Een Travellerspoint blog

Luna de hond, de maan of een vallei?

sunny 25 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Via een scenic drive door de Valle de Calingasta en de Sierra del Tigre, tussen Andes en meerkleurige precordillera, kiezen we uiteindelijk richting San Juan om slechte gravelweg te vermijden. Onderweg pikken we Michaël en Esther op die ocharme al een hele dag staan te liften. Er is weinig verkeer op deze baan maar gelukkig is het ook ons plan om naar Parque Provincial Ischigualasto of Valle de la Luna te gaan. Het is al pikdonker als we toekomen in San Agustín de Valle Fértil en we besluiten hier te overnachten. De camping overtreedt alle regels van hygiëne maar we zijn te moe om te gruwelen en kruipen alle vier direct in onze nest :-(.

Even op de maan
Het Parque Provincial Valle de la Luna maakt het ontwaken in de horror camping helemaal goed. De naam van het park verwijst naar de oude Diaguita taal en betekent ‘land zonder leven’. De rit door het park gaat in konvooi, de ranger rijdt voorop. Het park is een woestijnvallei tussen twee bergketens.

20100509_V..una_040.jpg20100509_V..una_021.jpg
20100509_V..una_025.jpg
20100509_V..una_028.jpg

Door de tijd heen heeft het water van de Rio Ischigualasto grillige vormen gehouwen in de canyon en die spreken tot ieders verbeelding. De populaire hebben ondertussen een naam gekregen. Zo zijn er o.a. de worm, de sfynx en de duikboot. De combinatie van rode zandsteen, grijze klei, vulkanische asse en groene cactussen zorgt voor mooie plaatjes. Als kers op de taart krijgen we op het einde van de rit ook nog een familie mara’s te zien.

20100509_V..una_078.jpg

Omdat we achteraan rijden, kunnen we stoppen en in alle rust deze grappige hazen en hun kleintjes uitgebreid bewonderen. Als we terug aan het startpunt aankomen, staat een volgend konvooi auto ’s klaar. We zien meteen de auto van Elvira en Eduardo staan. We spreken met hen af om vanavond in Vallecito te overnachten. De zonsondergang in het park levert spectaculaire beelden op en als het eenmaal koud en donker is, nemen we afscheid van Esther en Michaël die ondertussen een lift naar San Juan hebben gevonden. We slapen en eten In Vallecito, enkele zandwegen groot, of the middle of nowhere zoals Eduardo zelf zegt. Je kan bijna niet geloven dat hier een comedor te vinden is. Theo probeert de lokale locro – een stevige stoofpot op basis van maïs, uien en vlees.

IMG_3075.jpg

Wij houden het bij een pasta met kip, de porties zijn om drie dagen van te eten :-) We sluiten af met een mierzoet dessertje van mini-peertjes. We hebben weer een hele fijne avond met onze Argentijnse vrienden en zonder hen hadden we dit plekje nooit gevonden.

20100510_V..l_n_003.jpg20100510_V..l_n_009.jpg20100510_V..l_n_014.jpg20100510_V..l_n_015.jpg

Geplaatst door Theo DM 17:30 Gearchiveerd in Argentinië Tagged la de valle luna calingasta

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint