Een Travellerspoint blog

Watervallen - in het lang en in het breed

semi-overcast 25 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

The Mission
We willen een heel eind opschieten richting noordoosten om via de provincie Misiones terug naar Uruguay te rijden.

20120521-2..ARG_004.jpg20120521-2..011__2_.jpg

De veelkleurige bergwanden en rotsformaties veranderen in frisgroene vlakten, gele en rode bloemetjes zorgen voor een lentetoets. En zeggen dat het hier herfst is. Vanaf San Salvador de Jujuy gidst de RN 16 ons door de vlakke Chaco. Deze streek is duidelijk landbouwgebied. Links en rechs van de weg liggen grote finca’s en de enkele tegenliggers op de baan zijn grote landbouwvoertuigen of in enkele gevallen een traditionele kar met paard. Hier en daar staan varkentjes langs de weg te knorren maar wat ons vooral fascineert is de grote diversiteit aan vogels.

20120520_N..021__2_.jpg

We zien ze hier in alle formaten en kleuren. Van de ordinaire duif over bontgroene parkieten tot grote gieren. Er gaat geen boom of elektriciteitspaal voorbij of er hangen dikke kluwens van nesten in. Hoe dieper inlands hoe vochtiger en warmer het wordt. Ideale thuisbasis van de kakkerlak en daar mag ik getuige van zijn in het toilet van het pompstation. Ons plan is om vandaag tot in Monte Quemado te geraken maar de laatste 120 kilometers zijn een zware opgave. De staat van de weg is erbarmelijk. We vragen ons zelfs af wat het ergste is: ripio-rijden of slalom-rijden langs putten van wel 20 cm diep :-( De staat van het wegpaneel stemt echt wel overeen met de staat van de weg.

20120520_N..022__2_.jpg20120520_N..028__2_.jpg

We geraken nog net op tijd aan het volgende tankstation voor het helemaal pikdonker is. Aangezien er hier langs de weg niet te camperen valt, blijven we vannacht maar hier. Twee speelse puppies huppelen op en neer en zoeken onderdak onder de vrachtwagens die er geparkeerd staan. Als we wat te drinken halen in het winkeltje dribbelen ze met ons mee. De moeder ziet er hongerig uit en Theo steekt haar wat vlees toe. Het pompstation is 24/24u open en de tankbediende beweert dat het hier veilig is. Rustig is iets anders. Het is zaterdagavond en dus uitgaansavond. Brommertjes rijden af en aan en dat gaat zo bijna de hele nacht door. Er komt weinig slaap bij kijken temeer omdat Theo het hondje, dat hij inmiddels ‘Gauchito’ heeft gedoopt, niet uit zijn hoofd kan zetten. Een vreselijk onsympathieke winkeljuffrouw en een opdringerige kakkerlak die mee koffie wil drinken, maken dat we hier gauw ons boeltje pakken en onze route verderzetten langs de Gran Chaco. De grote cardon cactussen zijn verdwenen en in de plaats komt een platte soort.

20120520_N..cia_034.jpg20120520_N..036__2_.jpg

Argentinië is een van de grootste producenten van soja en offert hier spijtig genoeg grote delen natuurgebied voor op. Namen als BASF, Bayer en Dow Chemical duiken op en reclamepanelen voor genetisch gemanipuleerde zaden staan langs de weg :-(. Aangezien de Chaco en haar natuurparken moeilijk bereikbaar zijn voor ons (modder), gaan we in de zoo van Roque Sáenz Peña de typische dieren uit deze regio bekijken. Maar het is triest om zien. De infrastructuur laat te wensen over; de dieren zitten in veel te kleine kooien, zien er ondervoed uit en het stinkt er vreselijk.

20120520_N..059__2_.jpg20120520_N..063__2_.jpg

En dan sta ik ook nog nietsvermoedend met mijn teenslippers in een mierennest! Ik sta als een gek in het rond te springen en te roepen want binnen de kortste keren voel ik ze overal bijten. Echt weer iets voor mij. We strijken neer in de zondagse drukte op de camping municipal van Resistencia waar families gezellig maar luidruchtig rond de parilla zitten. Wij halen gauw enkele heerlijk verse torta’s op de straathoek en proberen te acclimatiseren in de vochtige warmte.

IMG_3343.jpg

De smalle provincie Misiones ligt tussen Paraguay en Brazilië. De aarde is er rood, hét kenmerk van de provincie, de omgeving heuvelachtig en rijkbebost.

20120525_P..iso_018.jpg20120525_P..iso_033.jpg

De weg gaat door thee- en matéplantages, alle belangrijke merken zijn vertegenwoordigd. De ruïnes uit de tijd van de Jezuïetenmissies slaan we over. Onderweg worden we verschillende keren ingehaald door tourbussen op weg naar de watervallen van Iguazú. Ze rijden als gekken tegen veel te hoge snelheden en halen in waar het niet mag of veel te gevaarlijk is. We hebben de laatste dagen de weersvoorspelling nauw in het oog gehouden en onze verwachtingen staan hoog gespannen want het belooft morgen ideaal Iguazú weer te worden. Volop zon :-)

Iguazu langs Argentijnse zijde...
We volgen ’s morgens de richtingaanwijzers ‘Cataratas’, want zo heten de watervallen hier, en als we in het Parque Nacional Iguazú toekomen, hebben we even een knagend Disneyland-gevoel; grote parking, veel loketten, een ATM, winkeltjes, restaurants, een treintje. Duidelijk voorzien op veel volk dus, maar ja we zijn hier tenslotte toch ook hé. Ik denk dat we van geluk mogen spreken dat het hoogseizoen hier voorbij is want de drukte valt eigenlijk nog wel mee. In het park zijn verschillende paden die naar de watervallen leiden en daardoor is de menigte al snel verspreid. Hoewel...dé spectaculairste plaats is die met uitzicht op de ‘Garganta del Diablo’ waar de waterstroom het sterkst geconcentreerd is. Onze mond valt open. Dit is inderdaad indrukwekkend, majestueus en oorverdovend!

20120521-2..058__2_.jpg20120521-2..069__2_.jpg

Van in de verte hadden we de waternevel al zien opstijgen, nu worden we er door verfrist en we houden onze camera angstvallig onder onze T-shirt. Op het platform staan tientallen mensen lichtjes te drummen en te duwen om toch maar die mooie Facebook foto te kunnen maken zonder een massa figuranten. Daarna gaat iedereen weer zijn eigen weg. We leggen de twee circuits af (interior en superior) en kunnen zo vanop verschillende plaatsen de watervallen in een ander perspectief zien.

20120521-2..122__2_.jpg

Maar we zien niet alleen veel water vandaag. Ook heel wat beestjes; schattige coatis, exotische vogels, mooie vlinders. Ogen te kort.

20120521-2..082__2_.jpg20120521-2..083__2_.jpg

... en langs Braziliaanse zijde
Om 8 uur ’s morgens brengt een taxi ons naar Brazilië om de watervallen, en dan vooral het panoramisch overzicht, te gaan bewonderen. Het is overtrokken maar het regent gelukkig nog niet. Aan de grensovergang staan rijen vrachtwagens te wachten maar taxi’s kunnen langs het drive-in loket. In het park Foz do Iguaçu zelf worden we in tegenstelling tot de Argentijnse kant ook in het Engels onthaald en de bus staat al klaar om de eerste lading toeristen naar de platformen te brengen. We haasten ons een beetje op de 1,5 km lange catwalk en proberen de andere toeristen een beetje voor te zijn. Het zicht is inderdaad ‘espectacular!’. We hebben weer hetzelfde gevoel als met de Perito Moreno gletsjer. Je hoort iedereen erover spreken, we zagen de watervallen in de film ‘The Mission’, en er circuleren duizenden prachtige foto’s van dit wereldwonder. Maar dan sta je daar, een klein mensje tegenover kilometers watergordijn. Jammer dat het bewolkt is want met een streepje zonlicht zouden we vlinders en regenbogen kunnen zien. Zoals verwacht begint het in de namiddag te gieten en het houdt niet meer op.

large_20120523_B..032__2_.jpg
20120523_B..048__2_.jpg20120523_B..056__2_.jpg

Het is heel de nacht blijven stormen en het water valt met bakken uit de hemel. Niets houdt ons nog hier, dus zetten we alles netjes aan de kant om te vertrekken, of beter, in de hoop te kunnen vertrekken. Theo is drijfnat als hij de elektriciteitskabel binnenhaalt :-( Het is een rode smeerboel buiten. Hij fronst zijn wenkbrauwen. Dit ziet er niet goed uit. Onze vrees wordt waarheid, de banden krijgen geen grip in het slijk. Grrrr. Even Touring bellen ;-) Twee mannen van de camping komen poolshoogte nemen. Een tractor is er niet, het zal duwen worden en tot onze verbazing lukt dat nog ook. Antonio zit onder het rode slijk om maar te zwijgen van de krachtpatsers :-) Opgelucht rijden we via Eldorado naar de oostkant van de provincie Misiones waar de afgelegen en veel minder gekende maar spectaculaire watervallen van Moconá liggen. De rit naar El Soberbio gaat langs maté- en sinaasappelvelden en door een enorm groen landschap dat soms weg heeft van een regenwoud.

20120525_P..iso_029.jpg20120525_P..iso_044.jpg

De landbouw ziet er nog heel ambachtelijk uit en mannen sjorren zware spullen met os en kar. We zien opvallend veel blonde mensen in deze streek en in de winkel probeer ik te ontcijferen welke taal men hier spreekt. Mensen wonen in kleine, verweerde houten huisjes en velen hebben een grote schuur waarin de tabak ligt te drogen. Want naast maté en citronella is dit ook de tabak regio. We rijden naast de Rio Uruguay en Brazilië ligt op een boogscheut van ons verwijderd. ‘Malvinas parador y camping’, een bescheiden, smalle zandweg. We aarzelen, de slippartij van deze ochtend indachtig, maar na het zien van de unieke locatie aan de rivier, is de knoop snel doorgehakt. We zien wel en normaal gezien zou het moeten stoppen met regenen tot zondag. Federico, de eigenaar, werd op 18-jarige leeftijd opgeroepen om mee te strijden in de Falkland/Malvinas oorlog. De nutteloze oorlog eistte veel jonge levens en heeft een diepe indruk op hem nagelaten. Vandaar de naam van de camping en de parador. Aan de rivier heeft Federico twee platformpjes ineen getimmerd. We ploffen ons in de stoelen en verder moet er niet teveel gebeuren vandaag :-) ’s Avonds heeft Carla, de Braziliaanse echtgenote van Federico, vis gebakken. We worden verwend met drie megastukken. De vissen die hier in de Rio Uruguay zwemmen zijn van formaat!

20120526_P..iso_009.jpg20120526_P..iso_004.jpg

25 mei is een feestdag. De Argentijnen vieren de onafhankelijkheid van Spanje en overal hangt de Argentijnse vlag uit. Wij genieten van ons sprookjesachtig uitzicht. Twee toekans vliegen voorbij, wat later vliegt een zwerm groene parkieten over, een bootje vaart de rivier af... Rond de middag, als een flauw zonnetje door de wolken komt piepen, maken we ons klaar om naar de Moconá watervallen te gaan. Maar dat is sneller gezegd dan gedaan. De camper krijgt geen grip op het vochtige gras en het wil niet lukken om hem naar boven te rijden. Samen met de familie bundelen we alle krachten bij elkaar, duwen en manoeuvreren en uiteindelijk krijgen we er toch schot in. Dat was weer spannend. Langs de weg naar de watervallen zijn op verschillende plaatsen kijkplatforms die een panoramisch uitzicht bieden op de immense jungle. Groen zover we maar kunnen zien. Ik haal mijn beste Spaans boven als twee koppels gezellig staan te picknicken aan hun wagen. Onze buitenlandse nummerplaat springt altijd wel in het oog en geeft aanleiding tot een praatje over onze reis. We krijgen brood met huisgemaakte groentepaté aangeboden en dat kunnen we toch niet weigeren ;-) Na heel wat stijgen en dalen, je moet er inderdaad wat voor over hebben, komen we toe aan het natuurpark.

20120525_P..iso_066.jpg

We laten de camper op de parking staan en moeten nog een heel eind naar beneden om de watervallen te kunnen zien. Ze zijn het gevolg van een geologische fout die de Rio Uruguay in de lengte verdeelt waardoor een waterval is ontstaan van 3 kilometer. De grote luchtfoto in het bezoekerscentrum is overweldigend maar erlangs varen met de motorboot is minstens even indrukwekkend en vooral verfrissend :-)

large_20120525_P..iso_108.jpg
20120525_P..iso_111.jpg20120525_P..iso_100.jpg

We genieten nog een extra dagje van de zalige plek aan de rivier en de lekkere keuken van Clara. Als we ons niet op het platform nestelen dan zitten we gekluisterd aan een boom in de hoop foto’s te kunnen maken van bloemen, kolibri’s, toekans, en ander moois dat ons omringt. De volgende dag regent het en trekken we verder zuidelijk langs de rivier. Het wordt hoe langer hoe warmer en vochtiger. Tegen de avond belanden we in een camping aan Puerto Panambí op een boogscheut van de Braziliaanse grens.

20120526_P..iso_016.jpg20120526_P..iso_011.jpg
20120526_P..iso_038.jpg
20120526_P..iso_013.jpg

Geplaatst door Theo DM 26.05.2012 21:43 Gearchiveerd in Argentinië Tagged san salvador de rio iguazu uruguay jujuy moconá waterval gauchito

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint