Een Travellerspoint blog

Ujun Kulong – National Park


Bekijk zeekameel on tour op Theo DM's reiskaart.

We gaan terug naar Sumur waar Edi en de crew van de boot ons opwachten. Djaelani gaat niet met ons mee. Hij heeft het niet zo met water en verwittigt ons dat de terugtocht, omdat de winden dan anders staan, redelijk hevig zal zijn. We laten onze rugzakken achter bij de eigenaar van de boot en nemen enkel spullen mee voor trekkings en 2 overnachtingen. Een kleine maar handige man, Fandy, laadt alles op een karretje en we trekken ermee naar het strand. Edi koopt nog wat vislijn in een stalletje. Wat een drukte op het strand. De vissers verkopen hun vangst van de afgelopen nacht; de geuren overwelmen ons. Mister mister, may we take picture please, you and my wife, and kids, brother also en daarna wordt de hele familie erbij geroepen, ze hebben er duidelijk plezier in en ze zijn ons heel dankbaar. Hier komen weinig of geen toeristen en dat merk je dus ;-) We ritsen onze pijpen van onze broek want we moeten een eindje door het water naar een klein bootje dat ons verder vaart naar een grotere die verderop ligt en ons naar Ujun Kulon zal brengen.

110907_diverse_025.jpg110907_div..030__4_.jpg

Na enkele uren stappen we met gids Edi en een plaatselijke ranger over in een kano om de Cigenterrivier te bevaren. Een prachtige ervaring. We varen de rivier af op zoek naar wild en vogels. Een krokodil duikt het water in en ik vraag me toch even af waar die nu naartoe is... want eens onder het water zie je geen spoor meer. We laten regenwoud op ons afkomen en genieten van de ontelbare natuurgeluiden. Je probeert muisstil te zijn om zeker niks te missen en dat is niet altijd gemakkelijk als je (Astrid) (ja voor zij die me kennen, ik weer natuurlijk) een bronchitis hebt. Maar Je kan je echt geen betere manier bedenken om te reizen in de natuur, geruisloos begeef je je tussen de dieren, af en toe het geluid van je peddel. We worden helemaal zen.

Daarna varen we verder door naar het eiland Peucang waar onze sobere guest house ligt. Er is elektriciteit van 18.00 uur tot 07.00 uur en geen warm water. Helaas, onze douche werkt ook niet en er komt amper water uit het kraantje van de lavabo. Maar voor het guest house grazen er herten en zwijntjes wroeten de aarde om. Enkele aapjes komen eens kijken wie de nieuwe gasten zijn. Onze gids Edi brengt ons in contact met een nieuwe ranger, Odin. Hij spreekt en begrijpt echter geen Engels dus de trekking naar Karang Copong gebeurt in stilte en met gebaren. Maar we genieten van de pracht van de jungle, en de vele herten die we spotten. We zien de zon ondergaan bij Karang Copong, ‘gespleten koraal’ en Odin doet teken dat we moeten vertrekken, het gaat nu snel donker worden. Met onze zaklampen op het hoofd volgen we Odin door het bos en door de schijn van de lichtstralen merken we dat ettelijke paren hertenogen ons aanstaren. Na de wandeling gaan we terug aan boord om te eten. Die nacht slapen we met onze kleren aan en meer dan een kattewasje met flesjeswater zit er niet in.

110907_div..047__3_.jpg110907_div..044__4_.jpg

De volgende dag varen we naar Cibom waar we een trekking doen van ca. 4 uur eerst door een prachtig bos daarna langs de kust naar het schilpaddenstrand, waar we alleen de afdrukken kunnen zien, en langs rotspartijen. Beetje avontuurlijk hier, want bleek dat de klimkoord verdwenen was. Voor Nabi, de ranger van deze trekking, geen probleem. De man is 1m50 ongeveer en weegt niks. Hij dus met zijn flip flops naar boven (de lokale mensen hier dragen bij gebrek aan iets anders gewoon sandalen om een trekking te doen) en wij – iets onhandiger – ook naar boven, er is toch geen andere keuze. Edi blijft beneden staan om me eventueel op te vangen en in plaats van Theo daarna naar boven te sturen, kruipt hij zelf omhoog. Theo dus als laatste en dat vind ik maar niks. Als hij zou vallen.... niet zo netjes van Edi. De rest van de tocht verloopt vlot en we spotten nog een familie apen als we terug in Cibom aankomen. Terug op de boot halen we de vislijnen boven, en terwijl Nadi de ene vis na de andere ophaalt, proberen wij alle kanten van de boot uit maar zonder succes.
Moe en plakkerig komen we terug in Ujung Kulon, wat zou een douche welkom zijn ...

110907_div..053__3_.jpg110907_div..052__3_.jpg

’s Avonds eten we op de boot en we vragen de crew om aub samen met ons ipv na ons te eten. Heerlijk vers gevangen vis met rijst en mie; de mannen vallen aan en terwijl wij nog genieten van de laatste stukjes zijn zij alweer verdwenen. We blijven nog lang in gesprek met Edi en praten over het gebrek aan hygiëne bij de Indonesische bevolking. Mensen gooien er alles op de grond, en hij probeert met behulp van de regering om - althans in zijn omgeving – te mensen te sensibiliseren om vuil te sorteren en zelf te composteren.
Na een onrustige nacht in onze lakenzak varen we terug richting Sumur. De wind staat inderdaad in de andere richting en eens in volle zee gaat het er woeliger aan toe maar zeebonken als we zijn, hebben we er allebei geen last van, integendeel, dit vinden we juist leuk.

110907_div..033__3_.jpg110907_div..054__3_.jpg

Geplaatst door Theo DM 7:17 Gearchiveerd in Indonesië

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint