Een Travellerspoint blog

17 605 adembenemende kilometers!

overcast 6 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Na een kille nacht, ja ja het is hier echt winter, rijden we naar Salto om een aantal praktische dingen te regelen. Onze broeken beginnen zo stilaan stijf te staan en we geraken door het proper ondergoed ;-) Onze trouwe GPS wijst een wasserette aan midden in het centrum van Salto, niet ideaal om met de camper door de smalle straatjes te rijden. Helaas, het winkeltje is opgedoekt. Een vriendelijke man stuurt ons naar het hospitaal en daar vinden we een industriële wasserij die onze spulletjes er wel wil tussen nemen. We laten Antonio op de parking staan (mooi meegenomen in een drukke stad) en gebruiken de wachttijd om te lunchen in een internetcafé, een boot naar en een verblijf in Buenos Aires te boeken, wat postzaken te regelen en de route voor de laatste dagen te plannen.

20120606_S..der_039.jpg

Ondertussen brengen we ook een educatief bezoekje aan de stuwdam in Salto Grande. De dam bezit 14 generatoren die samen maar liefst 1890 Megawatt produceren. Deze dam wekt hydro-elektrische energie op en voorziet in ca. 10% van de Argentijnse en 70% van de Uruguyaanse behoefte. De dam is tevens een van de internationale bruggen tussen Uruguay en Argentinië. In het informaticentrum krijgen we eerst een filmpje te zien over de bouw en werking van de stuwdam.

20120606_S..der_032.jpg20120606_S..035__2_.jpg

Daarna gaan we met een busje, 2 gezinnen en de gids richting stuwdam. We stoppen op een kleine parkeerplaats aan de rand van het water en kunnen zo de stuwdam van dichtbij fotograferen. Gevolg daarvan is wel dat we nog enkele dagen statisch geladen rondlopen :-) Mijn haren staan bijna horizontaal om maar te zwijgen van de shocks die een romantische liefkozing veroorzaakt... We verblijven die nacht in de Termas San Nicanor, een afgelegen estancia met camping, cabañas en warmwaterbaden uiteraard. We slapen die nacht in een cabaña met natuurlijke vloerverwarming, recht van de bron. We halen heel de inboedel uit de camper en proberen alles terug in de rugzakken te krijgen. Thermische kledij en winterjassen gaan met de post richting België.

20120606_S..der_010.jpg20120606_S..der_012.jpg

De volgende dag is het nog altijd erg koud maar de ijzige wind is gelukkig gaan liggen. Ik pak al mijn moed bijeen en ga met Theo in het natuurlijk verwarmde zwembad liggen. Het is ongelooflijk prachtig gelegen in het domein van de estancia en staat uitnodigend te dampen. We zijn helemaal alleen. Zalig gewoon. Hopelijk krijg ik terug wat beweging in mijn hals want die zit weer helemaal geblokkeerd. ’s Namiddags rijden we door het glooiend landschap richting Tacuarembó.

20120607_N..mbo_013.jpg20120607_N..mbo_017.jpg

Onder weg zijn de gaucho’s druk bezig koeien of schapen bijeen te drijven. Het landschap doet soms aan Nieuw-Zeeland denken andere momenten lijkt het dan weer op een Zuid-Afrikaans tafereel.

20120607_N..mbo_024.jpg20120610_Uruguay_004.jpg

Iedereen spreekt over het weer. Ook op de televisie is het koude weer en de gevolgen ervan – iedereen stockeert hout en gasflessen en de sinaasappels bevriezen ’s nachts – het hoofditem. Ook in een plaatselijke parilla is het niet anders. De enige die er niet bevriest is meneer kakkerlak. Nietsvermoedend komt hij van tussen de houtblokken getrippeld tot Theo hem een genadeslag toedient.

Onze laatste kilometers gaan langs de zuidkust en we brengen de avond en nacht door in Punta del Diablo. Het dorpje bestaat voornamelijk uit vissers en kunstenaars. Het rustige en authentieke Punta del Diablo is compleet het tegenovergestelde van het verderop gelegen drukke en hippe Punta del Este. Hier geen hoge torenflats of driesterrenrestaurants, maar lage gekleurde cabañas. Natuur boven glamour.

20120610_Uruguay_017.jpg

Na de drukte van de zomermaanden ligt het er nu eenzaam en verlaten bij. De enige snackbar die open is, wordt uitgebaat door een vreemde, slungelige Italiaan en een rondborstige Argentijnse. Ze hebben net de haard aangestoken en we schuiven ons tafeltje zo dicht mogelijk bij het warme vuur. Wat later op de avond stappen Fabiana en Guillermo, ook lichtjes verkleumd, het barretje binnen. Ze spreken ons meteen aan en we moeten hun tafeltje vervoegen. Zij is lerares, hij haar ex-student. Maar het is niet zo gemakkelijk om een gesprek gaande te houden met de behoorlijk aangeschoten Brazilianen. Guillermo haalt een fijn ‘stikkie’ uit zijn jaszak. Of we ook eens willen? Ondertussen heeft Fabiana mijn handen in de hare en we moeten echt bij haar op bezoek komen ;-) We laten de tortelduifjes in hun andere wereld en parkeren onze camper wat verder aan de rand van de zee. Er staat een strakke wind en de golven slaan hevig tegen de rotsen.

We maken nog een ommetje langs het Laguna Negra en de omliggende moerassen. Naast heel wat vogels zouden hier ook giftige slangen zitten dus we zijn op onze hoede ;-) Maar op heel wat stekelige vetplanten na, geen ongemakken op onze laatste wandeling.

20120610_Uruguay_024.jpg20120610_Uruguay_027.jpg

Onze lunch is een creatief samenraapsel van alle resterende én eetbare restjes uit de camper. Daarna krijgt alles wat los kan uit het voertuig een intensieve ontstoffingsbeurt. Ziezo, bijna klaar voor de ‘overhandiging’. We rijden Antonio naar zijn woonplaats en kamperen in Piriapolis, op de camping waar we bijna 4 maanden geleden in het zand vastzaten.

Bij gebrek aan leidingwater (omwille van de vrieskou is hier alles afgesloten en er is ook niemand meer aanwezig) moeten we poetsen met mineraalwater. Decadentie ten top maar er zit helaas niets anders op :-(. Tegen de middag is onze Antonio propertjes gewassen en kunnen we hem netjes gaan afleveren. We stoppen nog even aan het strand om er letterlijk en figuurlijk een frisse neus te halen en dan, met een knoop in onze maag, gaat het richting Melanie en Mathias. We treffen hen een beetje opgewonden aan. Binnen enkele dagen vertrekken ze voor 2 maanden naar Duitsland en ze kijken er enorm naar uit. Na inspectie van de camper steekt Mathias de haard aan en Melanie haalt de wijn uit de kast. We vieren de thuiskomst van Antonio en klinken op de veilige afloop van onze 17.605 kilometer lange tocht door Argentinië, Chili en Uruguay.

De volgende dag varen we met de ferry van Buquebus terug naar Buenos Aires en sluiten onze mooie reis af in een hotelletje in de wijk Palermo.

large_BsAs.jpg

Theo geniet er nog een laatste keer van een magisch stukje vlees in een van de populairste parilla’s en vooraleer onze taxi richting luchthaven vertrekt, wisselen we verhalen uit met Dominique, onze vroegere studie- en partygenote. Ze woont nu tijdelijk in Buenos Aires waar haar vriend studeert en het is fijn om mekaar na enkele maanden al terug te zien. We keep in touch, Dominique.

Geplaatst door Theo DM 13.06.2012 6:39 Gearchiveerd in Uruguay Tagged punta_del_diablo termas_de_nicanor laguna_negra

Inhoudsopgave

Reacties

Dag Theo en Astrid,
Ik heb voor een stukje kunnen "mee genieten" van jullie avonturen over heel de wereld. Proficiat met jullie blog van waarop ik alles mooi heb kunnen mee volgen.
Ik vermoedt dat dit een "unieke"ervaring geweest is waar je niet vlug over uitgepraat zal raken.
Een ervaring om te koesteren ,een droom voor velen.
Groetjes ,
Benny

30.06.2012 door Benny Derwae

Hoe spijtig gedaan met de aangename avonden, met het lezen in jullie blog.
Dank U voor al het mooi's dat we mee mochten van genieten.

06.07.2012 door pedankireentje

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint