Een Travellerspoint blog

Noord-Vietnam - Ha Longbaai


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Na een rit van ongeveer 5 uur – de regen valt weer met bakken uit de hemel – bereiken we Ninh Binh. Het is al donker en van de hoofdstad van deze provincie met dezelfde naam zien we niet veel maar het is de uitvalsbasis van waaruit we morgen de Droge Ha Longbaai zullen aandoen. Ons hotel is een communistisch aandoend, torenhoog gebouw. Hier worden zeker partijcongressen gehouden. De kamer lijkt wel een balzaal, het bed breed genoeg voor 6 ;-) Er is veel te veel personeel en onderling wordt er gedrumd om ons te mogen bedienen en de Vietnamezen zijn al zo gedienstig. We voelen er ons een beetje onwennig bij. Meer dan 20 man logeert hier niet, heel speciaal...

20111008_H..nce_004.jpg

We rijden een stukje westelijker richting Hoa Lu, de voormalige koningsstad waar we de tempels van de Dinh Dynastie bezoeken maar het hoogtepunt van de dag is de schitterende boottocht met kleine sampan door de grotten van Trang An. Vroeger waren hier enkel rijstvelden en die zijn opgekocht door een Vietnamees die er dit natuurpark van maakte.

20111008_H..nce_011.jpg
De eigenaars van de rijstvelden werken er nu tegen een hongerloon en hebben zelf de sampan moeten kopen. Een kranig dametje van 63 roeit ons door de adembenemende karstlandschappen van de Rode Rivierdelta. Gemiddeld kan ze dit ongeveer 3x per maand doen want er liggen veel sampans en er is een beurtrol.

20111008_H..nce_021.jpg

Na de drukte van Hanoi is dit de hemel op aarde. Behalve de riemen die zachtjes door het water klieven, horen we enkel het geluid van vogels. Het water is helder en weerspiegelt de groene bergen met hier en daar enkele witte berggeitjes. De vrouw glundert als ze onze bewondering ziet en past haar route aan om ons door enkele grotten te varen waar geen licht is (wat ze eigenlijk niet mag, blijkt later). We moeten ons ook zo laag mogelijk in de boot houden want het water staat erg hoog en de grotopening is bijgevolg erg klein. We genieten van elk moment en hebben er geen woorden voor.

20111008_H..nce_052.jpg20111008_H..nce_034.jpg
Van Hoa Lu rijden we naar Ha long, en we hebben ogen te kort op de weg. Ook weer een belevenis op zich. Je houdt niet voor mogelijk wat de Vietnamezen allemaal vervoeren op hun motorfietsen: we zien brommers met levende varkens achterop, levende honden (die spijtig genoeg en hoogstwaarschijnlijk op iemands bord zullen belanden vanavond), levende eenden, kippen, ganzen...We steken een schoolfiets voorbij, geen bus dus maar een bakfiets geladen met een 15-tal schoolkinderen en hun respectievelijke boekentassen... En wuiven dat ze doen, pret alom. De fietser is iets minder enthousiast ;-)

Na 6 uur rijden in de regen komen we aan in Ha Long city. Van hieruit vertekken we morgen met de boot door de Ha Longbaai, volgens de boekskes een van de hoogtepunten van een Vietnamreis. We zijn benieuwd. Van daaruit gaat het nog verder naar het noorden, richting Chinese grens. We zullen nu een tijdje onbereikbaar zijn wegens gebrek aan internet en sanitaire faciliteiten :-).

Geplaatst door Theo DM 8:54 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (0)

Mai Chaudal


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Vandaag rijden we via Hoa Binh naar het Mai Chaudal in het noordwesten. Na de hectische drukte in Hanoi wordt het levensritme hier bepaald door de bergvolken. De uitzichten zijn prachtig, de etnische volken kleurrijk. De berghellingen worden omringd door wolkenflarden en geven het landschap een mystieke sfeer. Zowat op het hoogste punt van de bergpas, houden we even halt bij een verzameling kraampjes waar families uit de omliggende dorpen zich verwarmen aan vuurtjes en gekookte maïskolven en krabbetjes verkopen. Maar je kan er evengoed een exotische vogel kopen om je huiskamer op te fleuren.

Bergpas_na..hau__2_.jpgBergpas_na..hau__8_.jpg

Over onze guest house ligt de Mu Luong grot of Soldiers cave. Die kan je alleen maar bezoeken met een gids en “ sorry but no light”. Dat vinden wij niet erg. Gewapend met helm en hoofdlamp kruipen we de grot in waar stalagmieten en –tieten het decor vormen en vleermuizen de hoofdrol spelen. Adem inhouden en neus dichtknijpen :-) De gangen waar we moeten doorklauteren zijn wel van nauw, Vietnamees formaat, de helm is dus geen overbodige luxe en we hadden beter moeten weten, onze kleren zijn goed voor de was.

Mai Chau is een klein markplaatsje en niet meer dan een verzameling huisjes langs de weg. We gaan op zoek naar een kapper want na een maand begint Theo’s haar weer in zijn ogen te hangen. Op de markt zelf vinden we enkel kruidenierstentjes en een overvloed aan alle mogelijke ingewanden van kippen en varkens. Alles, maar dan ook echt alles, wordt in het eten verwerkt; poten, oren, neus, kop, longen, tong, hart, lever, nieren..... Mijn reukorgaan wordt weer eens zwaar op de proef gesteld en mijn maag draait naar alle kanten :-(. Hoe klein ook het dorpje, er zijn wel twee kappers en Theo wil natuurlijk liever geknipt worden door een Vietnamese schoonheid ipv gekapt door een Vietnamese barbier. Wel een belevenis en grappig, zo met een rijstkoker aan je voeten. De combinatie is op zijn minst speciaal te noemen ;-)

Naar_de_ka..hau__7_.jpgNaar_de_ka..hau__5_.jpg

Mai Chau is ook de thuisbasis van Witte Thai die op houten huizen op palen wonen. Sommigen hebben onderaan het huis een winkeltje waar ze hun handgemaakte spulletjes verkopen.

Twee_meisj..aat__2_.jpgStreet_view_Mai_Chau.jpg

Wij waren in de ban van een weefster en na enkele lijnen aan het complexe weefgetouw, hebben we gauw het afgewerkte resultaat gekocht ;-)

In_de_ban_..eefster.jpgIn_de_ban_..ter__3_.jpg

Geplaatst door Theo DM 10:48 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (1)

Vietnam - Hanoi


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Het is grijs en het regent als we toekomen in Vietnam. Noodgedwongen passen we al meteen de tip toe die we eerder lazen over Vietnam bij de douaneautoriteiten – blijf altijd glimlachen ook al ben je ongeduldig of boos. Onze documenten voor onze visa zijn netjes ingevuld en voorzien van de nodige pasfoto’s maar er zit geen logica in de rij wachtenden want zij die niet in orde zijn, worden er ook wel tussen gelaten. Behalve de ‘repeaters’ weet niemand echt goed hoe het hier in zijn werk gaat en er wordt ook niet gecommuniceerd. We geven onze reispassen af aan het ene loket en vermoeden dat we ze aan de andere kant wel zullen terug krijgen? Daar vinden we terug een lange wachtrij. Het wordt duidelijk dat we hier moeten betalen. Een beambte steekt van achter het glas van het tweede loket, met hele ruime tussenpozen, een paspoort in de lucht en wie dicht genoeg staat herkent met wat geluk zijn of haar foto. Na lang wachten is het eindelijk onze beurt maar de lezer wil ons 50 US dollar biljet maar niet accepteren en de man schuift het nors en zonder ook maar een woord te zeggen terug onder onze neus. Daar staan we dan. Gelukkig hebben we ook nog wat ‘overschot’ van vorige reizen bij en kunnen we genoeg andere briefjes verzamelen om aan het juiste bedrag te komen.

We rijden Hanoi binnen en staan versteld van het chaotisch verkeer, Indonesië is er niets tegen. Auto’s, bromfietsen, cyclo’s, fietsen, bussen, voetgangers, alles en iedereen rijdt of stapt waar hij wil, getoeter langs alle kanten. Het valt ons meteen op dat er geen of weinig reclame hangt in de stad en als er al iets geafficheerd wordt, is het communistische propaganda en mag het beeld van Ho Chi Minh niet ontbreken.

Straataffiche.jpg

Ons hotelletje ligt in het oude, drukke stadsgedeelte verscholen tussen enkele kleine shops en eetstalletjes. Het is al laat in de namiddag en we willen graag nog even op ons gemakje rondslenteren maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een straat oversteken? Ogen dicht en zachtjes doorlopen en proberen – ik zeg wel proberen - je niet te laten intimideren door al het getoeter. In onze gids vinden we een authentiek adresje waar ze sinds 1871 slechts 1 gerecht serveren. Dat kan niet anders dan vers zijn, toch? De bediening is vrij koel en een dame handgebaart waar we mogen zitten. Ze legt een papiertje op tafel “only one dish grilled fish – 150.000”, en ik knik dat het goed is. We krijgen een kommetje glasnoedels, een kommetje met nootjes en een kommetje met paksoi en andere groentjes. Op een gasstelletje pruttelen stukjes vis in olie met dille. Euhm... hoe begin je aan zoiets? Gelukkig zitten er een paar locals waar we kunnen van afkijken ;-) Gewoon alles in het pannetje kieperen, mee laten stoven, en mengen met je noedels. Echt heeeerlijk! Slechts een adres: 14 Cha Ca La Vong. Al wat meer op ons gemak lopen we nog tot aan het Hoan Kiem-meer en het 'moderne centrum'.

Hanoi_by_night.jpg

De volgende dag bezoeken we samen met Dung onze gids, de belangrijkste bezienswaardigheden in Hanoi waarbij het mausoleum van Ho Chi Minh, de held van Vietnam, natuurlijk niet mag ontbreken.

20111005_Hanoi_264.jpg20111005_Hanoi_267.jpg

Het blijft onophoudelijk regenen en van fotograferen komt niet veel in huis maar we komen later nog eens terug naar Hanoi al was het maar om nog eens terug te gaan naar het eetkraampje voor de niet te missen noedelsoep of Pho Bo :-). Tegen de avond laten we ons wat opdrogen in het Waterpoppentheater. Omdat we morgenvroeg al meteen doorreizen naar het noordwesten probeer ik met een haardrogertje onze broeken en schoenen wat droog te föhnen.

20111005_Hanoi_304.jpg

20111005_Hanoi_347.jpg20111005_Hanoi_356.jpg

Geplaatst door Theo DM 10:18 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (2)

Singapore en … Little India


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Op de luchthaven van Singapore vinden we snel onze weg naar de MRT, het metronetwerk van Singapore die ons in een mum van tijd naar het station Little India brengt. Van hieruit is het nog wel even stappen. Het is ondertussen middag, vochtig, en broeierig heet. Hoewel eerder al wat ontlast, worden we nu zwaar geconfronteerd met de 25 kilo die we op rug en buik meezeulen en met bergschoenen aan onze voeten. Onze eerste indruk is meteen overweldigend. We wanen ons in de straten van New Delhi of Mumbai. De geur van currypoeder, wierook en patchouli overwelmt ons. Ik voel het zweet langs mijn rug naar beneden druppelen en hunker naar een douche. Het is ‘maar’ 37 graden buiten, de gevoelstemperatuur echter 45!

Was_het_nu..ngapore.jpgLittle_India.jpg

We hebben een beloning verdiend ;-) Peter tipte ons om zeker eens een Singapore Sling te gaan drinken in de Long Bar van het Singapore Raffles hotel waar deze cocktail in 1915 voor het eerst geshaked werd. Mmmmmh... dat proeft heerlijk maar we moeten er wel diep voor in onze beurs tasten, S$ 26.00 per persoon aub!
Ach voor een keertje. De borrelnootjes en het chique kader krijgen we er gratis bij :-)

Raffles_ho..ong_Bar.jpgSingapore_..ng_B_ar.jpg

Die avond verkennen we de Marina bay area, een vrij nieuwe buurt die vorm kreeg begin 2000 na de renovatie van het art deco Fullerton Hotel. De Singapore flyer, het grootste observatierad ter wereld, het fameuze Marina Bay Sands® Complex, een van ’s werelds meest iconische gebouwen, en het ArtScience museum in de vorm van een lotusbloem zijn de uitschieters. Vooral bij de twee laatste valt onze mond open van bewondering.

Mooi_staal..tectuur.jpgMarina_Bay..complex.jpg

We pikken nog een gratis openluchtconcertje mee van een lokale zang- en dansgroep en stappen het hele eind te voet terug naar Little India. Daar heerst een drukte van jewelste want het is de week van het Diwali Festival in Singapore. Dat is een festival die mensen – ongeacht hun godsdienst of nationaliteit – verenigt. Hindoes vieren het jaarlijkse ‘Festival of Lights’ met licht- en kaarsdecoraties die tegen de avond voor een mooi spectakel zorgen. Crackers mogen niet gebruikt worden om geen geluidsoverlast te creëren, maar die regel gaat blijkbaar niet op voor de muziek. Tot laat in de nacht houden de feestgangers de buurt wakker tot er plotseling een hevig onweer losbarst en het water met bakken uit de hemel valt. Joehoe eindelijk kunnen we aan onze welverdiende nachtrust beginnen.

Diwali_Festival.jpg

Omdat we maar 2,5 dagen in Singapore zijn, kopen we vandaag een hop on-hop off ticket op de SIA bus om zo snel mogelijk een overzicht te krijgen over de stad. Het onweer van vannacht heeft geen verkoeling gebracht, integendeel, het is weer vreselijk heet. In New York heb je 5th Avenue, in Parijs de Champs-Elysées, in Londen West End, ewel hier heet dat Orchard Road. Dé winkelstraat van Singapore met de ene reusachtige shopping mall na de andere. We worden er een beetje claustrofobisch van want hoe groot ze ook zijn, de uitgang is (bewust?) bijna niet te vinden. En als je denkt hem gevonden te hebben, dan sta je plots in de volgende mall :-( De winkels zijn zo hard gekoeld en het verschil met de buitentemperatuur is zo groot, dat je iedere keer een slag van de hamer krijgt als je eindelijk terug buiten bent geraakt.

Shop_till_you_drop.jpgAmbiance_o..rd_Road.jpg
School_of_Art.jpgSky_scrapers.jpg

Voor we Singapore verlaten willen we toch eens op het SkyPark - het dak van de Marina Bay Sands® - gaan kijken want daar ligt het hoogste, oneindig openluchtzwembad (op 200 m hoogte) ter wereld. We kopen een ticketje voor ’s avonds, want overdag mag je enkel op het voorste stukje platform zodat de hotelgasten ongestoord kunnen afkoelen in het excentrieke zwembad zonder gefotografeerd te worden door nieuwsgierige backpackers ;-) Het zicht op de Marina Bay is adembenemend daarboven, de pool area daarentegen.... OK, zo’n oneindig zwembad is natuurlijk wel indrukwekkend, zeker op die hoogte, maar de tuin en de ligstoelen zijn in vergelijking met de decadente inrichting van het hotel dan toch maar minnetjes.

Singapore_..y_night.jpgArtScience..y_night.jpg

Singapore is duidelijk nog in volle ontwikkeling en naar Amerikaans voorbeeld moet alles er biggest, largest, highest en most expensive zijn.
Het is een grote metropool met een goeie infrastructuur en een gezellige mix van allerlei nationaliteiten maar het mist ...een ziel.
WE HOUDEN toch nog altijd meer VAN A :-)

Geplaatst door Theo DM 8:19 Gearchiveerd in Singapore Reacties (5)

Balidorm?


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We houden – gelukkig – een korte stop in Sanur, in het Zuiden van Bali. Tijd om nog wat te Wipp expressen en wat orde te brengen in de rugzakken. Het zuiden van Bali.... niks voor ons. Mega hotels en dito restaurants, uitgestalde foto’s van een te uitgebreid aanbod tourist food. Terrorismedreiging leeft er nog steeds en voornamelijk in Kuta beach liggen sluipschutters op de loer en worden verschillende shops beveiligd door zwaar gewapende veiligheidsagenten.

We krijgen water in de mond na het lezen van het Bologna-verhaal van Ann en na wat zoeken die avond vinden we een Italiaans restaurant met heerlijke ovengebakken pizza’s. We kunnen er weer even tegen ;-)

Geplaatst door Theo DM 8:15 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (1)

(Berichten 51 - 55 uit 74) « Pagina .. 6 7 8 9 10 [11] 12 13 14 15 »