Een Travellerspoint blog

Ciptagelar


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We rijden met Djaelani via een prachtige route in het Haliumgebergte naar het dorpje Sinarresmi. Hij heeft een jeep geregeld en we snappen snel waarom. De weg, als je het al weg kan noemen, is verhard met stenen maar vreselijk hobbelig. We vliegen van de ene kant naar de andere. We passeren enkele piepkleine dorpjes en kinderen wuiven.

20110910_031.jpg20110910_017.jpg
20110910_033.jpg20110910_032.jpg

We arriveren vroeg in de namiddag in Ciptagelar en samen met de gidse, Umah, krijgen we een lunch in de grote keuken van de home stay “Imah Gede”. Een hele speciale gebeurtenis eigenlijk; er zijn nog veel mensen in de weer met het koken van rijst, ontbenen van een geit, kindjes zitten ondertussen voor de televisie.

Ciptagelar is een kasepuhan, een sociale structuur overgeleverd door de voorouders. De bewoners zijn een in sociaal, cultureel en historisch opzicht. Een kasepuhan fungeert als een soort mini-overheid voor de mensen in een bepaald gebied. Men leeft er in harmonie met de natuur. Er is bv maar een rijstoogst per jaar in overeenstemming met wat de grond kan verdragen. De leider van de kasepuhan is Abah en hij en zijn echtgenote regeren. Uit respect moet Theo een gevouwen doek rond zijn hoofd dragen zoals alle mannen trouwens en ik krijg een sarong aan. We overnachten primitief in een kamer met bed. De WC’s zijn verder op het plein, het zijn hurk WC’s en de geur laat te wensen over. Ondanks het minimale comfort is het allemaal heel speciaal en vooral heel authentiek.

We mogen of liever, worden vriendelijk doch met aandrang verzocht om op audiëntie te komen bij de Abah, want hij wil graag zien wie zijn gasten zijn. Yoyo, zijn assistent doet de vertaling want behalve hij en zijn echtgenote die ons verder door het dorp gidst spreekt niemand Engels. Yoyo is een ‘performing artist’ en heeft al in verschillende landen gewoond. We komen echter niet te weten wat we moeten verstaan onder die ‘artist’ en voor ons heeft hij iets van een fakir. ’s Avonds treedt een groepje Anklunspelers op en we komen zelfs op de nationale TV.

20110910_048.jpg20110910_053.jpg

Ik slaap die nacht nauwelijks, de sigarettenrook die in het huis hangt beneemt me de adem en ik lig de hele nacht te hoesten.
De volgende ochtend gaan we te voet door het tropische regenwoud naar het lager gelegen dorp Ciptarasa waar de jeep ons terug oppikt en naar Pangguyangan brengt. Vandaar gaan we verder met Djaelani naar het strand van Ujung Genteng maar maken terug een tussenstop in Pelabuhan Ratu voor een uitgebreide lunch. Die is welkom want ik was geen fan van de buffelsoep noch van de geitenstoofpot in de home stay.

Geplaatst door Theo DM 7:35 Gearchiveerd in Indonesië

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint