Een Travellerspoint blog

Antonio

sunny 26 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Om half vijf staan we in de terminal van Buquebus om met de overzetboot naar Uruguay te varen. Het stormt over de Rio de la Plata en het wordt een woelige vaart van 3 uur. Als we aankomen staan Mathias en een vriend ons op te wachten. Hallo Theo und Astrid! En vanaf nu wird er Deutsch gesprochen. Na ongeveer anderhalf uur rijden komen we aan bij het huis van Mathias und Melanie, M&M, waar de camper op de oprit staat te blinken. Wow die ziet er veel groter uit dan we verwacht hadden. Best wel luxueus, ons huis op wielen. We dopen hem Antonio.

Met_M_M_en_Antonio.jpg

We krijgen de rest van de dag uitleg en instructies in DeutSpanglish, een hele boterham. Om zeker niets te vergeten, zetten we de meeste dingen op film. Bij de plaatselijken supermarkt slaan we een voorraad proviand in en zoeken daarna een rustig plekje op de camping van Piriapolis... in Uruguay. De naam doet een ander land vermoeden ;-) Onze intro is daar meteen gemaakt. We rijden de camper vast. Door de overvloedige regen is het zand een modderpoel geworden. Er zit niets anders op dan M&M te bellen, gelukkig zitten we nog vlakbij. Samen met de hulp van de campingeigenaar, krijgen we Antonio op het gras.

Oeps_even_M_M_bellen.jpg

Om onzen Antonio wat in te rijden vooraleer we aan onze grote trip beginnen, besluiten we vandaag een dagje in de buurt van Piriapolis te blijven. Het valt ons meteen op dat de mensen hier ongelooflijk vriendelijk zijn. Als ik in de supermarkt naar melkpoeder vraag, krijg ik uitleg over zowat alle merken en soorten. Een groot verschil met Bs.As. Op straat is de sfeer erg gemoedelijk. Het hoogseizoen is hier natuurlijk achter de rug en dat speelt misschien wel mee. We zitten op amper 40 km van een van de meest bekende en populairste strandoorden in Zuid-Amerika. Iedereen in Bs.As. spreekt erover, dus waarom zouden we niet eens gaan kijken. Ideale weg om de camper gewoon te worden. De weg er naar toe is in ieder geval de moeite, ellenlange brede stranden en op een paar vissers na, geen mens te zien.

De_Skyline..Uruguay.jpg

Punta del Este's skyline wordt overheerst door hoge flatgebouwen. Voor de kust ligt een megagroot cruiseschip, waarschijnlijk loopt de stad vol boottoeristen ;-) of misschien staan ze samengedrumd voor het symbool van de stad, een hand die boven het zand uitsteekt.Het staat symbool voor het laatste lichaamsdeel dat van een drenkeling wordt waargenomen als hij aan het verdrinken is. Eigenlijk toch maar luguber om daar zo te staan lachen...

Het_icoon_van_Uruguay.jpg

Een beetje verder, en daar staat dan niemand, staat een standbeeld van enkele zeemeerminnen uit gerecycleerd materiaal. Ernaast staat een paneel met een prachtig lied ‘El canto de las Sirenas’ dat zo eindigt:
… El agua es nuestra vida. Conservarla es conservar la vida misma. Pero todo lo que es arrojado al mar por ustedes permanecerá allí por…
1 año: sogas, fotos, cartones de leche
13 años: maderas pintadas, cartones
50 años: latas de conservas y poliestireno
80 años: recipientes de plastic
200 años: aluminio, pilas de mercurio
400 a 500 años: pañales descartables y objetos plásticos
600 años: hilos, redes de pesca y anzuelos.
Denk daar maar eens goed over na :-(

De_sirenas..Uruguay.jpg

We keren met de overzetboot terug naar Argentinië maar we vertrekken deze keer vanuit Colonia del Sacramiento, de oudste stad van het land. Het ligt pal over Buenos Aires, ertussen ligt de Rio de la Plata. Het historisch gedeelte aan de haven is een paar straten groot. We klimmen tot boven in de vuurtoren maar er staat zoveel wind dat we het er niet lang volhouden.

Op_de_vuur..Colonia.jpg

Omdat we vannacht al om 3.30 u in de Buquebus terminal moeten zijn, en niet op de parking mogen staan, zetten we de casa rodante op enkele meters van de haven naast het fort van de stad om er straks hopelijk nog een paar uurtjes te kunnen slapen.

HIhi_hoe_anders.jpgTrekpleist..Colonia.jpg

Geplaatst door Theo DM 10:05 Gearchiveerd in Uruguay Tagged camper colonia montevideo buquebus punta_del_este piriapolis Reacties (1)

Buenos Aires - part II

sunny 28 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Lieve familie en vrienden, jullie hebben lang moeten wachten op het vervolg van de blog, maar school lopen, plezier maken, de rest van de reis voorbereiden EN bloggen was een beetje teveel van het goede ;-)

Waar waren we gebleven. Een week school achter de rug.
In Buenos Aires is altijd wel wat te doen en we zijn onder andere naar het Urban Art Festival geweest in Recoleta. Goede (en minder goede) muziek van lokale bands op de main stage deden de wijk daveren. In het cultureel centrum liepen exposities van nationale en internationale designers, er was veel en gratis glacéau vitaminwater (we zijn ondertussen ook gewonnen voor dit ‘verrijkt’ water voor de actieve medemens die energiek en goed gehydrateerd door het leven wil stappen :-)) en DJ’s gaven het beste van zichzelf in de lounge bar van Puma. In het auditorium pikten we ook nog een conferentie mee van art director Sael (voor mijn collega’s :-): www.eluniversosael.com).

1Palermo_street_view.jpg

Op zondag, wanneer vele straten praktisch autovrij zijn, wilden we graag eens met de fiets gaan rijden maar omdat we geen ID of kredietkaart bij ons hadden (iedereen waarschuwde ons om vooral die twee dingen thuis veilig op te bergen) kwam daar niks van. We zijn toen maar te voet helemaal naar Belgrano gestapt om aan Lake Palermo te gaan supporteren voor de Gran Prix Argentino Canotaje (kanovaren).

Kanovaren_in_Belgrano.jpg

Belgrano is trouwens een wijk die ons wel kan bekoren want eens uit de drukke winkelstraat, is het een elegante buurt waar nieuwe flatgebouwen en chique herenhuizen mekaar afwisselen. Die huizen waren vroeger van Britse en Duitse families en nu worden ze bewoond door de “nouveaux riches”. Er zijn ook leuke restaurants en veel outdoor sportmogelijkheden. Altijd plezant in een warm land :-) En van outdoor gesproken, zondagnamiddag is het uitgelezen moment om op hoeken van straten, op pleintjes en in parken passionele tangodansers aan het werk te zien.

Passie_en_..ecoleta.jpgPassie_en_.._Thelmo.jpg
Zo_is_het_gemakkelijk.jpg
Me_and_Maf.._Thelmo.jpg

L’Auberge español
In de tweede week cursus hebben we heel wat nieuwe medestudenten leren kennen. Een diverse bende maar het klikte meteen. Amerika, België, Duitsland, Japan, Australië, Zwitserland en Brazilië een leuke mix van mensen en nationaliteiten.

Plaza_Italia_in_Bs_As.jpgNaschoolse..iteiten.jpg

Verder hebben we iedere dag een beetje Argentijns bijgeleerd – een zwierige versie van het Catalaans Spaans – , nieuwe barretjes of restaurantjes ontdekt en ‘onze vrienden’ beter leren kennen. Op een middag na de les vertelde iedereen wel iets grappigs te hebben meegemaakt in dit land. Zo bestelde Eliane in een café ‘dos servicios’ wat zoveel betekent als twee WC’s bestellen, vroeg Dominique of ze een ridder mocht monteren toen ze een gaucho vroeg ‘puedo montar un caballero por favor?’ Ze wilde gewoon eens op een paard zitten. En Stephan kwam uitgehongerd aan in Buenos Aires toen hij de lange afstandsbus ‘cama servicio’ nam. Hij dacht dat het een bus met service, en dus eten was, maar 15 uur later drong het tot hem door dat het betekende dat er een toilet aan boord van de bus was. Theo vertelde dat we una mesa of ‘1 tafel’ in Buenos Aires waren in plaats van 1 mes of maand. Zelf zal ik ook al wel stommiteiten uitgekraamd hebben, maar die ben ik vergeten :-)

Lunchen_met_Phoebe.jpgOnze_Rocky.._koffie.jpg

Fiesta time
Op vrijdag kregen Theo en ik ons diploma. Het begon met een rooftop party die de school organiseerde. Daarna zijn we het nachtleven van Bs.As. ingedoken. Maar na een pover broodje choripán (brood met in dit geval een vettige worst tussen), veel wijn en enkele caipirinha’s in de bars van Palermo, zijn we letterlijk en figuurlijk in de gietende regen naar huis afgedropen.

Rooftop_pa.._school.jpgTheo_en_Ba..r_favor.jpg

We zijn een avond met ons kliekje afgezakt naar het Konex complex om er La Bomba de Tiempo mee te maken. Super cool!! Een 15-koppige percussieband geeft er elke maandagavond het beste van zichzelf. 3 uur lang opzwepende muziek van hoog niveau en dus liters zweet uit je lijf dansen in de hangar van een oude oliefabriek.

Bomba_de_T..ver__2_.jpgBomba_de_T..ver__1_.jpg

En dan was er ook nog de housewarming party van Stephan, de klasgenoot van Theo, die in een huis ging wonen met 5 andere roommates. Een huis in de stad met 3 terrassen, zowat alle nationaliteiten (een Zweed gaf er op hetzelfde moment zijn afscheidsfeestje) waren vertegenwoordigd. De Zweed, een chefkok, zorgde voor veel gegrild vlees en wij voor liters bier en wijn. Woar was da fiesje? Doar was da fiesje.

Auberge_Espanol.jpgMet_Theo_e..ol_bank.jpg

Een tangoles mocht zeker ook niet ontbreken op onze drukke agenda. Aan passie absoluut geen gebrek maar die gecompliceerde stappen... die moeten we toch nog wat inoefenen;-). Op het live concert van Orquesta Típica Andariega in de Buenos Ayres Club konden we alleen maar gefascineerd toekijken en een voorbeeld nemen aan de dansparen die heel sensueel en stijlvol over de dansvloer gleden. Prachtig om zien.

Orchesta_T..ega__2_.jpg

Zoet, zoeter, zoetst
Op een keer namen we de A-lijn, de oudste lijn van het metronetwerk van Bs.As met gezellige houten bankjes, en ontmoetten er Mario.

Oudste_met..in_BsAs.jpg

Deze gepensioneerde, vriendelijke man met Italiaanse roots trakteerde ons op ‘alfajores’; twee wafeltjes met dulce de leche tussen en alles samen in chocolade gedompeld. En ook op ‘Havannets’, een chocolade kegel gevuld met .... inderdaad dulce de leche. ALLES is hier trouwens met dulce de leche, een mierzoete, bruine caramelsaus te vergelijken met de plakkerige crème in een Mars. Mousse van ddl, ijscrème van ddl, churos met ddl ingespoten, pannenkoeken en wafels met ddl. Enfin zoals ik al zei, bijna alles. Caloriebommen!!!

The_best_i..am_ever.jpgMmmmm_vers.._ijsjes.jpg

Diego, Evita en anderen
Boca, een van de kleurrijkste wijken in Bs. As. staat wereldwijd bekend om haar beroemde voetbalclub, de Boca Juniors, een van de beste voetbalploegen van Zuid-Amerika. Het was niet meteen onze favoriete plek, heel toeristisch en commercieel maar je moet het wel eens gezien hebben. De wijk is veel groter en naar onze mening veel fotogenieker dan El Caminito en haar felgekleurde huisjes maar in alle gidsen wordt afgeraden om er alleen rond te lopen omdat het een arme en vooral gevaarlijke buurt is. We zijn er achteraf ook eens met de bici (fiets) geweest en hebben toch een paar leuke snapshots kunnen maken.

Kleurige_h..in_Boca.jpgWaar_is_mijn_pet.jpg
La_Bombonera_in_Boca.jpgBoca_wijk__1_.jpg

Donderdag om half vier ’s middags, we konden er onze klok op gelijk zetten, kwam uit het niets een groepje vrouwen aanwandelen op het Plaza de Mayo. De Madres de Plaza de Mayo lopen een vaste ronde om het monument dat zich op het midden van het plein bevindt. In 1977 kwam een groepje vrouwen, een witte babyluier als een bandana rond het hoofd gebonden, op het plein bijeen om opheldering te eisen over hun kinderen die verdwenen tijdens de dictatuur van Jorge Rafael Videla. Iedere week, op hetzelfde uur en op dezelfde dag houden de moeders nog altijd een stille, symbolische mars die heel veel toeristen en fotografen aantrekt. De moeders zijn het ondertussen gewend en blijven rustig doorlopen onder het geklik van de vele camera’s waaronder ook de mijne.

Madres_de_..e_Madre.jpgMadres_op_..eiplein.jpg

En als er weer eens een tropisch onweer overwaaide, gingen we ‘indoor’ activiteiten doen ;-). Muchas gracias, Toon, voor de uitstekende tips! Uitschieters waren o.a. het museo Evita dat het leven en werk van Evita Perón schetst (het museum straalt echt vrouwelijkheid en elegantie uit) en het expressieve M.A.L.B.A. (het Museo de Arte Latinamerico de Buenos Aires. Of we gingen eens kijken in de Galerías Pacífico, een van de mooiste shopping malls in Bs.As. met knappe plafond schilderingen.

Huis op wielen
Ondertussen hebben we – vooral Theo dan – heel veel reacties gehad op onze zoektocht naar geschikt vervoer om de rest van Zuid-Amerika te bereizen maar het is een heel gedoe om zonder problemen landsgrenzen over te steken met een gekochte tweedehandswagen. Morgen vertrekken we met de boot naar Uruguay waar we tenslotte een camper gehuurd hebben van Mathias und Melanie, een Oostenrijks koppel dat er na hun wereldreis is blijven ‘hangen’. We moeten er dus wel even het land voor uit maar de volgende maanden zullen we weer een vaste stek hebben maar deze keer eentje op wielen.

Don’t cry for us Argentina…want we komen terug. Heel benieuwd nu hoe de rest van het land er zal uitzien en wie we op onze wegen zullen ontmoeten.

Av_de_9_Julio.jpgEven_uitbl..eiplein.jpg
Charlie_Ch.._Thelmo.jpgPalermo_street_view.jpg

Geplaatst door Theo DM 6:15 Gearchiveerd in Argentinië Tagged san buenos aires boca palermo thelmo dws Reacties (2)

Buenos Aires

sunny 25 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Tango, antiek en kitsch
We snuiven vandaag de sfeer op van San Telmo, een wijk vol geschiedenis en persoonlijkheid. Het was vroeger de woonplaats van de rijke gezinnen in Buenos Aires maar einde 19de eeuw maakte een epidemie van gele koorts dat deze gezinnen naar het noorden emigreerden, dus naar Barrio Norte en Recoleta, waar wij nu ‘wonen’. In de zeventiger jaren is men met de restauratie van de wijk begonnen en nu is het een beroemde avant-garde wijk. Het doet ons een beetje aan Portobello Road denken in Londen. De overdekte markt puilt uit van kraampjes met kunst, kitsch en antiek. Echt mooie dingen maar gelukkig niet te transporteren in een rugzak :-)

large_San_Telmo_..art__2_.jpg

De restaurantjes, pubs en tango bars zien er allemaal heel uitnodigend uit. Knappe muurschilderingen maken de buurt fleurig en levendig. We zijn te laat voor een tango optreden op het plaza Dorrego maar desondanks is er veel volk. Rondomrond heel wat stalletjes met vanalles en nog wat. Maté bekers en rietjes, lederen spulletjes, juwelen, versgeperste drankjes.... In de Bar Plaza Dorrego, genieten we van het interieur, het is zo’n bar met een ouderwetse zinken toog. Er hangt nostalgie in de lucht, de plaats hangt vol met affiches en foto’s uit een bewogen (tango)tijd. Het café was vroeger de ontmoetingsplaats van bekende schrijvers en kunstenaars. In alle tafels en andere houten interieurelementen staan namen, data, gezegden en liefdesverklaringen gekrast. Dju dat we nu juist niets scherps bij de hand hebben...

large_Bar_Plaza_Dorrego.jpg

Vandaar gaat het naar Puerto Madero, de nieuwste, snelgroeiendste en meest exclusieve wijk van de stad. Wat een contrast: strakke hoogbouw, lange perfecte promenades, chique jachten, luxe hotels, dure kantoren, hippe restaurants en bars. We steken de Puente de la Mujer (Woman's Bridge) over, de knappe voetgangersbrug ontworpen door de Spaanse architect Santiago Calatrava. Als we de boekskes moeten geloven stelt de brug een paar voor dat tango danst....Euhm... dat moet Spaanse abstractie zijn want wij zien alleen maar een spierwitte, minimalistische brug met staaldraden.

large_Woman_s_Br.._barrio.jpg

Aan de andere kant van de kade moet je blijkbaar gezien worden. Bruingebronsde wasborden met ontbloot bovenlijf - anders zie je dat wasbord niet natuurlijk - en perfect afgetrainde Argentijnse schoonheden onderhouden hun fysieke conditie op in-line skates. Dynamisch uitziende senioren met i-pod oordopjes joggen met stijl, hooggehakte blitse dames wandelen met het hondje, atleten showen wat graag met hun parkour of freerunning kunstjes.

Oscarkoorts in Buenos Aires
Het zonnetje schijnt vandaag en dus is het ideaal weer om eens buiten de drukte van het centrum op verkenning te gaan. Achter Puerto Madero ligt de Reserva Ecológica of hier ook wel Costanera Sur genoemd. Het park ligt aan de oevers van de Rio de la Plata en gedurende het weekend komen de porteños hier een ‘frisse’ neus halen want hier staat altijd wind. Ondanks de overvloed aan eetstalletjes aan de ingang van het park, brengen de meeste mensen zelf hun drankjes mee. In de meeste gevallen is dat natuurlijk de nationale drank, maté. Het is een kruidenthee getrokken van de groene blaadjes van de Zuid-Amerikaanse palm. De porteños maken de maté klaar in een kalebas die ze doorgeven en iedereen drinkt van hetzelfde metalen rietje. Wij, en de meeste niet-porteños, vinden het niet zo lekker, het is vrij bitter spul. Er zijn verschillende paden in het Reserva Ecológica en als je het helemaal doorloopt, ben je ongeveer een 3 uur op wandel. Wij houden het op de helft want we zijn al een halve dag op wandel en ploffen neer op een bankje om te genieten van het zonnetje en gewoon om wat te ‘people watchen’. Aan de ingang trekt luide muziek een massa volk aan. Een zumbaleraar zweept een bende enthousiaste porteños op. Groot, klein, man, vrouw, dik of dun, allemaal hebben ze dat zuiderse gevoel voor ritme. ’s Avonds kruipen we voor de Argentijnse buis. Zal Rundskop een oscar wegkapen?

Storm in Buenos Aires
Na een zwoele dag gevels kijken in de stad – het is enorm rustig want het is een officiële feestdag - breekt een onweer los. De storm houdt praktisch de hele nacht aan. De ene flits na de andere, donderslagen om U tegen te zeggen. We doen nauwelijks een oog dicht en als we eindelijk indommelen, gaat de wekker.

Storm_in_B.._Herald.jpg
(c) Buenos Aires Herald

Back to school
De storm is gaan liggen maar het regent pijpenstelen. Dilemma. De voetpaden zijn hier verschrikkelijk; overal ligt er afval en hondenpoep (dat kan je nog vermijden) maar veel stenen liggen los of ontbreken gewoon. Dus, doen we een lange broek aan die ongetwijfeld volgepletst zal zijn of trotseren we de regen in korte broek (een plets is gauw afgeveegd)? We kiezen voor natte benen :-) Hier en daar liggen omgewaaide bomen in de straten, het waren serieuze bomen dus het moet echt wel de moeite geweest zijn vannacht. Na een kwartiertje wandelen vervoegen we netjes de rij wachtenden aan bushalte 106. Hier staan de mensen immers netjes in een rij op de bus te wachten. Geen gedrum om als eerste in te stappen. De laatste schuift achteraan aan. In de bus is het gissen waar we moeten afstappen, de ramen zijn aangedampt en we zien nauwelijks iets van de straten. We zijn 10 minuten te vroeg zeg! Als echte seuten staan we aan de ‘schoolpoort’ te wachten tot ze opengaat :-)

Back_to_school.jpg

In het schooltje heerst een gezellige sfeer. Where do you come from? And you? And you and you and you? Een diverse groep en uiteraard heel veel verschillende nationaliteiten hoewel de Zwitsers en Duitsers wel in de meerderheid zijn. Na de lessen gaan we gauw iets eten om alvast het beetje Argentijns dat we leerden in de praktijk om te zetten. Op het menu.... wat dacht je. Uiteraard, tenminste toch voor Theo, een ‘bife de lomo’ wat zoveel wil zeggen als een heerlijk mals lendenstuk. Ik houd het op een sla met heel veel gebraden ‘pollo’. Veel meer tijd om naar huis te wandelen (we proberen iedere keer te voet een andere weg te nemen), boodschappen te doen en huiswerk te maken rest er ons niet. De dag is omgevlogen.

Deco_auto.jpgMao_in_Palermo.jpg

The city of the dead
De volgende dagen verlopen conform een gelijkaardig scénario maar iedere keer proberen we andere straten en zo ontdekken we altijd wel iets nieuws; weer een prachtig beschilderde gevel, een leuk restaurantje, een trendy winkeltje of een lokaal barretje zoals vandaag. Hier komen enkel porteños voor geen geld empanadas (een gebakje met pittige vulling) eten.

PorTheno_e..panadas.jpgPalermo_Soho.jpg

Het weer is schitterend vandaag dus maar goed dat we toch een fototoestel bij hebben. Op school hoorden we immers weer verschillende verhalen over diefstallen waardoor we geneigd zijn om het dikwijls niet mee te nemen. Jammer want we komen zoveel fotogenieke plekken tegen. El Cementerio de la Recoleta is er zo een, ook wel the city in the city of the city of the dead genoemd. Het is de begraafplaats van de welgestelde burgers waar je ook het graf van Evita Perón en haar familie Duarte vindt. Het is in vergelijking met vele andere mausolea redelijk bescheiden. La Recoleta is immens groot en wie tijd en zin heeft, kan er gemakkelijk een dag in verdwalen. Het is net een stad met allemaal kleine huizen in verschillende stijlen; neoklassiek, -gotiek, art deco, - nouveau, barok en in alle hogere prijsklasses. Er staat er eentje tussen van 13 miljoen dollar, zo vertelde de gids, met muurschilderingen belegd met 18-karaats goud en er is zelfs een lift naar de kelder!

Cementerio..eta__2_.jpgCity_of_the_dead.jpg
large_Cementerio..ecoleta.jpg

Geplaatst door Theo DM 22:45 Gearchiveerd in Argentinië Tagged storm puerto buenos aires les recoleta madero spaanse Reacties (1)

From Paris to Paris

Buenos Aires of het Parijs van Zuid-Amerika

overcast 23 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Chicken class

Na een vlucht van 13 uur vanuit Paris CDG in ‘chicken class’, zijn we blij om eindelijk onze benen te kunnen strekken. Marcela heeft Ernesto gestuurd om ons op te pikken aan de luchthaven. Een gezapige man staat in de aankomsthal met een naamplaat te wachten. Omdat ons Spaans nog zeer beperkt is, komt er van vertellen niet veel in huis. Eens in de auto, pakt Astrid alle moed bijeen en probeert een gesprekje met de man aan te knopen. Ernesto is duidelijk blij en we zien hem helemaal openbloeien. Hij zegt dat we heel goed Spaans spreken en dat hij ons volledig begrijpt. Nu bloeien wij open :-) Hij vertelt ons dat vandaag en morgen de meeste zaken gesloten zijn omdat de Argentijnen verlof hebben, het is hier Carnaval. Het regent maar iedereen is blij want de afgelopen dagen was het blijkbaar bloedheet, een beetje verfrissing was dus welkom. Ernesto rijdt ons naar de Recoleta wijk in het noorden van Buenos Aires waar Marcela, de makelaar, ons opwacht in de studio die we voor een maand huren. Om niet elke dag in een ander bed te moeten slapen, onze kosten te drukken en een beetje een vaste thuisbasis te hebben, kozen we voor deze, heel betaalbare, optie. De studio ziet er heel leuk uit en we hebben zelfs een terrasje. Het uitzicht is niet spectaculair; we kijken uit op de achterkant van een paar appartementsblokken met redelijk vervallen rolluiken. Maar niet geklaagd, als we willen kunnen we tenminste even naar buiten. Als Marcela de deur uit is, begint Astrid meteen met een ‘kleine kuis’, een grote zou overdreven zijn, we zijn tenslotte op vakantie ;-) Onze voorgangers lieten de studio niet zo netjes achter. Gelukkig is het een kleine stek en na een uurtje kunnen we tenminste al de rugzakken uitladen en opbergen in een propere kast. We verkennen onze buurt, die er op het eerste gezicht erg rustig uitziet, maar dat kan een vertekend beeld zijn omdat het vakantie is voor de Porteños (Argentijnse benaming voor de mensen van Buenos Aires). Er staan hier heel wat statige flatgebouwen met grote marmeren inkomhal en koperen, keurig opgeblonken deurbelletjes. In de barretjes die hier open zijn, bedienen kelners in strak pak een vast cliënteel. Een welkom gaat hier gepaard met een kus op de wang.

Don’t cry for me Argentina

Onze barrio of wijk ligt op enkele metrohaltes van het Microcentro. Een blinde man zingt en speelt gitaar voor de metroreizigers en de porteños laten een voor een hun warme hart zien door de man wat munten toe te steken en terug naar zijn zitplaats te begeleiden. We starten onze verkenning op het groene Plaza de Mayo of het politieke plein. Het is genoemd naar de Mei-revolutie van 1810. Omdat het vandaag een feestdag is, krijgen we een gratis rondleiding in het presidentieel paleis of Casa Rosada waar ‘la presidente’ Cristina Kirchner kantoor houdt. Naar het voorbeeld van Evita Perón en Diego Maradona mogen we op het balkon ook eens het Argentijnse volk groeten. Aan het einde van de rondleiding verbaast de gidse ons wanneer ze in vaste toon “No llores por mi Argentina” (Don’t cry for me Argentina) begint te zingen. Ze zingt zo mooi dat we er bijna tranen van in onze ogen krijgen.

large_Casa_Rosad.._paleis.jpg

Achter het paleis ligt het ondergrondse Museo del Bicentenario dat Argentijnse geschiedenis met moderne technologie combineert. Het is een prachtig gerestaureerd gebouw dat dezelfde structuur volgt als het voormalige fort van de stad. De architectuur van de patio zorgt voor een knap lichtspel als het zonnetje begint te schijnen. Jammer dat de airco zo koud staat want toeval of niet maar heel wat vrouwelijke bezoekers verlaten in staat van onderkoeling het gebouw.

Museo_del_..nterior.jpgMuseo_del_..tinario.jpg

Het is druk in de avenida Florida, de lange autovrije winkelstraat die van noord naar zuid loopt. Heel wat toeristen komen af op de winkels die vandaag toch open zijn. Er is ook een marktje waar heel wat straatverkopers hun waren uitstallen, meestal zijn het handgemaakte spulletjes. De drukte trekt helaas ook heel wat bedelaars aan. Ook in andere delen van de stad hebben we al veel daklozen gezien.

large_Shopping_i..ida__c_.jpg
(c) Portal oficial de turismo de BA.

Via de Avenida 9 de Julio, de breedste straat ter wereld, wandelen we de Avenida Santa Fe door, eigenlijk een aaneenschakeling van winkels.

large_Avenida_9_..lio__c_.jpg
(c) Portal oficial de turismo de BA.

Buenos Aires is een van de meest Europese steden van Zuid-Amerika en zelfs van het hele zuidelijk halfrond. Door zijn kosmopolitische bevolking, afkomstig uit Italië, Spanje, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Oost-Europese en Aziatische landen, staat Buenos Aires ook bekend als het Parijs van Zuid-Amerika.

Treinramp Once station

De ochtend begint erg lawaaierig. Het raam staat open en we horen de ene sirene na de andere. We douchen, ontbijten, maar het geloei blijft aanhouden. Is dit nu de dagelijkse drukte van een doordeweekse werkdag? Iets doet ons toch vermoeden dat dit niet normaal is en op een lokale nieuwssite op het Internet zien we de nieuwsflash verschijnen. Enkele huizenblokken verderop is tijdens de ochtendspits een trein – mogelijk met defecte rem - het station Once binnengereden en tegen een stootblok gebotst. De wagons achter het voorste treinstel zijn in elkaar gedrukt. Men spreekt van een erge treinramp met veel gewonden en tientallen doden. We worden er stil van maar de omvang van de ramp dringt nog niet erg door. We trekken vandaag naar het noordelijke, groene gedeelte van de stad. Op de Plaza de las Naciones Unidas staat de Floralis Generis te schitteren in de zon. Het is een beweegbaar monument van roestvrij staal dat de Argentijnse architect Eduardo Catalano aan de stad schonk. Het is een grote bloem met zes bloembladen die op vaste uren in de ochtend en de avond respectievelijk openen en sluiten.

Floralis_gen_rica.jpgKleur_in_de_stad.jpg

Hoe verder we naar het noorden stappen hoe duidelijker het wordt dat dit een vrij exclusieve buurt is. Fancy restaurants, valet parking, dure auto’s en hondenuitlaatservice. Voor dierenliefhebbers dé ideale job in deze groene buurt. De goed opgeleide honden (dat moet gezegd) spelen in het park terwijl hun ‘uitlaters’ in het gras kunnen genieten van het zonnetje en een goed boek. Maar ook aan de leiband lopen ze keurig, soms wel met zijn tienen, aan het ritme van de interimbaas.

large_Who_let_the_dogs_out.jpg

We dwalen verder rond in Palermo (Viejo), een mooie oude buurt met veel barretjes en leuke, alternatieve boetiekjes en ongetwijfeld ook een rijk uitgaansleven. Een beetje gedesoriënteerd en via heel wat omwegen vinden we eindelijk de weg terug naar onze wijk. Het nieuws van de treinramp is ondertussen op het Belgische scherm getoond en we haasten ons om mailtjes, smsjes en telefoontjes van ongeruste familie te beantwoorden. Op enkele uitzonderingen na tonen ook alle TV-zenders beelden van het treinongeluk en de reddingsoperatie. De beelden zijn meestal erg ongepast en tonen close-ups van slachtoffers in de meest hachelijke situaties.

Big big city
Vandaag ondergaan we het stadsleven in BA en gaan we ons informeren bij de scholen waar we Spaanse les zullen volgen. In de avenida Santa Fé bezoeken we het oude theater-cinema complex ‘El Ateneo’. Momenteel is het een gerenoveerde boekhandel. Op het podium en in de balkons kan je boeken lezen en iets drinken. Toevallig wordt op dat moment een filmscène gedraaid. Misschien figureren we wel onbewust in een oscarwinnende kaskraker ;-)

large_Libreria_Ateneo__c_.jpg
(c) Portal oficial de turismo de BA.

We hakken de knoop door en besluiten Spaanse les te volgen bij DWS Spanish School in Palermo. Volgens Google maps zouden we er in een half uurtje stappen moeten geraken maar uiteindelijk doen we er toch een kleine 45 minuten over. De school ziet er gezellig uit, kleine klassen en ruimte voor ‘naschoolse’ activiteiten. Zondag plannen ze een uitstap naar een voetbalmatch van de Boca Juniors, Theo’s ogen beginnen al te glunderen. Ik doe mijn schriftelijke test om te bepalen in welk klasje ik volgende week dinsdag zal terecht komen. Maandag is hier weer een nationale feestdag: Carnaval.

We slenteren de rest van de dag door de straten van Palermo, -Soho, -Viejo en –Hollywood en gaan een tostado snacken bij El último beso. Vooral het super romantische damestoilet laat een blijvende indruk na. Ooit al eens een toilet gezien waar een antiek bad op pootjes, tot aan de rand gevuld met water en roosjes, deel uitmaakt van het decor?

Palermo_wi..niertje.jpgPalermo_street_art.jpg

In het Plaza Italia proberen we ongestoord op een bankje wat uit te rusten maar het park krioelt van de katten die ongegeneerd op ons af komen. Twee vrouwen lopen het park door; de ene met een boodschappenwagen vol Sheba-lekkers, de andere met een vijf-literfles water....geen wonder dat die beestjes nergens anders heen gaan. Vanavond eten we buitenshuis en kiezen de dichtsbijzijnde barrio: Barrio Norte. We zijn al zo dikwijls gewaarschuwd voor straatcriminaliteit en vanavond zijn we getuige van een straatroof in deze veilige buurt. Een jongeman sleurt behendig en met een ongelooflijke snelheid de tas uit de handen van een porteño en springt ermee achterop de bromfiets van zijn kompaan die de straat uitscheurt. In een flits is het gebeurd, iedereen staat er beteuterd bij.

Geplaatst door Theo DM 11:28 Gearchiveerd in Argentinië Tagged paris station buenos aires barrio norte Reacties (3)

Intermezzo

snow -5 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Ongelooflijk hoeveel foto- en beeldmateriaal je verzamelt na enkele maanden reizen.
Het wordt nog een serieuze klus - maar dan wel een hele plezante(?) - om de mooiste, grappigste of aangrijpendste beelden te selecteren of te monteren. We maakten van onze korte break gebruik om alvast een korte trailer in elkaar te steken. De volledige film zal voor later zijn.

Trailer - Journey of a thousand miles

Geplaatst door Theo DM 13:18 Gearchiveerd in België Reacties (0)

(Berichten 16 - 20 uit 74) « Pagina 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 .. »