met spijt maar met een heel goed gevoel laten we de Grampians achter ons en rijden terug naar het zuiden, richting kust.
We stoppen in de haven van Portland en haar Discovery Coast. En van een ontdekking gesproken...we stappen de Great South West Walk, tenminste een deel ervan want voor 250 km is de namiddag net iets te kort ;-) De track combineert een diepblauwe zee, uitgestrekte duinen, bos en rivier. De wind waait hevig en de golven landen met veel geweld tegen de rotsen.

20111205_Portland_027.jpg20111205_Portland_033.jpg

We zijn weer helemaal alleen tot we een walibi tegen het lijf lopen. We schrikken even hard als het beest en het verdwijnt al even snel terug in de struiken. Die dacht zeker dat hij ook alleen was. Maar een kangoeroe aan de zee? Blijkbaar wel. Deze walibi’s zijn donkerbruin en ook weer superschattig. In de buurt van Cape Bridgewater gaan we op zoek naar een kolonie zeehondjes. We moeten lang zoeken, maar mijn neus laat me niet in de steek, ik ruik ze. En ja hoor, daar diep beneden zwemmen ze. Er staat een felle, gure wind en als we niet oppassen stijgen we nog op ;-) Het is nog een lange weg terug en we hopen nog wat walibi’s tegen het lijf te lopen want het is ondertussen valavond. Het begint met eentje die vanachter een struik komt piepen en naar de rand van de klif springt. Prachtig hoe hij zich zo behendig weet te verplaatsen op die steile stukken. Het is een buitenbeentje denken we, want de rest van de familie zit in de duinen.

20111205_Portland_066.jpg20111205_Portland_073.jpg

Laat in de avond komen we toe in onze B&B in Port Fairy. We hebben lang moeten zoeken maar de locatie is schitterend. De zee ligt op enkele meters van onze kamer!

Port Fairy is een charmant, klein kuststadje waar het leven rustig zijn gangetje gaat. We doen onze inkopen in het supermarktje en halen een zak chocolade bonbons in het gezellige, antieke snoepwinkeltje. We slaan een praatje met de winkeldame. Als ze hoort dat we van België zijn, haalt ze wat herinneringen op uit de tijd dat haar broer in Leuven studeerde. Leuven, Brugge, Gent, Antwerpen, ze bezocht ze allemaal.... en natuurlijk waren het 'awesome places'!
Wij zijn op zoek naar wildlife en volgens John maken we veel kans in de Tower Hill National Reserve. We dompelen ons volledig onder in de natuur en hey... zit daar een koala in de boom?! Gevonden :-) Wat een luie Charel zeg, kan die nu niet een beetje lager komen zitten. We blijven wat wachten maar er komt geen schot in dat beest. Dus ik klim dan maar op een paaltje, Theo houdt mijn benen vast (ja het is de moeite om ons bezig te zien), en ik maar proberen om een foto van iets dichterbij te maken. Je moet er wat voor over hebben ;-)

20111206_P..iry_030.jpg20111206_P..iry_026.jpg

In het park, eigenlijk een uitgedoofde vulkaan, huizen ook emoes, miereneters, kangoeroes, walibi’s en .... slangen. Dit park is echt de moeite waard.

20111206_P..iry_013.jpg20111206_P..iry_021.jpg

Geplaatst door Theo DM 03:14 Gearchiveerd in Australië Tagged koala kangaroo snakes slang emoe Reacties (1)

Going up down under: The Grampians National Park

sunny 29 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Zo gezegd, zo gedaan. We staan vroeg op en trekken gewapend met rugzak en picnic de bergen in, einddoel Grampians NP – Pinnacle peak. De keuze aan hikes is beperkt want het nationaal park heeft in augustus zwaar te kampen gehad met overstromingen en daardoor zijn helaas heel wat routes nog ontoegankelijk. De hike begint stevig, stijl Grand Canyon stond in de gids vermeld, maar de eerlijkheid gebied ons om te zeggen dat de Grand Canyon toch van een iets indrukwekkender formaat is maar het is toch serieus klimmen. We zijn een goed half uur vertrokken of ik besef ineens dat ik mijn fototoestel vergeten ben. Aiai, even staan we te twijfelen, maar ik loop toch maar de weg terug nu de afstand nog te doen is. Wie weet wat moois ons allemaal te wachten staat.

Semi_Grand_Canyon.jpgEen_beetje_smalletjes.jpg

Na de mislukte start genieten we van elke klim, spleet, rots, plant of dier, de mooie uitzichten en elke slok fris water want de zon is brandend heet. De Pinnacle is duidelijk een populaire hike want naarmate we de top naderen, komen we meer en meer wandelaars tegen die net als wij onder de indruk zijn van het adembenemend panorama. Sommigen wagen zich tot aan de rand van de kliffen voor een spectaculaire foto, ik krijg er de kriebels van in mijn buik. Dit is wel een zalige plek voor een picnic en we zoeken een gezellig plekje uit de wind die ons bijna van onze sokken blaast. Ook Josh en zijn twee maten, The Dreamers, kozen voor deze plaats om een nieuwe song te componeren. Je zou voor minder beginnen dromen. Een lunch on top of the Pinnacle met drie coole dudes in bloot bovenlijf, de wind en de zon trotserend, die voor onze achtergrondmuziek zorgen.

The_Dreamers.jpgWaw_wat_een_uitzicht.jpg

Ze zijn echt goed en Theo heeft een clipje gefilmd om met jullie te delen. Zelf vonden ze dat natuurlijk geweldig :-). We hebben de clip op YouTube gezet, oordeel zelf maar: http://www.youtube.com/watch?v=dCnNnVG8RnU&feature=email. Tegen valavond trekken we er nog eens op uit maar ditmaal gaan we kangoeroes spotten rond de Fyans Creek, en we worden beloond want ze staan met tientallen te huppelen of te grazen en om het plaatje te vervolledigen komt een miereneter nog even voorbij waggelen. Weer een geslaagde dag :-)

In België is het vandaag zaterdagavond en party time bij onze vrienden Nath en Did want Nath wordt 40 en dat laten we niet voorbij gaan zonder haar te verrassen. In Bangkok kochten we bij toeval twee grappige Happy Birthday-brillen en trekken ermee naar het internetcafé. We proberen ons een beetje te verstoppen achter een boom op het terras want we zien er echt wel een beetje komisch uit maar de Aussies kijken niet echt op als we ons beste zangtalent boven halen. De technologie laat ons in de steek want blijkbaar krijgen ze in Glabais alleen maar beeld door en geen geluid en we doen nog zo ons best hier aan de andere kant van de wereld. Na ons ‘optreden’ maken we nog een photo shoot met de brillen met wat kangoeroes op de achtergrond en zelfs die beesten grazen ongestoord verder. We kiezen vandaag voor de Sundial peak, een minder populaire en steilere klim, en zijn, op een paar wandelaars na, de enigen en worden helemaal boven weer getracteerd op een fantastisch uitzicht over de Grampians.

Op_de_Sundial_Peak.jpgUitzicht_v..al_Peak.jpg

Tegen de avond wordt het aangenaam warm op ons terrasje en het duurt niet lang of een familie kangoeroes komt langs voor een aperitiefje ;-).

Familie_Ka..eritief.jpg

Raph, Christine, herkennen jullie deze :-) Bewijs dat we wel degelijk aan het andere eind van de wereld zitten, en jullie reizen mee.

Bewijs.jpg

Geplaatst door Theo DM 02:20 Gearchiveerd in Australië Reacties (2)

Going down under

Australie Australia Halls Gap Grampians Adelaide kangoeroes kangaroos

sunny 30 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Vooraleer we Niew-Zeeland aandoen, hebben we in het RWT ticket een blitzbezoek Zuid-Australië ingepland. Als we dan toch al zo ver van huis zijn, dan mag het land van de ‘Aussies’ en hun kangoeroes niet ontbreken op de lijst. Dus twee vluchten later komen we ’s morgens toe in Adelaide waar we de auto oppikken en richting Melbourne rijden.

We beginnen vol moed aan de rit – we zijn het ondertussen ook gewend om links te rijden – maar we hebben niet veel kunnen slapen op het vliegtuig en zijn na een uur rijden echt aan een cafeïneshot toe. Maar nergens langs de expressweg een tankstation met of zonder shop te bespeuren tot we op een bepaald moment een richtingaanwijzer met koffietasje zien naar ‘Old Tailem Town’. Opgelucht rijden we de parking op waar tot onze verwondering een verzameling oldtimer pickup trucks geparkeerd staan.

Vintage_trucks.jpgVintage_Tailem_Town.jpg

Zonder het te weten zijn we terecht gekomen in de grootste pioniersstad van Australië. Een dametje in Holly Hobbie outfit begroet ons en legt uit dat de inkom om de stad te bezoeken 22 AUD is en dat we gratis een tas koffie mogen drinken. In geuren en kleuren vertelt ze hoe meer dan 100 originele, oude gebouwen daterend vanaf 1820 met dito inhoud tot ginder zijn geraakt. Ze doet dit met zoveel overgave dat we niet kunnen weigeren en vermits onze drang naar koffie alleen maar sterker wordt ... En we moeten toegeven dat we onder de indruk zijn van dit privé-initiatief. Wat die mensen allemaal verzameld hebben, je houdt het niet voor mogelijk. Nadat we er helemaal door zijn gewandeld, krijgen we zelfs nog een tweede tas koffie.

Opgekikkerd rijden we verder de kustweg af langs het Coorong National Park dat we omwille van tijdsgebrek (op deze reis althans :-)) moeten overslaan. Onze eerste indruk is alvast een van ‘WaaauuW!!!!!’. Zo uitgestrekt, zo groen, zo overweldigend mooi en vooral zo proper. Ik leg het eerste kangoeroe waarschuwingsbord digitaal vast....

Eerste_waa..ngsbord.jpg

Na een rit van ongeveer 500 km houden we onze eerste stop in Beachport, een klein provinciestadje aan het water en overnachten er in een schattige B&B met de nog schattigere naam ‘Bompas’ genoemd naar.... inderdaad den Belgischen bompa. We trekken een aantal lagen en een sjaal aan en gaan uitwaaien op een van de langste pieren van Zuid-Australië. Qua afkoeling kan dit wel tellen, we schuiven met verkleumde handen en voeten aan de eettafel aan en de kokkin weet onze smaakpapillen alvast te bekoren.

Uitwaaien_..achport.jpgBeachport.jpg

Onze planning was om de kustlijn te volgen en dan via Mount Gambier zo naar The Grampians te rijden maar op aanraden van Tammy bij Bompas gaan we landinwaarts over Penola en de Coonawarra wijnstreek waar we trouwens in de gauwte twee flessen wijn kopen die we vooraf mochten proeven. Als je aan de bron zit ;-). We pauzeren in het stadje Hamilton, gekend als de wol hoofdstad van de wereld, maar waar er niks te beleven valt en het net is of de tijd is blijven stilstaan. Oubollige winkeltjes, art deco gemeentehuis, maar wel een lekker bakkertje waar senioren een hapje komen eten en wij een sandwich bestellen. We rijden alleen – geen tegenligger in de verste verte - richting Grampians National Park.

Van_Beachp..lls_Gap.jpgAan_de_ove..ians_NP.jpg

De eerste kangoeroes die we zien, zijn helaas al aangereden en dood. We kijken er zo naar uit om ze eindelijk eens te zien en plots zie ik er ineens een naast de weg staan op zijn achterste poten, kaarsrecht, net of hij op de bus staat te wachten. Ik denk dat ik droom maar neen het is een echte!!! “Theo, Theo, STOP, daar stond een kangoeroe”, roep ik uitgelaten. “Och gij”. “Echt waar!!! Ik zweer het, daar stond er ene”. Theo stopt meteen de auto langs de kant en wanneer ik uitstap, zie ik in de zijspiegel onze kangoeroe de weg oversteken. Boink, boink, boink. Geduldig staan we te wachten, videocamera en fototoestel in de aanslag, maar we zien hem niet meer terug. Later in de namiddag installeren we ons in een gezellig houten chaletje in Halls Gap. Omdat de kruidenier hier onbetaalbaar is, gaan we eerst boodschappen doen in Stowell zodat we ons daarna volledig kunnen concentreren op fauna en flora. Naast onze chalet is een grasveld en bij valavond komen de kangoeroes er gras eten. Er zijn er wel een stuk of twintig, in alle formaten, met en zonder kleintjes in de buidel. Heel eventjes strekken ze zich recht en spitsen hun oren maar verder trekken ze zich niet veel aan van onze aanwezigheid en knabbelen rustig verder. Moe en tevreden kruipen we vroeg in onze nest want morgen gaan we klimmen.

Kangoeroes..alavond.jpgSkippy_CU.jpg

Geplaatst door Theo DM 04:04 Gearchiveerd in Australië Reacties (3)

(Berichten 1 - 4 uit 4) Pagina [1]