Een Travellerspoint blog

Op weg naar Bac Ha


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

’s Avonds logeren we in een guesthouse dat eigenlijk nog niet volledig klaar is, maar er staat een bed en er is een WC dus meer moet dat niet zijn. De ‘manager’ is een jonge Vietnamees van 24, single, en met een open hart.... En dat is blijkbaar het enige wat in zijn hoofd omgaat. Hoe het zit met Theo zijn hart, vraagt hij. Dat is closed natuurlijk maar hij zit heel de tijd raar te giechelen en blijft maar op dat open hart inspelen. We vinden het een beetje een rare. Aan de rivier ligt ook een chaletje waar je terecht kan voor massages en kruidenbaden. We hadden ons voor het eten al laten overhalen om ons te laten masseren rond negen uur ’s avonds, er was toch geen kat. Maar we zitten nog geen vijf minuten aan de eettafel of er komen enkele wagens aangereden met minstens een man of zes voor een massage van het huis... Wij om negen uur daar ook naartoe, maar ondertussen hangen daar rode lampionnetjes te branden. So what, dat is toch typisch Aziatisch hé? Het is er een drukke boel en we treffen er een bende zatlappen aan die in de happy waters zijn gedoken in plaats van in het kruidenbad. De massagekamertjes zijn van elkaar gescheiden door rode, halfdoorzichtige gordijntjes die niet veel aan de verbeelding overlaten. De massage van Java nog indachtig, hadden we ons ingesteld op iets heel anders. “Gij laat u hier niet masseren zene!”, hoor ik Theo zeggen en ik schud hevig nee. Hier willen we allebei zo snel mogelijk weg, er zullen nog genoeg momenten komen. Later op de avond komt de jongeman van het hotel met een vriendinnetje een provisoire klamboe ineen knutselen door vier plastieken buizen aan ons bed te monteren en er een net over te hangen en weer begint hij over Theo’s open hart en dromen van een open hart, gniffel gniffel giechel giechel, een heeeele rare.

Happy_dreams.jpg

In de namiddag arriveren we in Bac Ha om er morgen al vroeg naar de kleurige zondagmarkt te kunnen gaan. Dit is een toeristische trekpleister en vanuit Sa Pa worden excursies naar hier georganiseerd, dus vanaf een uur of tien komen de bussen toe en willen wij graag weg zijn :-) Het heeft zwaar geregend en de wegen en paden liggen er heel drassig bij. We ploeteren door de slijk, wij met onze bergschoenen maar de ethnische volken die er wonen doen het met sandaaltjes of zelfs op blote voeten maar wel in prachtige traditionele klederdracht. Een voorsmaakje voor morgen.

En_duwen_maar.jpgProrperkes_gewassen.jpg

Ik heb een vreselijke nacht achter de rug en ben ziek, het moest er toch eens van komen hé. Desondanks sleep ik me naar de zondagmarkt want het zou echt zonde zijn om die te missen. Vanaf een uur of acht zien we langs alle kanten verschillende bevolkingsgroepen toestromen met eigengemaakte producten; zelfgebrouwen happy water maar ook alle mogelijke zelfgekweekte groenten, fruit, buffels, honden, reptielen, kippen, kleding... Het aanbod is overweldigend, het tafereel bont en kleurrijk want ze zijn allemaal in hun mooiste outfit.

Bac_Ha_zon..rkt__5_.jpgBac_Ha_zon..rkt__3_.jpg
Bac_Ha_zon..rkt__2_.jpg
Bac_Ha_zon..rkt__4_.jpg

Ik kruip terug in mijn bed en later op de dag rijden we door naar Sa Pa. Maar onderweg krijgen we een lekke band. Phu de chauffeur laat zien hoe snel hij een nieuwe band opgelegd krijgt en hij is er inderdaad superhandig in tot we hem bedenkelijk in zijn haar zien krabben.... de reserveband is ook lek. Na wat heen en weer getelefoneer, kunnen we met een busje met Spaanse toeristen meerijden. We moeten dan wel de verplichte stop Lao Cai incalculeren. Deze stad ligt aan de grens met China dat aan de overzijde van de brug ligt die over de Rode Rivier naar Hekou voert. Een fotostop waard ;-)

Jong_commu..Lao_Cai.jpgGrensovergang_China.jpg

Geplaatst door Theo DM 5:10 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (2)

Een schril contrast ...

sunny 24 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Ondanks de happy waters is de man wel van zijn woord en zijn onze documenten in orde. We zetten onze reis verder richting Bac Ha en rijden langs een rotsachtige bergstreek waar de zeer arme minderheidsgroep Hmong woont. We hebben geluk, de zon schijnt terug en we maken ons klaar voor een trekking.

Trekking_i..ndschap.jpgNatuurpracht.jpg

Uit het niets komen enkele jongetjes in zwarte pakjes maar op blote voetjes de rotsachtige bergwand opgeklommen. Ze zijn opgewonden en beginnen te gillen en te lachen.

Hmong_kindjes.jpg

Dadelijk zien we nog andere kindjes verschijnen, ze komen uit het schooltje dat wat lager ligt. Hier kunnen we zeker terecht met de spulletjes die we eerder op de markt kochten en bij het zien van onze tassen geraken ze nog meer opgewonden. We worden ovemand door emoties bij het zien van de armoede. Hoestende kindjes met lopende neusjes, ze zijn vuil en de meesten hebben versleten kleertjes aan, maar ze wachten heel gedisciplineerd hun beurt af om iets aan te nemen. We leren ze touwtje springen en ze poseren graag voor de camera, zeker als ze daarna het resultaat mogen bekijken.

Touwtje_springen.jpg

Een jongetje neemt zijn nog heel jonge zusje op schoot. We vragen ons af wat hij straks met haar doet als de speeltijd om is want ze is veel te klein om alleen te blijven....Ik zet me naast een verlegen, vlijtig meisje dat nog ijverig haar optelsommetjes zit te maken. Het is een schatje en ze laat me in haar schrift verbeteren en kijkt trots naar het boekje waarin ik een correctie aanbracht.

Vlijtig_Liesje.jpg

Uren zouden we hier nog kunnen blijven. Verderop staat een huisje van een gezin van zes. Een verwilderd meisje, we noemen haar Nell omdat ze ons aan de film doet denken, eet een papje van maïs. Ze hebben geen elektriciteit en onze gids vertelt hen dat we een oplaadbare lamp in de auto hebben die we graag aan hen willen geven. Als we straks terug aan de auto zijn, zullen we ze bezorgen. Ze neemt de kleinste baby op haar rug en samen met Nell en enkele andere kinderen volgt ze ons de hele weg naar de auto.

Nell_en_familie.jpg

Ondertussen zijn ook nog andere kindjes gevolgd en eens terug op de weg proberen we zo eerlijk mogelijk uit te delen. We hebben wel maar twee meisjesjassen en twee jongensjassen en het is hard om slechts 4 kindjes uit te kiezen waarvan we denken dat zij het meest behoeftig zijn, want eigenlijk zijn ze het allemaal. Meer dan ooit staan we stil bij het grote verschil tussen arm en rijk en beseffen we hoeveel geluk wij hebben.

Geplaatst door Theo DM 9:33 Gearchiveerd in Vietnam Tagged kids vietnam china poverty ha bac kinderen armoede Reacties (2)

Ho Ba Be


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Op onze weg naar de Chinese grens ligt het – om het in Singaporese termen te zeggen – het grootste en mooiste binnenmeer van Vietnam, het Ba Be meer, in het gelijknamige natuurpark. 8 kilometer lang vaar- en kijkplezier op een sampan met motor. Het meer valt in 3 stukken uiteen en na een trekking langs het meer en de waterval van Thac Dao Bang is een frisse plons in het meer heerlijk, alleen .....die sampans zijn niet echt voorzien om er terug in te kruipen. Het wordt even spannend maar na heel wat hijswerk geraakt Theo terug in de boot. De gids wil stoer doen en neemt ook een duik maar ondanks zijn sportieve body geraakt hij ook maar met moeite in de boot. De mannen houden er allebei schrammen en een goeie dikke blauwe plek aan over :-).

Zicht_op_Ho_Ba_Be.jpgSprookje_of_realiteit.jpg

We slapen en eten die avond bij een familie. Vietnam is echt een mannenwereld en dikwijls zitten en mannen en vrouwen gescheiden te eten. Voor vrouwelijke toeristen maken ze al eens een uitzondering en ik zit dus samen met 11 mannen op de grond te eten. Voor het bord varkensdarmpjes, een Vietnamese specialiteit, passen we vriendelijk en wanneer de schaal doerians (beter bekend onder de naam stinky fruit) wordt binnengebracht, een groente met een vreeeeselijk doordringende geur, gaan we met een excuus aan de andere kant van de mat zitten ;-) En neen, dit heeft niets met mijn overontwikkeld reukorgaan te maken want zelfs in hotels of bij sommige bus- en luchtvaartmaatschappijen mag de doerian niet worden meegenomen. We begrijpen echt niet hoe zij die geur kunnen verdragen, laat staan er met smaak van kunnen eten. Allez eten, ik bedoel smakken en slurpen. De maaltijd gaat gewoontegetrouw ook weer gepaard met de nodige shots “Happy Water” of rijstwijn. Kleine maar gevaarlijk straffe borreltjes die je met zijn allen na een “mot, hai, ba, yo!”, wat zoveel wil zeggen als 1, 2, 3, yo! ad fundum leeg drinkt. Alleen blijft het niet bij eentje want die glaasjes worden minstens elke 10 minuten terug gevuld.
De ochtend is iets minder prettig want al die mannen nemen het niet zo nauw met de hygiëne en dus waren de hurkWC’s waarin ook de douchekraan hing, niet te genieten.
We pakken de fiets om rond het het meer te gaan rijden en wat ruikt die ochtendlucht heeeeerlijk fris.

Hallo_ik_w..Be_meer.jpg

Na een Westers-Vietnamees ontbijt, spiegelei met pannenkoek (of pannenkoek met spiegelei?), de auto in voor een lange en vermoeiende rit.
In ons hotel in Mel Va overnacht ook een delegatie politieambtenaren die al veel te veel happy water hebben gedronken als wij aankomen. Een van die mannen moet ons wel een toelating bezorgen om in deze streek te verblijven, zogezegd om ons te beschermen in het geval van problemen met China. Hij zal het de volgende ochtend wel doen, nu is het echt niet het moment...

Geplaatst door Theo DM 19:54 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (1)

Vietnams hoge noorden


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We trekken verder richting hoge noorden via Lang Son. Voor ons de uitgelezen bestemming want hier zie je geen of weinig ‘bleekscheten’ en Hoang zal de contacten met de plaatselijke bevolking vergemakkelijken. De weg is bochtig en slecht onderhouden maar de natuur wordt prachtiger met de kilometer. Na een uur of drie rijden houden we halt bij een klein straatrestaurantje. Hoang gaat eens kijken of we hier kunnen eten en na inspectie van de kookpotten en de etenswaar, gebaart hij dat het wel OK is. Hij legt de man achter de wok uit dat we niet van de streek zijn (onze ogen worden nochtans spletiger met de dag) en dat het water en het eten goed gekookt moeten zijn. We slaan beleefd slang af en kiezen voorzichtigheidshalve voor het noedelsoepje. Hoang haalt een lading vochtige doekjes boven en begint de tafel, de glazen en kommetjes en de chop sticks ‘af te wassen’ :-). We voelen ons er een beetje gegeneerd door maar iedereen is zo vriendelijk en gastvrij dat het gauw een amusante boel wordt want na het eten moeten we toch zeker eens naar de slangen gaan kijken en wat dacht je van een portie larven? De opa licht een rieten mand op die achteraan in het huis staat en zonder blikken of blozen kiest hij een paar levende exemplaren uit om op te eten. Hij geniet er duidelijk van dat wij er absoluut niets van moeten weten en al gniffelend verorbert hij de proteïnerijke beestjes met veel smaak. Ook de Vietnamese waterpijp is niet aan ons besteed maar we volgen met interesse de uitvoerige demonstratie.

Klaar voor de tweede helft van onze rit.

In_alle_ru..ar_huis.jpgEven_op_adem_komen.jpg

Op de versmarkt enkele kilometers verderop lopen we in de kijker en bij ieder kraampje wordt er nieuwsgierig naar ons gekeken, gewuifd of staan vrouwen te giechelen. Hoang koopt een gegrilde eend, “for dinner this evening” zegt hij. Fish and chipsgewijs wordt de eend in krantenpapier gedraaid, dat gaat lekker ruiken in de auto ;-)

Een_d__bel..ns_bord.jpgVersmarkt.jpg

Omdat onze route binnen enkele dagen langs enkele hele arme etnische minderheidsvolken gaat, doen we de volgende ochtend wat ‘inkopen’ in Lang Son in de hoop enkele families of kinderen te kunnen helpen. We vinden er oplaadbare lampen, schriftjes, balpennen, kleurstiften, springtouwen, en enkele dikke warme jasjes. Voor heel weinig geld hebben we 5 zakken vol. Met een volgestouwde koffer rijden we de hele dag want in de bergen gaat het echt niet vooruit. Af en toe houden we een theepauze of gaan we een handje toesteken op de rijstvelden want het is droog en er moet geoogst worden, en dus is er veel werk aan de winkel. De ideale stop om de benen te strekken.

Gene_zever_hoor.jpgHello_xin_chao.jpg

En natuurlijk laten we de natuurpracht weer niet aan ons voorbij gaan...

Kleine_ham..tvelden.jpgEn_maar_werken.jpg

Geplaatst door Theo DM 4:31 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (2)

Ha Long bay


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Vandaag nemen we de boot om te ‘cruisen’ in de Ha Longbaai. Er zijn 16 kajuiten in de boot waarvan 2 vooraan in de boot met terras. Een ervan is voor ons, we weten niet wat er gebeurt. Armand, de manager van de boot, een jonge Fransman van amper 25 die er na zijn studies is blijven plakken, legt ons uit dat hij de cabines bepaalt en hij doet dit op basis van de nationaliteiten. Die legt hij meestal samen, en zeker als ze van dezelfde groep zijn. Omdat wij het enige Belgische koppel zijn, heeft hij deze cabine voor ons gereserveerd, de andere cabine heeft hij aan zijn ouders toevertrouwd die op bezoek zijn in Vietnam.

Zicht_op_Ha_Long_bay.jpgHa_Long_bay.jpg

Wat een luxe, we kunnen ons geluk niet op. En geloof het of niet, maar sinds vandaag is het ook gestopt met regenen! Het is heerlijk cruisen in dit prachtig landschap van uit het water rijzende kalksteenrotsen, felgroene karsteilanden en drijvende vissersdorpjes. Met kleine sampans bezoeken we het visserdorp Cua Van waar al generaties lang een gemeenschap van een 800-tal mensen op woonbootjes leeft. Alles is er; drijvende schooltjes, drijvende kruideniertjes, tot zelfs een drijvende bank.

Cua_Van_vi..ef_bank.jpgDrijvend_k..ongbaai.jpg

In de namiddag gaan we met ons tweetjes kajakken; twee mensen, 1 kajak, de ultieme teamwork-test; links-rechts-links-rechts-links-rechts :-). ’s Avonds eten we op de boot en amaaaai het is heerlijk, er wordt gekookt door een Franse chef en die weet precies hoe hij onze smaakpapillen moet verwennen. Geen rijst of noedelsoep deze keer maar zeebaars op een bedje van puree :-) De volgende ochtend gaan we voor anker bij een eilandje om de 10000 m2 grote Grot Van de Verrassing te bezoeken, helaas een toeristische trekpleister want er staat een lange rij mensen aan te schuiven. Gelukkig is de grot zo groot dat iedereen binnen de kortste keren verspreid is. De Vietnamezen doen er alles aan om zoveel mogelijk stemmen te winnen voor een plaatsje op de lijst van de 7 wereldwonderen.

Verrassing..rassing.jpgGrot_van_d..rassing.jpg

Geplaatst door Theo DM 9:30 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (1)

(Berichten 46 - 50 uit 74) « Pagina .. 5 6 7 8 9 [10] 11 12 13 14 15 .. »