Een Travellerspoint blog

Luilekker (ei)land


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Phu Quoc is een ongerept eilandje waarvan ongeveer 70% nationaal park is. Het rustige eilandje is nog niet voorzien op (massa)toerisme. Joehoe, dat is onze stijl. De meeste wegen zijn nog niet geasfalteerd en het aantal guest houses en hotels of bungalows is nu nog beperkt. De meeste mensen in Phu Quoc leven nog van vis- en parelvangst. Onze bungalow ligt dicht bij het strand maar we kunnen genieten van een heel groot zwembad.

20101027_Phu_Quoc_002.jpg

Zalig gewoon. Baantjes trekken en zonnebaden, meer moet dat niet zijn, hoewel.....
We huren een scooter en gaan op verkenning, zonder kaart, gewoon op het gevoel. Na een uurtje of twee rijden, als we 10 mensen zijn tegengekomen zal het veel zijn, zien we een barretje. Twee meisjes gebaren dat we meer dan welkom zijn. Het is nieuw, denken we. Of we iets kunnen drinken? Een biertje en een water misschien? Een ijskast is er niet, maar het flesje bier wordt prompt in een emmer met water en ijs gelegd. Het meisje schuift verlegen een menukaart op de tafel maar die is enkel in het Vietnamees en zij spreekt geen Engels. Het andere meisje staat te glimlachen, zij spreekt ook geen Engels en ze roept er haar broer - of is het haar vader – bij. Ouders zijn hier zo jong dat je soms niet weet wat het verband is tussen twee mensen. Enfin, de man komt naar ons toe maar zijn Engels beperkt zich ook tot hello sir en yes en no. We gesticuleren dat we graag iets klein, iets snackerigs willen eten, of hij iets klaar kan maken? We vertrouwen er op dat hij goed is in de keuken. Maar de man staat er een beetje hopeloos bij en toont opnieuw de kaart. We kiezen het goedkoopste van de kaart ervan uitgaande dat dat wel iets kleins zal zijn. Ah you want ‘es’. ‘Es’? vragen wij. Yes you want ‘es’?! Ok laat ons maar proberen met een ‘es’ en we zien wel of we het lusten. De man verdwijnt in zijn barakje en een van de meisje springt op haar brommer om even later met een klein plastiek zakje terug te komen. Ondertussen horen we de man ijverig bezig in de keuken en we zijn benieuwd wat onze chef kok aan het klaarmaken is. De drankjes zijn inmiddels gekoeld en daar komt het meisje aan met.....een hardgekookt ei en een potje peper en zout. Tja, een originele snack dat wel ;-) Onze tweede stop is in het vissersdorpje Duong Dong waar wel een drukte heerst want het is markt. We klaxoneren ons een weg tussen de andere klaxonerende scooters en het valt best mee. Go met de flow heet dat :-) We passeren een straat waar het erg stinkt naar rotte vis, achteraf komen we te weten dat daar het fabriekje is waar de bekende vissaus gemaakt wordt. Geen rotte vis dus maar de allerbeste vissaus van Vietnam en dus een geliefd exportproduct. De scootertocht is zo goed meegevallen dat we nog een volledige dag uittrekken om het eiland te verkennen.

20101027_Phu_Quoc_020.jpg

Ingevet met factor 45 rijden we deze keer het hele eiland rond met de brommer van de vriend van een van de hotelmeisjes aan een goedkoper tarief ;-) Het gaat langs verlaten, stoffige en modderige wegen met soms heuse kraters. Maar young at heart als we zijn, hebben we er enorm plezier in. Ik hoop wel stiekem dat we geen platte band krijgen want het is heet en er is niemand in zicht.

20101027_Phu_Quoc_027.jpg20101027_Phu_Quoc_050.jpg

Rond de middag stoppen we in het vissersdorpje Ham Ninh. Ik denk dat ik scampi’s bestel maar ik krijg rivierkreeftjes die ik met chop sticks ga proberen binnen te spelen. Luc, als je dit leest, het is me gelukt hoor dus misschien zal een krab me ook wel afgaan ;-)

20101027_Phu_Quoc_044.jpg

Theo krijgt een halve kilo gegrilde inktvis voorgeschoteld recht uit de zee, verser kan het niet. Na deze heerlijke lunch laten we ons verleiden door de schoonheid en rust van het eiland, noord oost zuid west, Phu Quoc op zijn best.

20101027_Phu_Quoc_059.jpg

Tegen valavond staat de night market al opgesteld in Duong Dong en locals komen er samen aan de vuurtoren waar ze nog gauw een duik nemen of op het strand een of ander vechtspelletje spelen. In enkele straten staan kraampjes opgesteld waar je vis- en zeevruchtenschotels kan eten of juwelen en andere souvenirs kan kopen.
Good evening Vietnam, dat was het dan...:-(
Morgen vliegen we naar Siem Reap.

Geplaatst door Theo DM 5:00 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (3)

De Mekong Delta

sunny 28 °C
Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We vertrekken vroeg in de ochtend naar de drijvende markt in Ca Be in de hoop de andere toeristen voor te zijn ;-)

Cai_Be_dri..limarkt.jpgCai_Be_dri..e_markt.jpg

Het hele Mekonggebied is doorweven met verschillende kanalen, overal waar je ziet, is er water. Met de sampan varen we langs verschillende drijvende winkels en in het dorpje zelf gaan we eens kijken hoe ze het rijstpapier maken dat gebruikt wordt om de lekkere spring rolls te maken. Wat verderop ligt een klein fabriekje waar ze artisanale snoepjes maken, allemaal op basis van rijst, suiker en kokosnoot en met de hand gemaakt en ingepakt. Lekker en gezond, of toch gezonder, want kleurstoffen en houdbaarheidsproducten kennen ze hier niet. Het wordt moeilijk kiezen, dus nemen we maar van alles een zakje mee :-)

Rijstpapier_fabriekje.jpgSnoepjes_verpakken.jpg

’s Middags eten we verse spring rolls met vis, aan tafel klaargemaakt met stokjes zoals alleen de Vietnamezen dat zo behendig kunnen. Een paar schijfjes ananas, wat blaadjes munt, een schijfje stervrucht, groentjes en vis (ook gefileerd met chop sticks trouwens), netjes in een vochtig rijstpapier gepakt... heeeeerlijk. Voor de rest van de dag zet ik me aan het bloggen want ik heb ondertusen wat achterstand in te halen.

Vandaag gaan we met de fiets Can Tho verkennen, een hele vruchtbare streek en gekend om de vele soorten fruit. Van banaan en ananas, over pomelo, tot jackfruit en nog een heleboel ander exotisch lekkers waarvan we de naam niet (meer) kennen.

Sight_seei..e_fiets.jpg

Na een uur of drie fietsen zou een cappuccino wel smaken en toeval of niet maar schuin over ons hotel is toch wel een koffiebar! Hij wordt zelfs geserveerd met een koekje erbij. Mijn dag kan niet meer stuk :-)

Koffiebarr..Can_Tho.jpg

Omdat Vietnam er bijna op zit, maken we weer een pakketje klaar voor het thuisfront dat we naar de post brengen. Alles wat we niet meer nodig hebben: gidsen, souvenirs, cadeautjes, een kleine 5 kilo. Een hele adminstratie echter, want we moeten alles netjes gedetailleerd en per item op papier zetten. Een hard disk, “no no sorry” die kan niet mee. Een muziek CD, “no no” niet toegelaten. We hebben ook nog een tube Wipp Express die niet mee mag dus geven we ze maar ineens aan de dame achter het loket. Die wil er eerst haar tanden mee gaan poetsen, dus we leggen met hand en tand uit dat de tube dient om te wassen. En aha, ineens zijn de andere collega’s geïnteresseerd. Wie was trouwens de eerste om ons te bedienen, gebaart er een. Enfin, veel gelach en gegiechel later mag de dame de tube houden van haar lieve collega’s en krijgen wij een brede smile en een dikke dankuwel. Alles gaat in een doos van piepschuim, en nu maar hopen dat alles gaat aankomen.

We kopen een ticketje voor de kleine ferryboot en varen naar de overkant van de Can Tho rivier. Daar komen blijkbaar geen toeristen en we worden hartelijk onthaald met hello’s en brede glimlachen. We slenteren langs steegjes en worden overrompeld door kindjes want de school is net uit. Ze staan aan te schuiven aan het snoepwinkeltje of bij de lieve oma die in haar deuropening cakejes staat te bakken. De geur alleen al doet ons water in de mond krijgen en als we iets later terugkeren en de schooldrukte voorbij is, kopen wij ook een zakje. Cake, dát is lang geleden, het zakje haalt de overzetboot niet ;-)

Snoepwinke.._succes.jpgOma_verkoopt_cakejes.jpg

We rijden vandaag in zuidelijke richting naar Rach Gia om daar de Superdong (snelle boot) naar het eilandje Phu Quoc te nemen. We zijn niet de enige backpackers die daar even gaan ‘uitrusten’. De lucht ziet ondertussen wel zwart en het water valt met bakken uit de hemel. Hmmm van regen gesproken, we gaan straks trouwens eens uitzoeken hoe de situatie in Thailand is, en of we onze geplande route moeten aanpassen aan de weersomstandigheden en de toestand ter plaatse. De nieuwsbeelden van vanochtend zagen er niet goed uit.

Geplaatst door Theo DM 7:51 Gearchiveerd in Vietnam Tagged mekong can delta tho phu quoc Reacties (2)

Ho Chi Minh City (Saigon)


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Ho Chi Minh ligt op ongeveer twee uur vliegen van Hanoi. Ons hotel ligt pal in het centrum. We banen ons een weg door de eindeloze stroom brommers en steken de brede boulevards over, op goed geluk en met half dichtgeknepen ogen. De stad ziet er op het eerste gezicht bruisend uit en mondainer dan Hanoi. Met de wolkenkrabbers en chique shopping malls heeft de stad weg van Singapore of ze gaat duidelijk die richting uit. De Vietnamezen hier zien er hip en trendy uit met modieuze kapsels en (namaak) merkkledij. We zijn vanavond afgesproken met Kristof, een vriend van Theo die hier al vier jaar woont en ondertussen de ideale gids is voor het nachtleven in Saigon. Voor dé places to be moeten we bij hem zijn :-) en dus gaan we ’s avonds chillen in de Chill, de nieuwste skybar in Saigon, op het dak van de AB Tower. Daar staan we dan te blinken tussen fotomodellen en filmsterren. De hoogste hakken, de kortste rokjes, de diepste décolletés... zien en gezien worden. Ik heb geen camera bij dus sorry geen bewijzen :-) Kristof moet morgen werken en wij hebben al vroeg een mountainbiketocht naar de Cu Chi tunnels gepland ... het wordt een korte nacht.

Ik_ben_moe.jpg

Ongeveer een 30 km buiten Saigon liggen de Cu Chi tunnels, een immens netwerk van ondergrondse tunnels, vandaag omgebouwd tot museum. Dit tunnelnetwerk strekt zich uit over 300 km en drie niveaus. Tijdens de Vietnamoorlog waren de tunnels bezaaid met allerlei valkuilen om ongewenste indringers te verjagen: mijnen, scherpe bamboestokken, giftige slangen, valse doorgangen die leidden naar een tot de tanden bewapende guerrillastrijder...
Om ons, bezoekers, een idee te geven, zijn enkele tunnels opengesteld. De gangen zijn vergroot en verbreed om het gemakkelijker te maken er in te klauteren. Ik steek eerst mijn benen in een klein toegangsluik, laat me dan naar beneden glijden met de armen omhoog en probeer dan een weg te zoeken. Het is pikdonker, ik zie echt niets en moet op de tast kruipen. Ik hoor geroezemoes boven me en het idee dat de tunnel zou kunnen instorten doet me ineens huiveren. Ik geraak in paniek en kruip op handen en knieën terug vanwaar ik gekomen ben. Ik ben dus duidelijk geen tunnelrat.
In een tweede tunnelgang die ook voor het publiek toegankelijk is en een beetje breder, kruipen we deze keer samen met een gids en twee Koreaanse meisjes. De gids heeft een zaklamp bij en dat maakt het iets minder claustrofobisch maar we komen onder de indruk van deze beleving, geschaafd, bezweet en vol zand uit de gang. Verder zijn er nog allerlei valkuilen te bezichtigen in het gebied en kan je tegen betaling schieten met alle mogelijke wapens maar daar hebben we echt geen behoefte aan. Goed dat we deze excursie combineren met een fietstocht want enkel Cu Chi bezoeken vinden we niet de moeite waard.

’s Avonds eten we in KOTO Saigon, de tweede vestiging van het restaurantproject voor straatkinderen, dat op 4 oktober haar deuren opende www.koto.com.au. Een supergezellige en vooral lekkere avond, een aanrader voor wie Hanoi of Saigon bezoekt.

Vandaag scooteren we door Ho Chi Minh City met de Vespa. We maken kennis met 4 jonge mensen die aan de universiteit van Hong Kong studeren; een Australiër, een Nieuw-Zeelander, een Canadese en een Amerikaanse. Een gids rijdt voorop en we moeten allemaal toegeven dat het eigenlijk veel beter meevalt in de drukte op een brommer dan wanneer je je er tussen moet wringen als voetganger. Onze drivers rijden mee met de flow en er is geen enkel moment dat iemand zich onveilig voelt.

Vespa_tour_HCMC.jpgVogeltjes_..liedjes.jpg

De route wijkt af van de drukke toeristische ‘must-see’ bezienswaardigheden; we drinken mierzoete Vietnamese ijskoffie op een pleintje waar vooral oude mannen bijeen komen. Ze hebben ieder een vogel(kooi) mee en hopen dat hun geliefde huisdier een ‘lied’ oppikt van de vogel van de buurman. We maken ook een Boeddhistische begrafenis mee en rijden door steegjes en marktjes die niet in de gidsen staan.

Vismarkt_HCMC.jpgHCMC_brommers.jpg

Na een zware werkdag neemt Kristof ons vanavond weer mee op zwier. Na een lekker diner in The Refinery gaat het richting hét expat café van Saigon, daarna doen we de luxueuze bar van het Park Hyattt hotel aan (dat haar klanten nu ziet overlopen naar de Chill skybar) en we zakken af in de backpacker area in een pub waar live muziek gespeeld wordt. Een bende straalbezopen Australiërs maakt zich meester van de dansvloer, een kleine Vietnamees wil mee de show stelen maar het ontbreekt hem aan enig gevoel van ritme en we worden er een beetje duizelig van. Rond een uur of twee gaan we terug naar het hotel. Bye bye Kristof, het was heel leuk je terug te zien, tot mails, Skypes of Facebooks :-)

En_we_gaan..ar_huis.jpg

Geplaatst door Theo DM 4:45 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (2)

Last stop in Hanoi


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

Wij kuieren vandaag nog wat rond in Hanoi en de stad ziet er helemaal anders uit in de zon. Koloniale charme, Aziatische drukte, we absorberen en verdwalen met plezier in de metropool.

Koloniale_..n_Hanoi.jpgDrukte_in_Hanoi.jpg

Ook de fotografen profiteren van het mooie weer. Aan het chique hotel Métropole heeft een photo shoot plaats van bruidsmode. Wit, rood, kort, lang, voor elk wat wils. De modellen worden in de schaduw van de bomen opgemaakt door professionele schminksters. Daar ga ik ook eens een fotoke van pakken ;-)

Photo_shoo..agazine.jpgPhoto_shoot_in_Hanoi.jpg

Theo tracteert zichzelf op een uitgebreide scheerbeurt en krijgt er zelfs een massage bij, letterlijk van kop tot teen.

Scheerbeurt_in_Hanoi.jpg

Bij de tempel van de Literatuur vinden we restaurant KOTO ( Know One, Teach One) een restaurantproject dat straatkinderen een beroepsperspectief biedt als topkok. Na 3 dagen van gedwongen vasten, smaakt het eten heerlijk. Het personeel is bijzonder attent en hoewel niet iedereen goed Engels praat is het schattig om zien hoe ze hun best doen. Een tweede project in Ho Chi Minh is net gestart.

Geplaatst door Theo DM 7:45 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (4)

Sa Pa


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

In Sa Pa gaan we op zoek naar ons hotelletje dat verscholen ligt in een klein steegje. Vanop een terrasje horen we plots iemand “Theo!?” roepen. Het klinkt onwezenlijk en toch is het waar, aan de andere kant van de wereld lopen we toch wel Kristine en Paul tegen het lijf!!! We hebben mekaar al jaren niet meer gezien en vandaag en uitgerekend in Sa Pa komen we mekaar tegen. Ze zijn op vakantie in Vietnam en brengen net als wij de volgende dagen in Sa Pa door.

Klaar_voor..y_water.jpgHier_waakt.._buffel.jpg

We spreken de volgende twee avonden af en besluiten om de laatste dag in Sa Pa samen te gaan mountainbiken. En we hebben weer geluk want die dag schijnt het zonnetje wat in het koude en meestal bewolkte Sa Pa eerder een uitzondering is.

Met_Kristi..untains.jpgEven_gek_d..de_foto.jpg

Onze tocht start boven in het bergmassief en na enkele kilometers downhill fietsen we langs de dorpjes waar de etnische volken wonen. Een meisje probeert de traditionele outfit die ze draagt te verkopen. Oeps... striptease op straat? Ze heeft wat weg van een matroesjka, de Vietnamese versie dan, want onder haar rok en blouse draagt ze nog eens hetzelfde. Nog niet zo gek hé die Vietnamezen.

Lu_of_blac..inority.jpg

Onze fietstocht gaat verder langs een schooltje waar het bijzonder stil is. Geen les vandaag? Als we door het raam gaan kijken zien we hoe de kindjes languit op hun lessenaartjes een middagdutje doen, echt schattig. En wij maar denken dat we een hard bed hadden in het hotel.

Siesta_op_school.jpg

Kristine en Paul vertrekken die avond ook met de nachttrein naar Hanoi, maar onze vertrektijden verschillen. Omdat wij nog twee lege plaatsen hebben in onze coupé, en we ook naar hetzelfde hotel in Hanoi moeten, beslissen we om samen te reizen want met fles happy water in de hand komt men door het ganse land en hoe meer zielen hoe meer vreugde....In Hanoi delen we nog even onze kamer want wij blijven nog een dag in Hanoi en Kristine en Paul vertrekken na het ontbijt richting Ha Long bay...

Nachttrein.._hHanoi.jpg4AM_Hanoi_..station.jpg

Geplaatst door Theo DM 8:30 Gearchiveerd in Vietnam Reacties (4)

(Berichten 41 - 45 uit 74) « Pagina .. 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 13 14 .. »