Een Travellerspoint blog

Langs de kust naar Ushuaia

sunny 25 °C
Bekijk Vamos para América del Sur op Theo DM's reiskaart.

Luna
Vandaag gebruiken we om wat uit te rusten, proviand in te slaan, een koffietje te gaan drinken :-) en onze uitstap naar Peninsula Valdés voor te bereiden. We slapen zo’n 4 km buiten de stad en een hond die op de camping rondliep wandelt met ons mee. Overal waar we stoppen, stopt ze ook, of ze gaat voor de deur zitten wachten tot we buitenkomen. Het is net of het onze hond is en mensen glimlachen omdat ze zo braaf is.

Met_Luna_op_de_koffie.jpg

We willen op Peninsula Valdés heel graag de orka’s zien en daarvoor moeten we helemaal naar het noordelijkste punt van het schiereiland over ruwe en onverharde weg, helaas niet geschikt voor onze camper :-(. Na heel wat speurwerk vinden we uiteindelijk een verhuurbedrijfje dat een 4WD wil verhuren voor een dag. De hele weg terug, blijft de hond ons volgen en we besluiten haar een naam te geven, Luna. Nu maar hopen dat ze luistert naar het beetje Argentijns dat we kennen ;-) In ieder geval blijft ze ons trouw want als we in de late avond naar het Ecocentro trekken, blijft ze ook daar netjes aan de deur zitten. Het Ecocentro is een mooi gebouw dat heel strategisch ligt op de klif van Punta Cuevas. Binnen worden we met stijl ondergedompeld in de fascinerende onderwaterwereld van Argentinië met audio, video en traditionele media. Hoog in het glazen torengebouw nestelen we ons in een comfortabele sofa met zicht op de Golfo Nuevo. De zon gaat stilaan onder, de deuren sluiten, en Luna heeft blijkbaar toch haar geduld verloren want ze staat ons niet meer op te wachten.

Peninsula Valdés
Vrijdagochtend, geen Luna meer te bespeuren. We gaan de jeep oppikken en rijden richting Peninsula Valdés. Het belooft een warme dag te worden maar het enige waar wij vandaag op hopen is zoveel mogelijk dieren te zien. Op het schiereiland geldt een snelheidsbeperking van 60 km, maar sneller gaat het toch niet op de stoffige, onverharde wegen. Het gebied is vlak, droog en schaars begroeid. Guanaco’s lopen sierlijk weg als we stilletjes voorbij rijden, het is moeilijk om een foto van dichtbij te nemen, de merino schapen blijven rustig doorgrazen.

Opgepast.jpg1Te_laat.jpg

We gaan eerst richting oosten en als we de kust bereiken valt onze mond open. Zoooveel pinguïns. De pluimpjes vliegen er in het rond. Nog even en dan hebben ze allemaal nieuwe veren en gaan ze terug de zee in. Beneden liggen zeehonden van het zonnetje te genieten. We maken nog een wandeling via de mooi aangelegde paden en vinden een prachtig plekje met dito uitzicht voor een picknick.

Fotomodelleke.jpgMe_and_my_family.jpg

Punta Norte is onze volgende stop, maar we zijn niet alleen. Gelukkig is het hoogseizoen voorbij en valt het aantal fotografen nog mee. Fototoestellen met megalenzen en videocamera’s staan netjes opgesteld op statieven, iedereen hoopt natuurlijk op een of meerdere orka’s. Nietsvermoedende zeehonden met puppies spelen in het water of luieren op het strand. Het is hoogtij. Het klinkt gruwelijk maar orka’s komen rond deze tijd om hun vieruurtje. En ongelooflijk maar waar, in de verte snijden een vijftal vinnen door het water. Tsjiktsjiktsjiktsjiktsjiktsjik, je voelt echt de spanning in de lucht. Camera’s klikken er op los, mensen zoeken de ideale stek om DE foto van hun leven te maken. En dan is het geduldig wachten...gaan ze aanvallen of niet? Na enkele uren besluiten we om terug te rijden en zo de menigte voor te zijn.

Zonsonderg.._Vald_s.jpgGrtz_from_Argentina.jpg

We sluiten de dag af in de beste parilla van Puerto Madryn, La Estela. Theo is in de wolken en sluit meteen vriendschap met de parillaman of hoe ze zo’n vleesbakker ook noemen. Jammer dat ik geen vleeseter ben want het merendeel van de eters neemt natuurlijk een parilla mixta en dan krijg je zo’n mini parilla op je tafel.

Mmmmm_Theo.._Estela.jpg

Als ons buikje dik en rond is, schiet Theo ineens recht. Luna?! Voor het raam zit ‘onze’ hond ons aan te kijken. We vragen de keuken of ze niet wat restjes kunnen missen en we verrassen Luna met een lekker stukje vlees. Feest voor iedereen dus deze avond. In de warme wind wandelen we ’s nachts met ons drietjes naar ‘huis’.

Als we wakker worden ligt Luna aan de deur van onze camper.

Zzzzzz.jpg

Als ik naar de baños ga, volgt ze en gaat daar voor de deur liggen tot ik klaar ben met douchen. Idem dito als Theo aan de beurt is. Maar vandaag moeten we verder en dus wordt het uitgebreid afscheid nemen van Luna. Wie had ooit gedacht dat ik het er moeilijk mee zou hebben.....(knipoog naar Elsbeth).

Hola_buenos_d_as.jpg

Ik krijg de tranen in mijn ogen als ze ons aankijkt en eens diep zucht. Theo zwijgt maar hoopt stiekem dat hij me toch nog zo ver zal krijgen.... :-) Vandaag rijden we verder via de kust naar Camarones, een godvergeten dorpje waar ze ieder jaar een weekend lang het Fiesta Nacional del Salmón vieren. Er is dan gratis zalm voor heel het dorp op zondag en het feest eindigt met de verkiezing van een Miss Salmoncito. Het vakantiehuis van de familie Perón dat nu dienst doet als museum is de toeristische uitschieter.

De RN3, ook wel de routa azul genoemd, gaat door de oliestad Comodore Rivadavia, omringd door boorinstallaties, het Dallas van Argentinië. Sinds men hier in 1907 bij toeval olie uit de grond boorde in plaats van water, werd de stad verwend met een grote haven, een luchthaven en geasfalteerde wegen. De betere winkels, een flashy casino, en dure wagens sieren de straten. Een ideale plek om te tanken en gebruik te maken van het chique toilet mét slot. Een luxe want de Argentijnse toiletten laten meestal te wensen over en doorgaans ontbreekt het slot op de deur. Zeer vervelend. In Caleta Olivia verliezen we veel tijd op zoek naar een camping die niet meer blijkt te bestaan. De stad is duidelijk in volle expansie en de gronden langs de kust worden volgebouwd met vakantiehuisjes, hotels en restaurants. De plaats leent zich niet direct om te gaan wildcamperen en we nemen een kamer in het Patagonia hotel. Een sympathiek en nieuw hotel met restaurant. Na een delicieuze maaltijd opgediend door een bescheiden ober met hoogstaande gastronomische kennis, hebben we geen spijt van onze keuze. Trouwens, hoe later op de avond hoe meer Argentijnen naar dit restaurant afzakken (want die eten natuurlijk niet voor 22.00 uur). Bewijs dat de Argentijn een cullinair hoogstandje ook weet te waarderen en het niet altijd parilla en dulche de leche moet zijn ;-)

Op stap met Darwin
De volgende dagen zetten we onze route naar Ushuaia verder langs de verlaten kuststadjes Puerto Deseado en Puerto San Julián. Vandaag, 2 april, wordt de 30ste verjaardag van de oorlog rond de Islas Malvinas (The Falkland Islands) herdacht. Radio en televisie worden overheerst door propaganda. De strijd rond de eilanden is nog lang niet gedaan en Engelse toeristen worden, zeker in het zuidelijke deel van Patagonië, niet hartig ontvangen of zelfs gewoon geweigerd. De weg naar Puerto Deseado is desolaat, we cruisen door oneindig grote en dorre grasvlakten en af en toe schrikt een groepje guanaco’s op als we in de buurt komen. Ze laten zich echt niet gemakkelijk fotograferen. Wanneer we stilletjes naderen en het raampje opendraaien, keren ze ons al de rug, of beter, het achterwerk toe. Het stadje zelf is al even desolaat en sereen als de weg ernaar toe. Het hoogtepunt is het Reserva Natural Ría Deseado. We boeken een expeditie bij Darwin Expediciones. Onze gids Dany en zijn collega varen ons samen met nog twee Argentijnse families door de 40 km lange inham gevormd door de Atlantische oceaan.

Birdlife_a..Deseado.jpg

Onze hoop gaat vooral uit naar de Tonina dolfijnen, want we hebben nog altijd geen dolfijnen gezien op onze reis. Op en rond de rotsen heel wat vogelsoorten en zeeleeuwen. We mogen ook aan land op een eilandje waar heel wat pinguïns zitten.

Even_een_duik_nemen.jpgPingu_ns_Ria_Deseado.jpg

Er waait een gure wind en als we even later ronddobberen op het water in de hoop de dolfijnen te spotten, worden maté thermossen en koekjes bovengehaald.

Mat__time.jpg

Helaas, de koekjestrommel geraakt leeg maar geen dolfijnen in de buurt. Omdat de gemeentelijke camping geen auto’s toelaat, stelt Dany voor dat we op de parking, met zicht op de haven, overnachten. Een aanbod dat we niet weigeren, we staan er beschut tegen de wind.

Vroeg in de ochtend rijden we verder langs de Atlantische kust richting Puerto San Julián. Zelfde scenario als gisteren, uitgestrekt gebied met langs de weg guanaco’s en struisvogels die ons steeds te snel af zijn om een foto te kunnen nemen. Hoe verder naar het zuiden hoe kouder de dagen. Na verkenning van het stadje zoeken we onze camper terug op. Figuurlijk dan, want we zijn de enige gasten op de camping. Drie lokale jongetjes zitten aan ons picknick tafeltje grote bubbels te blazen met hun kauwgom. Ze vuren de ene vraag na de andere af. “Van waar komen jullie, zijn jullie getrouwd, tot hoeveel kunnen jullie tellen in het Engels, betalen jullie met dollars, doe de deur eens open van de camper”. Een voor een komen ze eens binnen kijken. De oudste blinkt uit in assertiviteit en de knoppen van het controlepaneel intrigeren hem. Theo kan nog net verhinderen dat hij de stroom uitschakelt. “Heb jij een GSM en mag ik hem eens zien?” Als Theo hen wat spelletjes laat spelen verandert het brutale jongensgeweld in kinderlijk enthousiasme. En als Theo over voetbal begint kan hij ze nog meer begeesteren. We zijn ervan overtuigd dat we deze mannetjes heel blij kunnen maken met de T-shirts die we meekregen van Annemie en Piet. Ze zijn door het dolle heen, en dat is niet overdreven. Vertederend om te zien. A&P, speciaal voor jullie deze leuke snapshot. Muchas gracias amigos!!

large_Muchas_gra.._y_Piet.jpg

Geplaatst door Theo DM 8:42 Gearchiveerd in Argentinië Tagged puerto peninsula ria madryn valdes deseado

Inhoudsopgave

Reacties

goed dat nicole er niet bij was of luna zat in haar handtas. En tof van die T-shirts

door Lucdm1

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint