Een Travellerspoint blog

Vuurland

semi-overcast 5 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Het is een gure dag vandaag en er staat ontzettend veel wind. We halen met moeite 70 km/u, de wind waait door alle spleten en we krijgen de cabine niet verwarmd. Het dakvenster trilt hevig. Als dat maar goed komt.

20120406_n..ego_034.jpg

Na uren rijden door de eindeloze pampa stoppen we aan een eenzame hosteria die een warme dagschotel serveert. Kip met frietjes nog wel, Belgischer kan het niet. In de hosteria ontmoeten we reizigers uit Quebec. Zij hadden minder geluk en verloren onderweg de beschermhoes van de bagagedrager. Als we uiteindelijk ’s avonds toekomen in Rio Gallegos blijkt er geen camping meer te zijn. Ook dat nog. Er is wel een grote Carrefour en daar halen we alvast nog een paar bidons water en proviand voor de volgende dagen. We besluiten verder te rijden en zien wel wat we nog tegenkomen. Niet zo ver buiten de stad, moeten we door een controlepost van de politie. Misschien nog niet zo’n slechte locatie, én veilig ;-) De politiebeamte heeft er geen probleem mee, we mogen de camper naast het politiekantoortje parkeren. De spot van de controlepost schijnt door ons dakvenster en zorgt voor sfeerverlichting in de camper. Keiromantisch :-)

Gisteren was het bitter koud, vandaag ijzig koud. Het flapperende dakvenster heeft me het grootste deel van de nacht wakker gehouden. De ziedende wind gaat door merg en been. Vanuit de camper zie ik 3 mensen met pak en zak de politiepost voorbij stappen. Er passeren heel wat minibusjes en vrachtwagens vanuit Rio Gallegos langs deze controlepost. Ik vermoed dat ze meteen opgepikt worden om te gaan werken. We rijden uit onze plaats en meteen steekt een van de drie een duim in de lucht. Hier moeten we niet lang over nadenken. De gevoelstemperatuur buiten is minstens -7 graden, dat kunnen we hen echt niet aandoen. Miriam (52), Pablo (26) en Erika (31) zijn dan ook super content als ze horen dat wij naar Ushuaia gaan¬. De camper is goed gevuld, maar dicht bijeen is warm en dat is geen overbodige luxe vandaag. Miriam en Erika zijn vriendinnen en gaan naar Tolhuin waar ze samen met vrienden Semana Santa (Pasen) zullen vieren in La Iglesia Gnóstica. Pablo is afkomstig uit Rosario en is een beetje op de dool. Hij wil geld gaan verdienen in Tierra del Fuego, waar de lonen veel hoger liggen dan in de rest van het land, om zijn alleenstaande moeder te helpen die vijf kinderen moet opvoeden. Erika hoopt hem aan een adres te kunnen helpen in Rio Grande. Gezellig zo met zijn vijven en een ideale manier om weer wat Argentijns te oefenen :-).

met_onze_l..Ushuaia.jpg

Om 9 uur staan we al aan de Chileense grens, maar met het Paasweekeinde voor de deur is het ontzettend druk. Er staan verschillende rijen auto’s en bussen geparkeerd. Ik ga alvast met Miriam aanschuiven, proberen te weten te komen wat er moet gebeuren en wat er allemaal nodig is aan papieren. Best wel handig met haar erbij want waar mijn Spaans tekort schiet, kan zij me uit de nood helpen. Voordeel is wel dat er maar een grenspost is, Argentinië uit/Chili in. De douanbeamtes van Argentinië en Chili zitten netjes naast elkaar aan loket 1, aan loket 2 worden de papieren in orde gebracht voor de tijdelijke invoer van de camper en dan moeten we nog even langs loket 3 met het papier voor de invoer van goederen. Groenten, fruit en zuivelwaren mogen niet over de grens. Als we aan de grenspost komen, moeten onze appels en een bakje eieren eraan geloven. De baggage van onze ‘gasten’ wordt echter niet doorzocht en Erika eet achteraf met smaak haar appels op die ze onderaan in haar draagtas verstopt had. We verliezen meer dan twee uur en we zijn allemaal verkleumd.

20120406_n..ego_004.jpg

Onderweg is de wind niet te harden en we vrezen voor het dakvenster dat weer akelig hard staat te flapperen. Miriam haalt haar zangtalent boven en entertaint ons met enkele liedjes. Als we eindelijk de Straat van Magellaan naderen, staat er weer een ellenlange file. De man die voor ons in de rij staat, komt vertellen dat de boten niet varen omdat er teveel wind staat en het te gevaarlijk is. De volgende zal pas om vijf uur vertrekken. Het is twaalf uur!! Wat een dag zeg. Gelukkig is er een kleine kantine langs de weg waar een dame rustig Jeroen Meusgewijs heerlijke sandwiches staat te maken. En dat doet ze met heel veel zorg ongeacht de lange rij hongerige wachtenden. Verser kan het niet, ze rolt brooddeeg waar je bijstaat en op de versgebakken focaccia komen een smeuïge snede kaas en een dikke lap ham. We kunnen jullie verzekeren, het was het wachten meer dan waard. Rond vijf uur beginnen de ferryboten inderdaad aan te meren en het duurt niet zo lang of het is onze beurt. De golven klotsen met geweld over de boot, overtocht inclusief carwash :-).

20120406_n..ego_024.jpg

Het is nog niet gedaan met de ellende. 110 km onverharde weg in zeer slechte staat aan ongeveer 30 km/u :-( Na de grenspost van Chili, rijden we een tiental kilometer in nomansland vooraleer we het douanekantoor van Argentinië bereiken. In Rio Grande blijkt de man waar Pablo zou overnachten niet thuis te zijn. We worden nog twee maal doorverwezen maar ondanks alle hulp van Erika wil niemand Pablo aan logement helpen. Er zit niets anders op dan hem mee te nemen tot in Tolhuin. Erika weet daar misschien nog wel iemand die Pablo kan helpen. Als we daar uiteindelijk dooreen gerammeld aankomen is het al ver voorbij middernacht. We zetten onze lifters af aan de kerkgemeenschap Gnosis en wij overnachten die avond in een hosteria die Erika voor ons kon regelen (echt een schatje). Een vermoeide man laat ons, uitgeput, om een uur ’s nachts binnen.

Na een warme nachtrust gaan we op verkenning in het kleine dorpje en zoeken de camping op waar we vannacht niet meer terecht konden. De ligging alleen al is fantastisch, uitzicht op het Lago Fagnano. Roberto, de charmante eigenaar, ontvangt ons hartelijk en wijst ons de tofste plek aan. De camping munt uit in creativiteit. Alles wordt er op een ludieke manier gerecycleerd en in de cocina waar alle gasten een kunstwerk op boomschors achterlaten is het oergezellig. ’s Avonds maakt Theo een kampvuur. Roberto komt een kijkje nemen en knipoogt “que romantico!”

20120406_n..ego_055.jpg20120407_Tolhuin_009.jpg

Hard to get to the end of the world
Het is guur buiten en er vallen kleine sneeuwvlokjes. We moeten vandaag door de Garibaldi pas. Onderweg staan heel wat auto’s, een brandweerwagen en een ambulance op de zijberm. Mannen in fluopak staan op een heuvel naast de weg. Vandaag wordt rond het Fagnanomeer de Paasrally voor quad en motorcross gereden. Het heeft heel de nacht geregend en het parcours is een modderpoel. Enthousiaste mannen, jong en oud, de mijne inbegrepen, verzamelen bij het zwaarste punt van het parcours terwijl vrouwen en kinderen zich proberen op te warmen in de auto, een kop hete maté in de hand. De veiligheid op het parcours laat te wensen over. Als de eerste quads en motorcrossers aan het kritieke punt in de modder blijven steken, snellen toeschouwers te hulp met kabels, touwen, en zelfs met de blote hand. Mensen staan als gekken te trekken, te duwen, te supporteren of uit te jouwen. De modder vliegt in het rond maar dat kan niemand deren. Alles voor de sport zeker? ;-) Twee uur later, ondertussen ben ik bijgeblogt, rijden we richting Ushuaia. Onderweg begint het alsmaar heviger te sneeuwen en als we de Garibaldi pas bereiken, zien we geen hand meer voor onze ogen. We hebben Antonio niet meer onder controle en hij begint gevaarlijk te slippen. Aan de andere kant van de weg is een auto in de gracht gesukkeld tegen de rotsen. De inzittenden kijken hulpeloos naar het gestrande voertuig. Een beetje verder is een tractor bezig om een autobus door de pas te slepen. Zelf geraken we ook in de problemen, onze camper is niet meer te besturen. De pas loopt smal en steil naar beneden met soms geen vangrails dus als we de camper al terug in beweging zouden krijgen, is de rit naar beneden veel te gevaarlijk. De man van de wegenpolitie krijgt onze camper uiteindelijk gedraaid en we keren helaas heel de weg uiterst langzaam en voorzichtig terug. Als we beneden toekomen staat een lange rij auto’s te wachten, de pas is ondertussen gesloten voor alle verkeer.

large_20120407_Tolhuin_039.jpg

Geplaatst door Theo DM 6:46 Gearchiveerd in Argentinië Tagged tolhuin paso_garibaldi rio_gallegos

Inhoudsopgave

Reacties

wa een verschil van 30° naar -5° ofzo, dat liever jullie dan ik.En het koepeltje kan je dat niet vastplakken met ducktape of zoiets, langst buiten. Of even openen en er wat mouse of sponsje tussen steken en terug goed sluiten.

door Lucdm1

't Begon juist spannend te worden ! 'k Ben benieuwd of jullie er uiteindelijk toch geraakt zijn.
Dat uiterste zuidelijke punt, is daar ook de Bermuda-driehoek niet gesitueerd, of is dat ergens anders ?
Wees maar voorzichtig met dat weer.

Groetjes !

door Christine

Hoi Astrid en Theo,

Wij zijn de Nederlandse meiden die al twee keer met jullie hebben meegelift. En eigenlijk gingen we er vanuit dat we jullie niet meer zouden tegenkomen, maar nu zagen we vandaag in Cafayate een Duitse camper bij het benzinestation staan... Helaas zaten we in de bus met een tour dus we konden niet kijken of jullie het echt waren, maar klopt het dat we jullie zagen of is het gewoon heeel veeeel toeval? Zo ja, zijn jullie nu in Salta of al weer verder? Wij zijn hier nog tot zondag en gaan dan door naar San Pedro. In ieder geval nog veel reisplezier!

Groetjes Sharon en Marijke

door marijke1303

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint